Esvin ve Taklitçi Gölge

1. Bölüm: Beni de Taklit Edebilir misin?

Avludaki sessiz yarışçı

Esvin, evlerinin avlusunda dümdüz yürümeyi pek sevmezmiş. Bazen adımına küçük bir dönüş eklermiş. Bazen kollarını açıp yürüyen bir uçak olurmuş. O gün annesi armut ağacının yanındaki bankta oturuyormuş. Esvin ise güneşli taşların üzerinde komik adımlar buluyormuş.

Bir kolunu yana açınca yerdeki koyu kol da açılmış. Esvin durup aşağı bakmış. Kıvırcık başının, şortunun ve iki bacağının şekli oradaymış. Ayakkabılarının ucundan uzun bir gölge uzanıyormuş. Çocuk başını eğince koyu baş da eğilmiş. Esvin’in ağzından küçük bir kahkaha çıkmış.

“Bunu da yapabilecek misin?” diye sormuş. Bir elini başına koymuş. Gölgedeki el de başa gitmiş. Sonra elini hızla indirmiş. Koyu kol hiç gecikmeden inmiş. Esvin iki ayağını yan yana getirmiş. Bu sessiz taklitçi onun her hareketine yetişiyormuş.

Çocuk avlunun boş tarafına birkaç hızlı adım atmış. Gölgesi de onunla ilerlemiş. Esvin, “Önüne geçeceğim!” demiş. Arkasını dönünce bu kez gölge gerisinde kalmış. Sevinçle geriye bakmış. Ama o dönünce koyu şekil de aynı anda dönmüş.

“Bunu da yapabilecek misin?”

“Sen benim döneceğimi nereden bildin?” diye gülmüş. Bu kez yarışmak yerine onu şaşırtmayı düşünmüş. Üstü kapalı sundurma hemen yanındaymış. Esvin oraya doğru yürümüş. Belki kendisi çatı altına girerken taklitçisi güneşte bekleyebilirmiş.

Serin sundurmaya adım atınca durmuş. Önündeki taşlar geniş bir gölgenin içindeymiş. Kendi kıvırcık başını yerde seçememiş. Sağa bakmış, sola bakmış. Güneşli avluda da onu bekleyen ayrı bir koyu çocuk yokmuş. “Nereye gittin?” diye fısıldamış.

2. Bölüm: Sundurmanın Geniş Gölgesi

Güneşli taşlara uzanan el

O sırada Lavri avluya gelmiş. İki örgüsü omuzlarının yanında sallanıyormuş. “Kime sesleniyorsun?” diye sormuş. Esvin, “Beni taklit edene,” demiş. Sundurmanın taşlarını göstermiş. “Buraya girince görünmedi.” Lavri güneşte durmuş. Onun yanında ise iki örgülü koyu bir şekil uzanıyormuş.

Esvin, arkadaşının gölgesindeki örgüleri fark etmiş. Lavri bir elini kaldırmış. Yerdeki el de kalkmış. “Benimki burada,” demiş kız. Sonra sundurmaya bir adım atmış. İki örgülü şekil geniş çatı gölgesine karışmış. Esvin taşlara biraz daha dikkatli bakmış.

Lavri elini aydınlık tarafa uzatmış. Parmağının ve kolunun koyu şekli güneşli taşta görünmüş. Elini geri çekince o belirgin şekil seçilmemiş. Esvin de kendi elini uzatmış. Parmaklarını açmış. Taştaki parmaklar da açılmış. Bu kez kolunu yavaşça geri çekmiş.

“Benden önce gitmiyormuş,” demiş. “Benimle birlikte gidiyormuş.” Lavri başını sallamış. Güneşli yere bir adım atmışlar. Bedenleri güneşin ışığını kesince taşların üzerinde gölgeleri oluşmuş. Sundurmanın altında ise kendi şekilleri, çatının geniş gölgesi içinde ayrı görünmüyormuş.

“O zaman benimle birlikte duruyor.”

Esvin ayaklarını yere sağlamca basmış. Ellerini yanına indirmiş. Bir süre kımıldamamış. Yerdeki koyu kollar da durmuş. Sonra yalnız bir elini sallamış. Gölgedeki el de sallanmış. “O zaman benimle birlikte duruyor,” demiş. Biraz önce şaşırtmak istediği şekle bakıp gülümsemiş.

Lavri bir kolunu kıvırıp ötekini yana uzatmış. “Benimki yamuk bir ağaca benzedi,” demiş. Esvin de kollarını aynı biçimde tutmuş. Ama bu kez arkadaşına bakarak yapmış. Lavri bir parmağını oynatmış. Esvin bunu geç fark edince ikisi de gülmüş.

Esvin’in aklına yeni bir oyun gelmiş. Güneşli avlunun geniş, boş tarafını göstermiş. “Orada birlikte oynayalım mı?” diye sormuş. Lavri kabul etmiş. İkisi yan yana yürümüş. Ayaklarından başlayan iki koyu şekil de onlarla birlikte yer değiştirmiş.

3. Bölüm: Bu Kez Kim Başlayacak?

Taklitçi rolü el değiştiriyor

Esvin aydınlık taşların üzerinde durmuş. “Bir gölge treni yapalım,” demiş. Lavri’ye elini uzatmış. “Elimi tutar mısın?” diye sormuş. Lavri tutmuş. İkisinin yerdeki elleri de birleşmiş gibi görünmüş. Esvin boş kolunu yana açmış. Lavri de öteki kolunu açmış.

“Çuf!” demiş Esvin. Çok yavaş bir adım atmış. Lavri yanında yürümüş. İki koyu şekil de taşların üzerinden ilerlemiş. Bu trenin demir rayları yokmuş. İki arkadaş, avlunun düz yerinde kendi yollarını seçiyormuş. Esvin bir adım sonra durunca Lavri de durmuş.

“İstasyon!” diye seslenmiş kız. Esvin durmuş. “Burada kim inecek?” diye sormuş. Lavri yerdeki iki uzun şekli göstermiş. “Yolcularımız bizimle inecek!” demiş. Esvin ellerini bırakmadan yana bir adım atmış. İkisi güle güle yeniden yürümüşler. Gölgeleri de onlarla ilerlemiş.

Bir tur sonra ellerini bırakmışlar. Esvin bir elini başına götürüp ötekini beline koymuş. Lavri aynı hareketi yapmış. Çocuk bu kez kendisini izleyen gerçek arkadaşına bakmış. Lavri yanlışlıkla iki elini de başına koyunca ikisi birden kıkırdamış.

“Şimdi sen başla, ben sana bakacağım.”

Esvin, “Şimdi sen başla, ben sana bakacağım,” demiş. Lavri biraz düşünmüş. Sonra bir ayağını yana koymuş. Kollarını yavaşça açmış. Esvin de ayaklarını ve kollarını onun gibi tutmuş. Lavri küçük bir selam verir gibi eğilmiş. Esvin biraz gecikerek eğilmiş.

Kız doğrulunca Esvin hâlâ aşağı bakıyormuş. “Taklitçim biraz geç kaldı!” diye gülmüş Lavri. Esvin hemen başını kaldırmış. Sabah gölgesini şaşırtmaya çalışan çocuk şimdi arkadaşını dikkatle izliyormuş. Lavri yeniden selam vermiş. Bu kez Esvin de onunla birlikte eğilmiş.

Annesi banktan onlara seslenmiş. İki arkadaş başlarını kaldırıp el sallamışlar. Taşların üzerindeki iki koyu el de sallanmış. Lavri ellerini indirince Esvin bir an daha beklemiş. Sonra o da indirmiş. “Bu kez senin taklitçin bendim,” diye gülmüş. Güneşli avludan birlikte sundurmaya yürümüşler.

Bu masaldan ne öğrendik?

Esvin, koyu şeklin kendi bedeniyle birlikte hareket ettiğini gördü. Lavri ile oynarken bazen yeni hareketi seçti, bazen arkadaşının bulduğu harekete katıldı.