Tavşan Vemi topunu, kedi Nola ise keçe şekillerini getirir. Aynı oyunu seçmeyince arkadaşlıklarının bozulduğunu sanan Vemi, yan yana farklı şeyler yapmanın da güzel olabileceğini görür.
3-5 yaş
Yaklaşık 8 dakika
3 bölüm
Arkadaşlık
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Tavşan Vemi topunu, kedi Nola ise keçe şekillerini getirir. Aynı oyunu seçmeyince arkadaşlıklarının bozulduğunu sanan Vemi, yan yana farklı şeyler yapmanın da güzel olabileceğini görür.
Arkadaşımızla her zaman aynı oyunu istemeyebiliriz. Ne istediğimizi söyleyip birbirimize yer açabiliriz. Ayrı oyunlar oynarken de arkadaş kalabiliriz.
Bir varmış, bir yokmuş. Vemi adında küçük bir tavşan varmış. O sabah mavi topunu kolunun altına almış. Kedi arkadaşı Nola ile bahçede buluşacakmış. Vemi, topun çimenlerde nasıl yuvarlanacağını düşünerek yürümüş. Aklında şimdiden güzel bir oyun varmış.
Bahçenin yanındaki düz çimenliğe geldiğinde Nola’yı görmüş. Nola alçak bir sepet taşıyormuş. İçinde büyük keçe parçaları varmış. Sarı bir güneş, yeşil bir yaprak ve beyaz bir bulut görünüyormuş. Vemi topunu kaldırmış. “Hazır mısın?” diye sormuş.
Nola sepetini yere bırakmış. “Ben bugün bunlarla resim kurmak istiyorum,” demiş. Vemi bir an durmuş. Arkadaşının topa doğru koşacağını sanmış. Oysa Nola, keçe bulutunu dikkatle çıkarıyormuş. Vemi topunu kucağına almış. Aklındaki oyun biraz değişmiş gibi gelmiş.
“Ama ben top getirdim,” demiş. Nola başını kaldırmış. “Gördüm. Mavisi çok güzel.” Sonra kendi sepetine bakmış. “Benim de aklımda bir resim var.” İkisi bir süre çimenliğin yanında durmuş. Sabah kuşları ağaçların içinde küçük seslerle ötüyormuş.
Arkadaşımın başka bir oyun seçmesi, benimle arkadaş olmak istemediği anlamına gelmez.
Vemi’nin kulakları hafifçe yana açılmış. “Benimle oynamak istemiyor musun?” diye sormuş. Nola hemen yanına oturmuş. “Seninle buluşmak istedim,” demiş. “Ama bugün top yerine keçe seçiyorum.” Vemi arkadaşının yüzüne bakmış. Nola ona kızgın görünmüyormuş.
Tavşan topun üstündeki küçük ışığa bakmış. Arkadaş olmakla aynı oyunu seçmenin hep birlikte olduğunu sanıyormuş. Şimdi ikisinin isteği farklıymış. Vemi bunu düşünürken Nola çimenliğin yanındaki verandayı göstermiş. Verandada alçak bir masa ve geniş bir gölgelik varmış.
“Sen çimenlikte topunu yuvarlayabilirsin,” demiş Nola. “Ben de burada şekillerimi kurabilirim.” Vemi verandaya bakmış. Oradan çimenlik rahatça görünüyormuş. İkisi uzaklaşmadan farklı şeyler yapabilirmiş. Vemi hemen cevap vermemiş. Önce bu yeni fikri biraz aklında çevirmiş.
Nola, verandadaki masaya krem renkli bir örtü sermiş. Bu, keçe parçalarını koyacağı oyun örtüsüymüş. Vemi mavi topunu elinde tutarak yanına gelmiş. Önce Nola’nın ne yapacağını merak etmiş. Kedi, sarı güneşi örtünün üst köşesine yerleştirmiş.
“Burada hava hep güneşli olacak,” demiş Nola gülerek. Sonra beyaz bulutu güneşin yanına koymuş. Vemi de gülmüş. Keçe bulut yağmur getirmiyormuş. Bu, Nola’nın kurduğu bir resimmiş. Vemi bir süre bakmış. Sonra topuna dönmüş. Hâlâ kendi oyununu oynamak istiyormuş.
Çimenliğe inip topunu yavaşça yuvarlamış. Top alçak, geniş bir yay çizmiş. Vemi peşinden küçük adımlarla yürümüş. Zıplaması veya hızlı koşması gerekmiyormuş. Verandadaki Nola’yı görebiliyormuş. Nola da arada başını kaldırıp ona gülümsüyormuş. Herkes kendi oyununa dönebiliyormuş.
Bir süre sonra Vemi topunu alıp verandanın basamağında durmuş. “Yaprağı neden oraya koydun?” diye sormuş. Nola, yeşil keçeyi göstermiş. “Benim resmimde buluta giden bir yaprak var,” demiş. Vemi yaprağın yolunu parmağıyla havada çizmiş. Sonra yeniden çimenliğe dönmüş.
Birlikte vakit geçirmek için her şeyi aynı anda ve aynı biçimde yapmamız gerekmez.
Nola, Vemi’yi resmin başında tutmaya çalışmamış. Vemi de topunu Nola’nın önüne tekrar tekrar bırakmamış. İkisi de ne istediklerini söylemişler. Arkadaşlarının başka bir şey yapmasına yer açmışlar. Bahçede iki ayrı oyun, aynı yumuşak sabahın içinde sürüyormuş.
Vemi topunu bu kez biraz yana yuvarlamış. Oyun kendisi oynayınca da devam ediyormuş. Yine de bazen Nola’ya anlatmak istiyormuş. “Topum kocaman bir daire çizdi!” diye seslenmiş. Nola başını kaldırmış. “Benim yaprağım da buluta yaklaştı,” diye cevap vermiş.
Güneş yükselince birlikte mola vermeye karar vermişler. Vemi topunu taş yolun dışındaki sepete koymuş. Nola keçe parçalarını kendi alçak sepetine toplamış. Sonra piknik sırasına doğru yürümüşler. Yanlarında farklı oyunlar, birbirlerine anlatacak farklı küçük öyküler varmış.
Piknik sırasının üstünde asma yaprakları varmış. Yaprakların arasından geçen ışık örtüye küçük benekler düşürüyormuş. Vemi ve Nola yan yana oturmuş. İkisi de kendi getirdiği küçük su kabından içmiş. Sonra sabah yaptıklarını birbirlerine anlatmaya başlamışlar.
Vemi topunun çimenlerde çizdiği daireyi göstermiş. İki elini genişçe açmış. Nola onun ellerini izleyip gülümsemiş. Ardından kendi resmindeki yaprağı anlatmış. Yaprak bulutun yanına gitmiş, ama güneşin üstüne çıkmamış. İkisinin sabahı aynı değilmiş. Anlatacakları da farklıymış.
“Başta top oynamayınca beni istemedin sandım,” demiş Vemi. Nola ona dönmüş. “Ben seni görmek istedim,” diye cevap vermiş. “Yalnız bugün başka bir oyun düşündüm.” Vemi başını sallamış. Artık arkadaşının söylediği iki şeyi daha kolay ayırabiliyormuş.
Birlikte olmak güzelmiş. Ayrı oyun seçmek de mümkünmüş. Nola, Vemi’nin topunu eline almak zorunda kalmamış. Vemi de bütün sabah keçe resmi kurmamış. Yine de sabah boyunca birbirlerini görmüş, konuşmuş ve küçük keşiflerini anlatmışlar. Arkadaşlıkları yerinde duruyormuş.
Sen başka, ben başka oynadım. Şimdi birbirimize anlatacak iki küçük öykümüz var.
Bir süre sonra Nola kendi sepetini yanına çekmiş. Resmindeki yaprağı yeniden göstermek istemiş. Vemi bakmış ve sormuş. “Yarın nerede olacak?” Nola gülmüş. “Bilmiyorum. Belki bugün koyduğum yerde, belki başka yerde.” Henüz yarının oyununu seçmesi gerekmiyormuş.
Vemi de mavi topuna bakmış. Yarın yine top isteyebilirmiş. Belki başka bir oyun seçermiş. İsterlerse birlikte oynarlarmış. İstemezlerse bunu konuşabilirlermiş. Bugünden herkes adına söz vermelerine gerek yokmuş. Vemi bu düşünceyi sevmiş. Bahçenin hafif rüzgârı kulaklarına değmiş.
Piknikten sonra ikisi eşyalarını toplamış. Vemi topunu, Nola keçe sepetini taşımış. Bahçe kapısında birbirlerine el sallamışlar. Gün içinde aynı oyunu seçmemişler, ama güzel bir buluşma yaşamışlar. Vemi eve yürürken gülümsemiş. Arkadaşının başka bir oyuna evet demesi, arkadaşlıklarına hayır demek değilmiş.
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
Okurken Vemi ile Nola’nın hangi oyunları seçtiğini konuşabilirsiniz. Çocuğunuzun her davete katılmak veya bir arkadaşını ikna etmek zorunda olmadığını hatırlatın.
İsterse kendi sevdiği iki farklı oyunu anlatsın.
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfet
Eğitici Masallar
Savi dönerken kuyruğuyla Moku’nun kumdan limanını bozar. Arkadaşının üzüntüsünü dinler, özür diler ve nasıl yardım edebileceğini sorar; limanı birlikte yeniden kurarlar.
Eğitici Masallar
Tefi, arkadaşı Radu için neşeli bir doğum günü hazırlamak ister. Radu gürültülü bir sürpriz yerine sakin bir kutlama seçince, birlikte ikisine de iyi gelen bir gün kurarlar.
Eğitici Masallar
Umu, annesi Muna ile gezintideyken merhabasının geri geldiğini duyar. Saklı bir arkadaş aramak yerine durup dinler; yankıyı keşfedince bu keşfi neşeli bir oyuna dönüştürür.
Hayvan Masalları
Dumi adlı porsuk sevdiği resimli kitabı tavşan Lepo’ya bir akşam için ödünç verir. Lepo kitabı özenle korur ve sözleştikleri sabah geri getirir.
Arkadaşımızla her zaman aynı oyunu istemeyebiliriz. Ne istediğimizi söyleyip birbirimize yer açabiliriz. Ayrı oyunlar oynarken de arkadaş kalabiliriz.