Beren, babasıyla dökülmüş iki yaprağı inceler. Bir yaprağın ince çizgilerini kâğıtta görmek isteyince mum boyayı yan tutmayı dener; geniş ve uzun yaprakların farklı izlerini keşfeder.
3-5 yaş
Yaklaşık 8 dakika
3 bölüm
Doğa
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Beren, babasıyla dökülmüş iki yaprağı inceler. Bir yaprağın ince çizgilerini kâğıtta görmek isteyince mum boyayı yan tutmayı dener; geniş ve uzun yaprakların farklı izlerini keşfeder.
Dikkatle bakınca küçük ayrıntılar görebiliriz. Bir deneme istediğimiz gibi olmazsa başka bir yol deneyebiliriz. İki yaprağın izi farklı olabilir; ikisini de merakla inceleyebiliriz.
Bir varmış, bir yokmuş. Beren adında küçük bir çocuk varmış. Bir sabah babası Sertaç ile parka gitmiş. Hava serin, gökyüzü açık renkliymiş. Ağaçların altında sarı ve kızıl yapraklar duruyormuş. Beren kuru yolda yürürken geniş bir yaprak görmüş.
Yaprak, küçük bir el gibi açılıyormuş. Beren babasına göstermiş. Birlikte eğilip bakmışlar. Sapından kenarlarına doğru ince çizgiler uzanıyormuş. Beren parmağını havada gezdirmiş. “İçinde küçük yollar var,” demiş. Sertaç gülümsemiş. “Bu çizgilere yaprak damarları denir,” diye anlatmış.
Beren yaprağın ortasındaki çizgiyi bulmuş. Sonra ondan ayrılan daha küçük çizgilere bakmış. Bazıları çok inceymiş. Aceleyle yürürken onları hiç görmemiş. Şimdi durunca başka ayrıntılar ortaya çıkıyormuş. Yaprağın kenarındaki sivri köşeleri de fark etmiş.
Az ileride uzun, kızıl bir yaprak varmış. Geniş sarı yaprağa pek benzemiyormuş. Babasıyla onu da incelemişler. Bu yaprağın ortasından da bir çizgi geçiyormuş. Ama biçimi daha dar ve uzunmuş. Beren iki elini açmış. “Biri yayılıyor, biri uzanıyor,” demiş.
Bir yaprağa biraz daha yakından bakınca, önce görmediğim ince çizgileri fark edebilirim.
İkisi de yerde, ağaçtan dökülmüş yapraklarmış. Beren dalda duranları koparmamış. Babası uygun iki yaprağı yan yana tutmuş. Beren önce sarıya, sonra kızıla bakmış. Aynı ağaçtan geldiklerini bilmiyorlarmış. Bu yüzden hemen bir ağaç adı söylememişler.
“Bu yolları bir resimde görebilir miyiz?” diye sormuş Beren. Babası bir süre düşünmüş. Evde kâğıt ve kalın mum boyaları varmış. Yaprakları incelemek için küçük bir deneme yapabilirlermiş. Beren buna sevinmiş. Kendi eliyle yeni bir şey görmek istiyormuş.
Babası yaprakları ezilmeden taşınacak düz bir kutuya yerleştirmiş. Parkta biraz daha yürüyüp eve dönmüşler. Beren kutuyu açmak için acele etmiş, sonra babasını beklemiş. Birlikte evin korunaklı balkonuna geçmişler. Mavi masa, o gün küçük keşiflerinin yeri olacakmış.
Sertaç masaya sade kâğıtlar ve kalın bir mavi mum boya koymuş. Beren sarı yaprağı seçmiş. Onu kâğıdın altına yerleştirmişler. Üstte yalnızca boş kâğıt görünüyormuş. Beren başını yana eğmiş. “Yaprak saklandı,” demiş. Babası yaprağın yerini eliyle göstermiş.
Beren boyanın ucuyla kâğıda küçük bir çizgi çizmiş. Sonra bir çizgi daha eklemiş. Yaprağın bütün biçimi görünmemiş. Üstelik kâğıt biraz kaymış. Beren boyayı bırakmış. “Benim gördüğüm yollar çıkmadı,” demiş. Sertaç, kâğıdın kenarını nazikçe tutmuş.
“Boyanın yalnız ucunu kullandın,” demiş. Kalın mum boyayı yan çevirmiş. Küçük bir boş kâğıtta yan yüzeyiyle geniş bir iz göstermiş. Beren dikkatle bakmış. Boya aynı boyaymış, ama dokunduğu yer daha genişmiş. Şimdi bunu yaprağın üstünde denemek istiyormuş.
Yeni bir kâğıdı yaprağın üstüne koymuşlar. Beren mavi boyayı yan tutmuş. Babası kâğıdın kenarını sabitlemiş. Beren hafifçe sürmüş. Önce birkaç ince çizgi belirmiş. Sonra geniş yaprağın kenarları yavaşça ortaya çıkmış. Beren elini durdurup resme bakmış.
İlk denemem her ayrıntıyı göstermedi. Boyayı başka türlü tutarak yeniden bakabilirim.
“Burada da var!” demiş. Parmaklarıyla boyalı kâğıda dokunmadan ince yolları göstermiş. Sonra kâğıdı kaldırmışlar. Altında gerçek sarı yaprak duruyormuş. Üstteki iz ona benziyormuş. Ama biri sarı yaprak, diğeri mavi bir kâğıt resmiymiş. Beren ikisini yan yana incelemiş.
Sonra uzun kızıl yaprağı başka kâğıdın altına koymuşlar. Beren bu kez boyayı nasıl tutacağını hatırlamış. Hafifçe ileri geri hareket ettirmiş. Dar bir yaprak izi belirmiş. İki resim aynı boyda ve biçimde değilmiş. Gerçek yapraklar da öyle değilmiş.
Beren önceki küçük çizgili kâğıdı da masanın kenarına koymuş. O deneme, boyayı yan çevirmeyi düşünmelerine yardım etmiş. Hepsini aynı yapması gerekmiyormuş. Babası yaprakları düz kutuya geri yerleştirmiş. Beren iki büyük mavi izi yeniden görmek için kâğıtları kaldırmış.
Akşamüstü oturma odasındaki alçak masaya geçmişler. Pencerenin yanında sıcak bir ışık varmış. Beren iki yaprak resmini yan yana koymuş. Birinin kenarları genişçe açılıyor, diğeri ince bir yol gibi uzanıyormuş. İkisinin rengi de maviymiş. Yine de hangisinin hangisi olduğunu ayırabiliyormuş.
“Bu, sarı olanın izi,” demiş. Sonra uzun resmi göstermiş. Babası kutudaki gerçek yaprakları kâğıtların yanına koymuş. Beren biçimleri karşılaştırmış. Bir resmin mavi olması, yaprağın da mavi olduğu anlamına gelmiyormuş. Kullandığı mum boya maviymiş. Bu farkı görmek hoşuna gitmiş.
Sertaç resimleri pencerenin yanındaki alçak rafa dayamış. Yapıştırıcı veya iğne kullanmaları gerekmemiş. Beren bir adım geri çekilmiş. Parkta yere bakarken gördüğü iki yaprak, şimdi kâğıtta başka bir iz bırakmış. Sanki küçük bir sergi hazırlanmış gibi olmuş.
Beren, geniş resimdeki çizgilerden birini göstermiş. “Bu yol buradan dönüyor,” demiş. Sonra gülümsemiş. “Gerçekten yürüyen bir yol değil. Ben öyle hayal ettim.” Babası da ona gülümsemiş. Yaprağın damarları yerlerinde duruyor, Beren’in aklında yeni bir öykü açılıyormuş.
İki yaprağın izi farklı olabilir. Dikkatle bakınca her birinde başka bir ayrıntı bulabilirim.
Öyküsünde minicik bir bulut, mavi yaprağın kenarına konmuş. Oradan uzun yaprağın ucuna bakmış. Beren bunu anlatmış, babası dinlemiş. Gerçek yaprakları bir şeye dönüştürmeleri gerekmiyormuş. Resme bakıp kendi öykülerini düşünebiliyorlarmış. Bu, oyunun başka bir parçasıymış.
Sonra masayı birlikte toplamışlar. Beren mavi boyayı kutusuna koymuş. Babası yaprakları kırılmadan saklanacakları düz kutuya yerleştirmiş. Kâğıt resimler rafta kalmış. İlk denemedeki küçük çizgili kâğıt da yanlarındaymış. O da günün nasıl başladığını hatırlatıyormuş.
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
Resimlerdeki geniş ve uzun yaprağı birlikte gösterebilirsiniz. Etkinliği denemek isterseniz bir yetişkin eşliğinde uygun yaprak ve kalın mum boya kullanın.
Çıkan izleri aynı güzellikte yapmaya çalışmadan farklarını konuşun.
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfet
Eğitici Masallar
İmra yağmur yüzünden bahçedeki oyununu erteleyince üzülür. Babasıyla damlaları dinler; metal bir kâse ve yumuşak bir havluyla aynı suyun farklı seslerini keşfeder.
Doğa Masalları
Ilgın, ninesi Güzin ile karahindibanın tüylü tohumlarını izler. Rüzgârla yol alan tohumların hepsi aynı yere konmaz; biri toprağa düşünce onu günler boyunca gözlemlerler.
Eğitici Masallar
Vanu ve babası Dore, ay biçimli büyük bir yastığı masalsı okuma köşesine götürür. Dar kapıdan geçmeyen yastığı itmek yerine durur, yönünü değiştirerek birlikte bir yol bulurlar.
Eğitici Masallar
Umu, annesi Muna ile gezintideyken merhabasının geri geldiğini duyar. Saklı bir arkadaş aramak yerine durup dinler; yankıyı keşfedince bu keşfi neşeli bir oyuna dönüştürür.
Gece yaklaşırken Beren pencereye bakmış. Dışarıda ağaçların yaprakları hafifçe sallanıyormuş. O sabah gördüğü küçük çizgileri düşünmüş. Durup bakmış, denemiş, sonra başka bir yol bulmuş. Babasına dönüp gülümsemiş. “Yarın yerde başka bir biçim görürsem sana göstereceğim,” demiş.
Dikkatle bakınca küçük ayrıntılar görebiliriz. Bir deneme istediğimiz gibi olmazsa başka bir yol deneyebiliriz. İki yaprağın izi farklı olabilir; ikisini de merakla inceleyebiliriz.