Tilki Zeren ve El Sallayan Atkı

1. Bölüm: Bir Oyun Daha

Atkı askıdan ayrılıyor

Peli’nin yuvarladığı mavi top, Zeren’in patilerine gelmiş. Küçük tilki topu hemen geri göndermemiş. “Bir oyun daha oynasak?” diye sormuş. Topun yumuşak yüzünü avuçlarında çevirmiş. Peli pencereye bakmış. Dışarıda annesi onları bekliyormuş. Artık hazırlanma zamanı geliyormuş.

Tavşan Peli o gün annesiyle teyzesine gidecekmiş. Üç gece sonra evine dönecekmiş. “Teyzemin elmalı çöreğinden yiyeceğim,” demiş. Zeren ise arkadaşının gitmesini istemiyormuş. “Topu sepete koyayım, sonra atkımı takacağım,” demiş Peli. Zeren, kapının yanındaki alçak askıya bakmış. Sarı atkı orada duruyormuş.

Atkının iki kısa ucu aşağı sarkmış. Peli o atkıyı takınca hep vedalaşırlarmış. Zeren patisindeki topu yavaşça arkadaşına uzatmış. Sonra atkıya yeniden bakmış. Aklına küçük bir düşünce gelmiş. Atkı ortada olmazsa Peli hazırlanamazmış. Belki o zaman biraz daha kalırmış.

Peli topu sepete bırakırken Zeren askıya yaklaşmış. Sarı kumaşı alıp alçak oyuncak kutusuna koymuş. Atkıyı bir oyuncak örtüsünün altına itmiş. Kutunun kapağını usulca indirmiş. Peli o sırada topun sepetten yuvarlanmaması için yerini düzeltiyormuş. Zeren bir şey söylememiş.

“Bir oyun daha oynasak?”

Peli doğrulup askıya dönmüş. Patilerini uzatmış ama sarı uçlara dokunamamış. Askı boşmuş. “Atkımı burada bırakmıştım,” demiş. Önce askının altına bakmış. Sonra küçük bankın yanına eğilmiş. Zeren kutunun önünde durmuş. Arkadaşı hâlâ evdeymiş, ama mavi top sepette kalmış.

Zeren bir adım Peli’ye yaklaşmış. Yeni oyundan söz etmek istemiş. Tavşan ise bankın altına bakıyormuş. “Düşmüş olabilir mi?” diye sormuş. Zeren cevap vermek için ağzını açmış. Sonra oyuncak kutusuna bakmış. Odanın içinde artık top sesi değil, arama sessizliği varmış.

2. Bölüm: Kutudan Çıkan Söz

Zeren atkıyı geri veriyor

Peli bankın arkasına da bakmış. Sonra kapının yanındaki küçük sepeti kontrol etmiş. Atkı hiçbirinde görünmemiş. Zeren mavi topun durduğu yere dönmüş. Peli’yi bir tur daha çağırmayı düşünmüş. Ama arkadaşının gözleri topu değil, kaybolduğunu sandığı atkıyı arıyormuş.

Dışarıdan Peli’nin annesi seslenmiş. “Hazır mısın?” diye sormuş. Peli kapıya dönmüş. “Atkımı bulamadım,” demiş. Zeren’in patileri elbisesinin yanında durmuş. İstediği gibi Peli gitmemişti. Fakat ikisi de oynamıyormuş. Kalan vakitleri, sarı kumaşı aramakla geçiyormuş.

Zeren oyuncak kutusuna yaklaşmış. Kapağını açıp örtüyü kenara kaldırmış. Sarı atkı hemen görünmüş. Tilki kumaşı iki patisiyle toplamış. Bir süre ona bakmış. Sonra Peli’ye dönmüş. Tavşan başını kaldırınca Zeren atkıyı önüne uzatmış. Bu kez onu başka yere saklamamış.

“Ben sakladım. Gitmeni istemedim,” demiş. Sesi, bir oyun daha isterken çıktığından daha kısıkmış. Peli atkısına bakmış. Sonra Zeren’in yüzüne dönmüş. “Ben onu kaybettim sandım,” demiş. Zeren başını eğmiş. “Özür dilerim,” demiş. Atkıyı arkadaşının alabileceği kadar yakına tutmuş.

“Ben sakladım. Gitmeni istemedim.”

Peli atkıyı iki patisiyle almış. Kumaşın ucuna bakmış, sonra boş askıya dönmüş. “Biraz üzüldüm,” demiş. Zeren patilerini elbisesinin yanına indirmiş. Peli atkıyı göğsüne yakın tutmuş. İkisi kısa bir süre sessiz durmuş. Zeren, arkadaşının yüzüne bakarak beklemiş.

“Şimdi atkımı takacağım,” demiş tavşan. Zeren yana çekilmiş. Peli kumaşı boynuna rahatça yerleştirmiş. İki kısa uç mor kazağın üzerinde kalmış. Bir ucunu düzeltirken öteki yana kaymış. Tavşan onu da patisiyle toplamış. Zeren arkadaşının hazırlanmasını beklemiş.

Tilki bir süre kapıya bakmış. Peli’nin annesi bahçenin çıkışında bekliyormuş. Bu kez aklına başka bir şey gelmiş. “Kapıya kadar seninle gelebilir miyim?” diye sormuş. Peli başını sallamış. “Gelebilirsin,” demiş. Zeren oyuncak kutusunun yanından ayrılmış. İkisi birlikte evin kapısına yürümüşler.

3. Bölüm: Sarı Ucun Vedası

Bu kez patiler el sallıyor

Bahçeye çıktıklarında hava serin ve aydınlıkmış. Peli atkısının ucunu kazak üzerine düzeltmiş. Zeren evdeki sepete son kez bakmış. Mavi top orada durmuş. Tilki onu almamış. Peli’nin yanında, düz taşların üzerinden bahçe kapısına yürümüş. Bu kez yeni bir tur istememiş.

Alçak ahşap kapı açıkmış. Peli’nin annesi yolun hemen ilerisinde bekliyormuş. Gidecekleri patika köydeki evlerin yanından geçiyormuş. Peli arkadaşına dönmüş. Zeren bir süre sarı atkıya bakmış. Sonra yüzünü kaldırmış. “Seni özleyeceğim,” demiş. Söylemek istediği buymuş.

Peli, “Ben de seni,” demiş. Atkının bir ucunu patisinin içine almış. Sarı kumaşı omzuna yakın bir yere kaldırmış. Kısa saçaklar hafifçe kıpırdamış. “Bak, atkım da el sallıyor,” demiş. Zeren’in bakışı sarı ucun ardından arkadaşının yüzüne dönmüş.

Tilki kendi patisini kaldırmış. İçinde top veya saklayacağı bir eşya yokmuş. Peli’ye doğru yavaşça sallamış. Tavşan da atkının ucunu bir kez daha oynatmış. Az önce kutuda sessiz duran sarı kumaş şimdi ikisinin arasında görünüyormuş. Zeren’in ağzından kısacık bir güle güle çıkmış.

“Bak, atkım da el sallıyor.”

Peli annesinin yanına yürümüş. İkisi birlikte köy yoluna dönmüşler. Zeren bahçe kapısının iç tarafında kalmış. Patilerini çitin üzerinde dinlendirmiş. Arkadaşının mor kazağını yol boyunca seçebiliyormuş. Peli dönüp bakınca yeniden el sallamış. Sarı uç da bir kez daha kıpırdamış.

Peli yolun kıvrımına gelince sarı uç yeniden görünmüş. Zeren’in içi hâlâ biraz burkuluyormuş. Yine de patisini kaldırıp “Güle güle!” demiş. Peli karşılık vermiş. Sonra annesiyle evlerin arasından yürümüş. Zeren bir süre açık patisine bakmış. Ardından bahçesine dönmüş. Mavi top evdeki sepette, sarı atkı arkadaşının boynundaymış.

Bu masaldan ne öğrendik?

Zeren, atkıyı saklayınca oyunlarının da durduğunu gördü. Onu geri verip duygusunu söyledi; Peli’yi bekletmeden el sallayabildi.