Panda Tefi ve Küçük Kutlama

Önce arkadaşıma sorayım

Bir varmış, bir yokmuş. Tefi adında küçük bir panda varmış. Çiçekli bir köyde, yuvarlak pencereli bir evde yaşarmış. Arkadaşı kızıl panda Radu’nun doğum günü yaklaşıyormuş. Tefi onu sevindirmek istiyormuş. Sabah erkenden minderlerin yanına oturup bir kutlama düşünmüş. Tefi şarkıları ve çan sesini severmiş. Dolabındaki küçük el çanını almış. Onu yalnız bir kez hafifçe sallamış. İnce bir ses odaya yayılmış. “Radu kapıdan girince bunu çalabilirim,” demiş. Sonra çanı masaya bırakmış. Kutlamanın nasıl başlayacağını hayal etmiş. Bir sepette yumuşak kumaştan büyük çiçekler varmış. Tefi onları da çıkarmış. Krem ve mercan renkli çiçekleri yan yana dizmiş. Kendisi böyle bir sürpriz görünce çok sevinirmiş. Ama Radu’nun ne istediğini henüz sormamış. Sepetin önünde durup bunu düşünmüş. Öğleye doğru Radu bahçe kapısına gelmiş. Tefi onu eve çağırmış. Doğum günü için bir şey hazırlamak istediğini söylemiş. Sonra elindeki çanı göstermiş. “Kapıyı açınca çan sesi ister misin?” diye sormuş. Radu çana bakmış, ardından arkadaşının yüzüne dönmüş.

Senin için bir kutlama hazırlamak istiyorum. Nasıl olmasını istersin?

“Ben birden ses duyunca hoşlanmıyorum,” demiş Radu. “Kutlamayı önceden bilmek isterim.” Tefi biraz şaşırmış. Kendi sevdiği sesi Radu’nun da isteyeceğini düşünmüş. Ama arkadaşı başka türlü istiyormuş. Tefi çanı sallamadan masaya koymuş. Radu’nun sözünü bitirmesini beklemiş. Radu, çiçekli verandada birlikte oturmak istediğini anlatmış. Büyük bir kalabalık yerine ikisi olabilirmiş. Biraz oyun oynayıp küçük bir sofraya oturabilirlermiş. Tefi başını sallamış. “O zaman gizlice bağırmayız,” demiş. “Başlamadan önce haber veririm.” Radu gülümseyerek buna sevindiğini söylemiş. Tefi çiçek sepetini göstermiş. Radu yumuşak yapraklara dokunmuş. Onları sevmiş. Demek ki her hazırlığı değiştirmeleri gerekmiyormuş. Çan dolapta kalabilir, çiçekler verandaya gidebilirmiş. İkisi sepeti birlikte almış. Kutlamanın ilk işi, arkadaşının istediğini öğrenmek olmuş.