Aven, üzerinde güneş resmi olan eski bir paket kâğıdını dolu sanır. Annesiyle öteki yüzünü keşfeder; boş tarafa bir tekne çizerek aynı kâğıtta iki sahneli bir masal kurar.
3-5 yaş
Yaklaşık 9 dakika
3 bölüm
Prenses
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Aven, üzerinde güneş resmi olan eski bir paket kâğıdını dolu sanır. Annesiyle öteki yüzünü keşfeder; boş tarafa bir tekne çizerek aynı kâğıtta iki sahneli bir masal kurar.
Bir kâğıdın bir yüzü dolu olsa da öteki yüzü boş olabilir. Kullanılmasına izin verilen malzemelere yeniden bakabiliriz. Eski resmi korurken boş tarafa yeni bir öykü sığdırabiliriz.
Bir varmış, bir yokmuş. Yuvarlak pencereli bir sarayda Aven adlı küçük bir prenses yaşarmış. Aven o sabah bir tekne resmi yapmak istiyormuş. Teknesinin mercan renkli bir gövdesi olacakmış. Mavi çizgiler de deniziymiş. Kâğıttaki bu küçük tekneyle uzun bir masal anlatmayı düşünüyormuş.
Annesi Sedef ile sarayın malzeme odasına gitmişler. Odada renkli kumaşlar, boş kutular ve kâğıtlar varmış. Yeniden kullanılabilecek temiz malzemeler alçak raflarda duruyormuş. Aven, elindeki kalın mum boyalara bakmış. Onlarla çizmek hoşuna gidiyormuş. Şimdi teknesi için uygun bir kâğıt arıyormuş.
Sedef, geniş bir kutuyu önlerine koymuş. İçinden krem renkli, kalınca bir paket kâğıdı çıkmış. Köşelerinde hafif kat izleri varmış. Ortasında da kocaman sarı bir güneş resmi duruyormuş. Bu kâğıt daha önce bir hediye paketini sarmış. Sedef temiz kaldığı için onu ayırmış.
Aven kâğıda bakmış. “Bunda zaten bir resim var,” demiş. Güneşi silmek istemiyormuş. Teknesini güneşin üstüne çizse ikisi birbirine karışacakmış. Kâğıdı kutuya geri bırakmaya hazırlanmış. Sedef kâğıda gülümseyerek bakmış. Yalnızca, “Öteki yüzüne de baktık mı?” diye sormuş.
Bu tarafta bir resim var. Kâğıdı yavaşça çevirip öteki tarafına da bakabilirim.
Aven kâğıdı kenarlarından tutmuş. Yavaşça çevirmiş. Öbür tarafında güneş yokmuş. Krem renkli yüz bomboş duruyormuş. Aven gözlerini büyütmüş. Aynı kâğıdın bir tarafı resimli, bir tarafı boşmuş. Onu yalnızca güneşli yüzünden tanımış. Arkasına bakmayı hiç düşünmemiş. Şimdi bu boşluk teknesi için yeterli görünüyormuş.
“Buraya çizebilir miyim?” diye sormuş. Sedef bunun yeniden kullanmaları için ayrılmış bir kâğıt olduğunu söylemiş. Aven’in kullanmasında sakınca yokmuş. Bazı kâğıtları ise sahiplerine sormadan alamazlarmış. Aven başını sallamış. Sonra güneşli tarafı bir daha çevirmiş. Güneş hâlâ oradaymış. Hiç silinmemiş.
Aven kâğıdı iki eliyle düz tutmuş. Bir yüzünde eski bir resim, ötekinde yeni bir yer varmış. Onu annesiyle birlikte resim yapacakları kış bahçesine taşımış. Kalemlerini de sığ ahşap tepsiye koymuş. Yeni bir paket açmaları gerekmemiş. Önce ellerindekinin arkasına bakmaları yetmiş.
Kış bahçesinin camlarından yumuşak bir ışık süzülüyormuş. Aven alçak masanın başına oturmuş. Sedef de yanına geçmiş. Kâğıdı güneşli yüzü aşağı gelecek biçimde koymuşlar. Üstte boş tarafı kalmış. Aven elini kâğıdın kenarına koymuş. Hafif kat izleri çizmesine engel olmuyormuş.
Önce mavi boyayla geniş bir dalga çizmiş. Yanına bir tane daha eklemiş. Dalgalar dümdüz değilmiş. Biri yukarı kıvrılmış, biri aşağıya uzanmış. Aven onları sevmiş. Bu denizin kendi denizi olduğunu söylemiş. Annesi çizgileri değiştirmemiş. Teknenin nereye gitmesini istediğini sormuş.
Aven mercan renkli boyasını almış. Dalgaların üstüne yuvarlakça bir tekne gövdesi çizmiş. İçine hayalindeki küçük yolcuyu oturtmuş. Yolcunun resmini yapmamış; onu anlatırken düşünüyormuş. Tekneye açık renk bir yelken eklemiş. Krem kâğıtta yelkeni hafifçe seçiliyormuş. Aven parmağını çizginin üzerinde gezdirerek masalına başlamış.
Küçük yolcu, denizin kıvrıldığı yere gidecekmiş. Orada suya düşen bir güneş ışığı arıyormuş. Aven bir an durmuş. “Ama benim güneşim öbür tarafta,” demiş. Sedef, kâğıdı çevirebileceklerini hatırlatmış. Aven boyasını bırakmış. Kenarlarından tutup kaldırmış. Sarı güneş yeniden karşılarına çıkmış.
Güneşi silmem gerekmiyor. Kâğıdın boş yüzünde kendi denizime yer buldum.
Aven gülmüş. Güneşin yanına tekne çizmemiş ama ikisiyle bir masal kurabilirmiş. Önce denizi gösterecekmiş. Sonra kâğıdı çevirip güneşi anlatacakmış. Resimler aynı yüzde olmak zorunda değilmiş. Sedef, bunun küçük bir sahne değişimi gibi olduğunu söylemiş. Aven bir yüzü, sonra ötekini göstermeyi denemiş.
Tekne tarafından bakınca sarı güneş görünmüyormuş. Güneş tarafından bakınca da tekne saklanıyormuş. Ama ikisi de kâğıdın üzerindeymiş. Aven, annesine çevirmeden önce sıradaki resmi söylemiş. Annesi gülümsemiş. Çevirdiklerinde gerçekten bekledikleri resim karşılarına çıkmış. Kâğıt, iki küçük sahne taşır olmuş.
Bahçedeki küçük kameriyenin etrafında mor sarmaşıklar varmış. Aven ile Sedef alçak, geniş bir banka oturmuşlar. Rüzgâr hafifmiş. Aven kâğıdını iki eliyle tutmuş. Önce teknenin olduğu yüzü annesine göstermiş. Sedef dikkatle bakmış. Şimdi Aven’in anlatacağı küçük yolculuk başlayacakmış.
“Bu tekne bir sabah yola çıkmış,” demiş Aven. Mavi dalgaları parmağıyla göstermiş. Tekne dalgaların arasından yavaşça geçmiş. Yolcu, suda parlayan sarı bir iz arıyormuş. Aven teknenin sesini uydurmuş. Sedef gülümsemiş. Gerçek bahçe sessizmiş; kâğıttaki deniz ise Aven’in anlattığı kadar hareketli olabilirmiş.
Sonra Aven kâğıdı çevirmiş. Sarı güneş karşılarına çıkmış. “Aradığın ışık burada,” diye incecik bir ses çıkarmış. Bu ses, masalındaki güneşin sesiymiş. Gerçek resim konuşmuyormuş. Aven ona bir söz vermiş. Yolcu da bu sıcak selamı duyunca evinin yolunu hatırlamış.
Küçük yolcuyu düşününce Aven kâğıdı yeniden çevirmiş. Tekne ve mavi deniz geri gelmiş. Yolcu artık nereye gideceğini biliyormuş. Aven onu kâğıdın kenarına kadar anlatmış. Orası masalındaki küçük limanmış. Resme yeni bir bina eklememiş. Bazen bir yeri çizmeden de sözleriyle anlatabilirmiş.
Aynı kâğıdın iki yüzü, masalımın iki sahnesi oldu. Eski resim de yeni oyunumda yer buldu.
Sedef masalın bitmesini beklemiş. Sonra en çok güneş görünürken yapılan ince sesi sevdiğini söylemiş. Aven de kâğıdı çevirdiği anı sevmiş. Eski resimle kendi teknesi birbirine karışmamış. Yine de aynı öyküde buluşmuşlar. Bir şeyi kullanmak için her zaman her tarafını değiştirmesi gerekmiyormuş.
Aven kâğıdı dizlerinin üstüne düzce koymuş. Sabah onu dolu sanıp kutuya bırakacağını hatırlamış. Arkası boş olmasaydı başka uygun bir kâğıt arayabilirlermiş. Ama bu kez boş tarafı varmış. Bunu ancak çevirince görmüş. Aven annesine, “Güneşli tarafı da iyi ki kalmış,” demiş.
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
Okurken Aven kâğıdı çevirdiğinde hangi resmin görüneceğini birlikte düşünebilirsiniz. Kullanılmasına izin verilen, temiz ve güvenli bir kâğıdın iki yüzüne bakın.
Çocuğun çizgilerini düzeltmeden kendi öyküsünü anlatmasına alan açın.
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfet
Eğitici Masallar
Neris, fırıncı Tülin ile küçük ekmekler hazırlamak ister. Hamur hemen kabarmayınca başında bekler; sonra ona zaman verir, kendi oyununu kurar ve değişimi birlikte gözlemlerler.
Prenses Masalları
Prenses İduna, annesinden aldığı yumuşak tören tacını oyun sırasında ezer. Tacı saklamak yerine olanı anlatır; annesiyle birlikte bakımını yapar.
Eğitici Masallar
Narev, masal ağacının büyük yaprağını yeşile boyamak ister. Elinde sarı ve mavi boya vardır. Leris ile küçük bir karışım dener; ortaya çıkan yeşille kendi hayal ormanını kurar.
Eğitici Masallar
Prenses Belin'in resmine düşen mavi boya, kocaman bir leke bırakır. Belin bu lekeyi silmek yerine masalsı bir göle dönüştürür ve kâğıttan bir vadide kendi öyküsünü kurar.
Aven kalemlerini tepsiye geri koymuş. Sonra kâğıdın köşelerini incitmeden masaya bırakmış. Eski güneş de yeni tekne de kalmış. Resmi bitince onu yalnızca saklamak istememiş. Bahçedeki gölgeli köşede annesine masalını baştan anlatacakmış. Kâğıdı düz bir dosyanın içine koymuşlar. Birlikte bahçeye doğru yürümüşler.
İkisi kâğıdı dosyasına geri yerleştirmiş. Sarayın resim rafında dosyaya bir yer ayırmışlar. Aven dosyayı akşam yeniden açabilirmiş. Yeni teknesiyle eski güneşi orada bekleyecekmiş. Başka bir gün yolcu başka bir yere gidebilirmiş. Bugünse tekne limana varmış. Aven annesine yaslanmış. Küçük masalı, aynı kâğıdın iki yüzüne güzelce sığmış.
Bir kâğıdın bir yüzü dolu olsa da öteki yüzü boş olabilir. Kullanılmasına izin verilen malzemelere yeniden bakabiliriz. Eski resmi korurken boş tarafa yeni bir öykü sığdırabiliriz.