Savi dönerken kuyruğuyla Moku’nun kumdan limanını bozar. Arkadaşının üzüntüsünü dinler, özür diler ve nasıl yardım edebileceğini sorar; limanı birlikte yeniden kurarlar.
3-5 yaş
Yaklaşık 9 dakika
3 bölüm
Hayvanlar
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Savi dönerken kuyruğuyla Moku’nun kumdan limanını bozar. Arkadaşının üzüntüsünü dinler, özür diler ve nasıl yardım edebileceğini sorar; limanı birlikte yeniden kurarlar.
İstemeden de bir şeyi bozabiliriz. Olanı söyleyip özür dileyebilir, nasıl yardım edeceğimizi sorabiliriz. Arkadaşımızın üzülmesine ve biraz zamana ihtiyacı olmasına yer açabiliriz.
Bir varmış, bir yokmuş. Savi adında küçük bir kunduz varmış. Arkadaşı tavşan Moku ile parkta buluşmuş. Kum alanının yanında söğüt dalları sallanıyormuş. Moku kırmızı kovasını getirmiş. Savi de geniş mavi oyuncak küreğini almış. O gün kumda oyun kuracaklarmış.
Moku alçak bir duvar yapmış. Sonra duvarın iç tarafına kıvrılan bir yol açmış. “Burası küçük bir liman,” demiş. Ortaya sade, ahşap bir oyuncak kayık koymuş. İçinde gerçek su yokmuş. Kayık, kumdaki kuru yolda gidiyormuş gibi hayal edebilirlermiş. Savi eğilip dikkatle bakmış.
Moku duvarın bir köşesini düzeltirken Savi de yan tarafta kum toplamış. İkisi birbirine yakın duruyormuş. Savi arkasındaki kovayı almak için dönmüş. Geniş, yassı kuyruğunun nerede olduğunu fark etmemiş. Kuyruğu limanın alçak duvarına değmiş. Kumun bir bölümü kuru yolun içine dağılmış.
Moku elindeki kayığı durdurmuş. Az önce açtığı yol kapanmış. Duvarın bir köşesi de yayılmış. “Ben burayı yeni bitirmiştim,” demiş. Sesi küçülmüş. Savi döndüğünde olanı görmüş. Kuyruğunu yavaşça kenara çekmiş. Kum kendi kendine bozulmamış. Çarptığı yer açıkça görünüyormuş.
Kuyruğum duvara çarptı. Bunu ben yaptım; arkadaşımın nasıl hissettiğini dinleyebilirim.
Savi hemen küreğini kaldırmış. “Ben başka bir kule yaparım,” demek istemiş. Sonra Moku’nun yüzüne bakmış. Arkadaşı yeni bir kule istemiyormuş. Yaptığı limanın bozulmasına üzülmüş. Savi küreği yere bırakmış. Önce olanı söylemesi gerektiğini anlamış. Moku’nun yanında durmuş.
“Dönerken kuyruğum duvarına çarptı,” demiş Savi. “Limanını bozdum. Özür dilerim.” Moku başını eğmiş. Hemen gülümsememiş. Savi bir süre beklemiş. Özür dilemiş olması, kumun hemen düzelmesi veya arkadaşının hemen sevinmesi anlamına gelmiyormuş. Yapılan iş hâlâ dağınık duruyormuş.
Moku biraz kenarda oturmak istediğini söylemiş. Savi başını sallamış. Oyunu hemen yeniden başlatmak için ısrar etmemiş. Oyuncak kayığı ezilmeden duracağı düz bir yere koymuşlar. Sonra kum alanının yanındaki gölgeli banka geçmişler. Liman bir süre bekleyebilirmiş. Önce konuşacakları bir şey varmış.
Bankın üzeri alçak ve genişmiş. Üstünde sarmaşık gölgeleri varmış. Moku kenara oturmuş, Savi de yanına geçmiş. İkisi bir süre sessiz kalmış. Savi hemen komik bir şey söyleyip Moku’yu güldürmeye çalışmamış. Arkadaşının üzgün durmasına izin vermiş. Yanında oturmak da yapabileceği bir şeymiş.
Sonra Moku konuşmuş. “Kayığın döneceği yeri yapmıştım,” demiş. “Duvarı düzeltmek uzun sürdü.” Savi sözünü kesmeden dinlemiş. Limanın Moku için yalnızca bir kum yığını olmadığını anlamış. Arkadaşı bir şey düşünmüş, denemiş ve emek vermiş. Şimdi o emek bozulmuş.
“Orayı bozmana üzüldüm,” demiş Moku. Savi başını sallamış. “Daha dikkatli dönmem gerekiyordu,” demiş. Kuyruğunu bilerek çarpmadığını söyleyip konuyu kapatmamış. Moku’nun üzülmüş olması da olanların bir parçasıymış. Savi bunu duyunca arkadaşına yeniden bakmış. Nasıl yardım edebileceğini sormuş.
Moku hemen cevap vermemiş. Biraz daha bankta kalmak istiyormuş. Savi beklemiş. Kumu düzeltmek için arkadaşının yerine karar vermesi gerekmiyormuş. Bir süre sonra Moku, limana yeniden bakabileceklerini söylemiş. İkisi banktan inmiş. Yavaşça kum alanının kenarına yürümüşler. Oyuncak kayık bıraktıkları yerdeymiş.
Özür diledim. Şimdi arkadaşımın sözünü dinleyip nasıl yardım istediğini sorabilirim.
Moku bozulan köşeyi göstermiş. “Buradaki kumu kenara alabilir misin?” diye sormuş. “Kayığın yolunu ben açayım.” Savi kabul etmiş. Mavi küreğini eline almış. Ama başlamadan önce nereye koyacağını da sormuş. Moku boş bir yeri göstermiş. İkisi aynı planı anlamış.
Savi kumun yanında kendisine biraz daha geniş bir yer ayırmış. Kuyruğunu da oyun alanının dışına doğru çevirmiş. Moku’nun duvarına çok yakın dönmesine gerek kalmamış. “Ben burada duracağım,” demiş. Moku başını sallamış. Küçük değişiklik, ikisine de rahatça çalışacak yer bırakmış.
Savi, yola dökülen kumu Moku’nun gösterdiği boş yere taşımış. Her seferinde küçük bir miktar almış. Moku parmaklarıyla kıvrılan yolu açmış. İkisi çok hızlı hareket etmemiş. Savi bir duvar yapmadan önce arkadaşına sormuş. Moku, eski köşenin biraz daha açık kalmasını istemiş.
“Kayık burada dönebilir,” demiş Moku. Ahşap kayığı kuru yolda yavaşça gezdirmiş. Bu kez dönüş yeri daha genişmiş. Savi de kırmızı kovanın yanında alçak bir kıyı yapmış. Gerçek bir deniz oluşturmuyorlarmış. Kum alanı, hayallerinde küçük bir limana benziyormuş. Oyuncakları da bu oyunun parçasıymış.
Yeni liman eskisinin aynısı olmamış. Bir duvar daha kısa, dönüş yeri daha açıkmış. Moku ona bir süre bakmış. Sonra kayığı yeniden ilerletmiş. “Şimdi buradan geçiyor,” demiş. Sesi biraz canlanmış. Savi de gülümsemiş. Arkadaşının istediği köşeyi birlikte kullanılabilir hale getirmişler.
Moku kayığı Savi’ye uzatmış. “Bir tur da sen götürmek ister misin?” diye sormuş. Savi sevinerek kabul etmiş. Oyuna birlikte dönmüşler. Savi, yardım ederken önce Moku’nun ne istediğini dinlemiş. Söylediklerini yapmaya özen göstermiş. Şimdi ikisi de yeni yolu merak ediyormuş.
Limanı birlikte yeniden kurduk. Arkadaşımın istediği yardımı dinlemek de özrümün bir parçasıydı.
Savi kayığı yavaşça döndürmüş. Geniş kuyruğunu kendi yanındaki boş yerde tutmuş. Yeniden dönmesi gerektiğinde etrafına bakmış. Moku’nun çalıştığı yere çarpmadan hareket edebiliyormuş. Dikkat etmek, hiç kıpırdamamak değilmiş. Kendisine ve arkadaşına yer bırakarak oyunu sürdürmekmiş.
Güneş alçalınca oyunlarını bitirmeye karar vermişler. Savi küreğini, Moku da kayığını almış. Kovayı kumdan çıkarıp yanlarına koymuşlar. Liman kum alanında kalmış. Başka bir gün aynı biçimde durmayabilirmiş. Ama bugün yeniden kurmak için birlikte yaptıkları küçük işler, ikisinin de aklında kalmış.
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
Savi özür diledikten sonra Moku’nun neden hemen oyuna dönmediğini konuşabilirsiniz.
Çocuğa bir kazadan sonra nasıl yardım edebileceğini sormayı örnekleyebilir, karşı tarafı hemen gülümsemeye veya affetmeye zorlamayabilirsiniz.
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfet
Eğitici Masallar
Tefi, arkadaşı Radu için neşeli bir doğum günü hazırlamak ister. Radu gürültülü bir sürpriz yerine sakin bir kutlama seçince, birlikte ikisine de iyi gelen bir gün kurarlar.
Hayvan Masalları
Dumi adlı porsuk sevdiği resimli kitabı tavşan Lepo’ya bir akşam için ödünç verir. Lepo kitabı özenle korur ve sözleştikleri sabah geri getirir.
Uyku Masalları
Minik Tilki Defne, en yakın arkadaşıyla oyunlar oynadığı çok güzel bir gün geçirir. Akşam olduğunda uyumak istemez. Gözlerini kapatırsa gün içinde yaşadığı güzel anları unutacağını düşünür. Annesi ona, uyumanın anıları silmediğini anlatır ve birlikte Günün Anı Kutusu'nu hazırlarlar. Defne gün içinde onu mutlu eden üç anı seçer. Her an için küçük bir resim çizer ve kutuya yerleştirir. Daha sonra gözlerini kapatıp bu anları sırayla düşünür. Güzel günlerin bitse bile hatıralarının kalmaya devam ettiğini anlayan Defne, yeni günlerin de yeni anılar getireceğini düşünerek huzurla uykuya dalar.
Uyku Masalları
Minik Ateş Böceği Lila, akşamları orman yolunu yumuşak ışığıyla aydınlatır. Bir gece, bütün hayvanların güvenle yuvalarına dönebilmesi için sabaha kadar uyanık kalması gerektiğini düşünür. Arkadaşları ona dinlenmesini söylese de Lila görevini bırakmak istemez. Gece ilerledikçe ışığı zayıflar, kanatları yorulur ve yolun tamamını aydınlatamaz hâle gelir. Yaşlı Baykuş Mavi, ormanı korumanın tek bir canlının görevi olmadığını anlatır. Ateş böcekleri sırayla ışık nöbeti tutmaya karar verir. Lila görevini arkadaşlarıyla paylaşır, güvenle yatağına gider ve orman yolunun kendisi uyurken de aydınlık kaldığını görür.
Moku henüz eskisi kadar neşeli değilmiş. Yine de birlikte denemek istiyormuş. Savi bunu aceleye getirmemiş. İlk kürek kumu yavaşça kaldırmış. Moku da kuru yolu yeniden açmaya başlamış. Özür sözü, şimdi küçük ve somut bir yardımla devam ediyormuş. Limanın çevresinde yeni bir çalışma başlamış.
Parktan ayrılmadan önce Moku limana dönüp bakmış. Savi de yanında durmuş. “Bir şeyi bozarsam önce söylerim,” demiş Savi. “Sonra nasıl yardım edebileceğimi sorarım.” Moku başını sallamış. İki arkadaş, gölgeleri uzayan yol boyunca yan yana yürümüş. Küçük kayık artık Moku’nun patilerinde, güzel oyun da anlattıkları bir anıdaymış.
İstemeden de bir şeyi bozabiliriz. Olanı söyleyip özür dileyebilir, nasıl yardım edeceğimizi sorabiliriz. Arkadaşımızın üzülmesine ve biraz zamana ihtiyacı olmasına yer açabiliriz.