Hupi, saklambaçta kimsenin onu bulamayacağını söyler. Ama sincap Tesa onu gerçekten bulamayınca oyun beklemediği bir şeye dönüşür. Küçük bir ipucu, ardından görünen kocaman bir kuyruk, iki arkadaşın kahkahasını geri getirir.
3-5 yaş
Yaklaşık 8 dakika
3 bölüm
Hayvanlar
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Hupi, saklambaçta kimsenin onu bulamayacağını söyler. Ama sincap Tesa onu gerçekten bulamayınca oyun beklemediği bir şeye dönüşür. Küçük bir ipucu, ardından görünen kocaman bir kuyruk, iki arkadaşın kahkahasını geri getirir.
Hupi, saklanırken bulunmanın da oyunun güzel bir parçası olduğunu gördü. İki arkadaş ipucu vermeyi ve sırayla ebe olmayı birlikte seçti.
Kirpi Hupi, bahçenin ortasında durmuş. Yerden kocaman bir akçaağaç yaprağı almış. Yaprağı burnuna yaklaştırıp fısıldamış: “Bugün beni kimse bulamayacak!” Oysa daha saklambaç başlamamış bile. Hupi şimdiden çok iyi saklandığını düşünüyormuş.
Sincap Tesa bahçe kapısından gelmiş. Önce kabarık kızıl kuyruğu görünmüş, sonra kendisi. “Kuyruğum senden önce merhaba dedi,” demiş. Hupi yaprağın arkasından ona el sallamış. Tesa, havada sallanan küçük patiyi hemen görmüş.
İki arkadaş oyun yerini seçmiş. Alçak çitin içindeki bahçede kalacaklarmış. Bankın yanına, eğreltiotlarına ve leylak çalısına saklanabilirlermiş. “Bulamazsam, istersen ses ver,” demiş Tesa. “Seni görünce adını söylerim.” Hupi büyük bir ciddiyetle başını sallamış.
Tesa akçaağaca dönüp gözlerini kapatmış. Beşe kadar saymaya başlamış. Hupi ise hemen yakındaki çimenliğe çömelmiş. Kızıl yaprağı yüzünün önüne kaldırmış. Burnu görünmüyormuş. Ama sarı kolları, lacivert yeleği ve tombul gövdesi apaçık ortadaymış.
“Burnumu sakladım. Gerisi de saklandı sandım!”
“Geliyorum!” demiş Tesa. Döner dönmez durmuş. Önünde ayakları olan kocaman bir yaprak varmış gibi görünüyormuş. Yaprağın altından iki pati çıkıyormuş. Tesa başını yana eğmiş. “Bu yaprak yürümeyi nereden öğrendi acaba?” diye sormuş.
Hupi gülmemek için burnunu kıpırdatmış. Yaprak da kıpırdamış. “Ben yaprak değilim,” diye seslenmiş. Tesa gülerek onu göstermiş. “Buldum seni, Hupi!” Hupi yaprağı çenesinin altına indirmiş. Önce kendi gövdesine, sonra arkadaşına bakmış.
“Burnumu sakladım. Gerisi de saklandı sandım!” demiş. İkisinin kahkahası çimenliğe yayılmış. Hupi yaprağı ağacın dibine bırakmış. “Bir daha say. Bu kez başka bir yer bulacağım!” Tesa yeniden ağaca dönmüş. Hupi de eğreltiotlarına doğru yürümüş.
Eğreltiotlarının yaprakları Hupi’nin boyundan uzunmuş. Hupi onların arkasına çömelmiş. Buradan bankı ve ağacın dibini görebiliyormuş. Gövdesi bu kez yeşil yaprakların arkasında kalmış. “İşte şimdi oldu,” diye düşünmüş. Tesa’nın sayması bitince sessizce beklemiş.
Tesa önce çimenliğe bakmış. Hupi orada yokmuş. Akçaağacın dibindeki kızıl yaprağı kaldırmış. Altından yalnız ince bir dal çıkmış. “Bu kez yaprağın ayakları da yok,” demiş. Sonra alçak bankın öbür yanına geçmiş.
Hupi, Tesa’nın kuyruğunu yaprakların arasından izlemiş. Kuyruk bir sağa, bir sola gidiyormuş. Tesa yuvarlak kahverengi bir taşın önünde durmuş. “Hupi, bu sen misin?” diye sormuş. Sonra taşın yanına eğilmiş. “Yok. Bunun burnu bile yok!”
Hupi’nin karnında küçük bir gülüş kıpırdamış. Tam gülecekken iki patisini ağzına götürmüş. Ses çıkarırsa bulunacakmış! Tesa eğreltiotlarının önünden geçmiş. Hupi çok iyi gizlenmiş. Arkadaşı onu görmeden leylak çalısına doğru yürümeye devam etmiş.
Hupi’nin küçük gülüşü tek başına kalmış. Tesa taşın önünde komik bir şey söylemişti. Hupi de ona bir şey söylemek istiyormuş. Ama arkadaşı şimdi bahçenin öteki yanına bakıyormuş. Hupi yeşil yaprağın kenarını usulca aralamış.
“Biraz saklanayım. Sonra beni bul!”
“İpucu vermek ister misin?” diye seslenmiş Tesa. Hupi patilerini ağzından indirmiş. Bu kez ses çıkarmak istiyormuş. Eğreltiotuna hafifçe dokunmuş. Hışır, hışır! Tesa durmuş. Kulaklarını o yana çevirmiş. Şimdi aynı yeşil yapraklara bakıyorlarmış.
Hupi daha fazla dayanamayıp kıkırdamış. “Buradaki otlar gülmeyi biliyor!” Tesa yapraklara yaklaşmış. Yeşilin arasından küçük siyah bir burun görünmüş. Sonra Hupi’nin yüzü çıkmış. “Buldum seni!” demiş Tesa. Hupi de gülerek yerinden doğrulmuş.
Hupi akçaağacın önüne geçmiş. Gözlerini kapatıp saymaya başlamış. Bir, iki, üç... Dört derken Tesa’nın yapraklara bastığını duymuş. Merak edip başını çevirecek gibi olmuş. Sonra gözlerini kapalı tutmuş. Beşi söyleyince arkasına dönmüş.
Tesa artık çimenlikte değilmiş. Bahçe sanki bir an büyümüş. Hupi ilk kez arayan olmuştu. Kızıl yaprağın yanından geçmiş. Yaprağın altında bu kez kendisi yokmuş. Bunu düşününce gülümsemiş. Sonra bakışlarını bankın iki yanına çevirmiş.
Bankın yanında kimse yokmuş. Eğreltiotları da sessizmiş. Hupi biraz önce saklandığı yere bakmış. Tesa aynı yere gitmemişti. O sırada leylak çalısının üstünde kızıl bir şey kıpırdamış. Hupi durmuş. Bu şey bir yapraktan çok daha kabarıkmış.
Bir adım yana geçmiş. Kızıl şeyin ucu yumuşak bir kıvrım yapıyormuş. Rüzgâr durduğu halde kıpırdamaya devam etmiş. Hupi küçük burnunu yukarı kaldırmış. Çalının altında iki küçük pati de varmış. Ama Tesa’nın yüzü görünmüyormuş.
Hupi, kendi sarı kollarının yaprağın altından nasıl göründüğünü hatırlamış. Bu kez görünen şey bir kuyrukmuş! Çalıya biraz yaklaşmış. Arkadaşını çekiştirmemiş. Yaprakları da dağıtmamış. Kuyruğun ucuna bakarak, ciddi bir sesle konuşmuş: “Bu çalının kuyruğu mu var?”
“O hep benden önce merhaba der!”
Yaprakların arkasından ince bir kıkırdama gelmiş. Kuyruk yeniden kıpırdamış. Hupi de gülmeye başlamış. “Tesa, galiba seni buldum!” demiş. Çalının yanından iki sivri kulak belirmiş. Tesa başını uzatmış. Gözleri gülüyormuş. “Nereden bildin?” diye sormuş.
Hupi kuyruğu göstermiş. Tesa arkasına dönüp bakmış. Kuyruğunu çalının içine çekmeye çalışmış. Kuyruk bu kez çalının öbür yanından görünmüş. Tesa uğraşmayı bırakıp arkadaşına dönmüş. “O hep benden önce merhaba der!” demiş.
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
İki hayvan arkadaş saklambaçta kendi isteklerini ve oyunun gidişini değiştirir. Okurken ilk resimde görünen gövdeyi, son resimde ise kuyruğu çocuğun fark etmesine alan açabilirsiniz.
İpucu vermek gönüllüdür; bulunmak için birbirine dokunmaları gerekmez.
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfet
Eğitici Masallar
Savi dönerken kuyruğuyla Moku’nun kumdan limanını bozar. Arkadaşının üzüntüsünü dinler, özür diler ve nasıl yardım edebileceğini sorar; limanı birlikte yeniden kurarlar.
Eğitici Masallar
Tefi, arkadaşı Radu için neşeli bir doğum günü hazırlamak ister. Radu gürültülü bir sürpriz yerine sakin bir kutlama seçince, birlikte ikisine de iyi gelen bir gün kurarlar.
Hayvan Masalları
Dumi adlı porsuk sevdiği resimli kitabı tavşan Lepo’ya bir akşam için ödünç verir. Lepo kitabı özenle korur ve sözleştikleri sabah geri getirir.
Eğitici Masallar
Tivra, karlı parkta kendi botlarından çok büyük izler görür. İzleri kocaman birinin bıraktığını sanan küçük peri, bankın yanında Vera’yı bulunca şaşırır. Ardından karda kendi küçük adımlarına da yer açar.
“Biraz saklanayım. Sonra beni bul!” demiş Hupi. Tesa onun yanına çömelmiş. Artık gülüşleri aynı yerdeymiş. Hupi bankın yanındaki açık yolu göstermiş. “Şimdi ben sayacağım.” Tesa’nın kuyruğu hemen havalanmış. Saklanmak için aklında güzel bir yer varmış.
Hupi bu kez kızıl kuyruğa el sallamış. “Merhaba, Tesa’nın kuyruğu!” Tesa gülerek çalının arkasından çıkmış. Önce kuyruğu, sonra kendisi. Hupi’nin kahkahası onları çimenlikte karşılamış. İki arkadaş artık saklanmıyormuş. Bahçede yalnız gülüşleri dolaşıyormuş.
Hupi, saklanırken bulunmanın da oyunun güzel bir parçası olduğunu gördü. İki arkadaş ipucu vermeyi ve sırayla ebe olmayı birlikte seçti.