Nilda ve Uykucu Koyunun Küçük Kapısı

1. Bölüm: Birde Duran Çayır

İlk koyun neden bekliyor?

Nilda yatağına uzanmış. Annesi az önce iyi geceler demişti. Lavanta pijamasının kolunu düzeltip gözlerini kapatmış. Koyun sayacağı bir çayır hayal etmek istemiş. Yanağına düşen yumuşak saç buklesini geri koymuş. Sonra içinden neşeyle “Bir!” demiş.

Hayalinde gümüş mavisi bir gökyüzü açılmış. Altında çimenler, küçük çiçekler ve alçak bir çit varmış. Çitin ortasında yuvarlak ahşap kulplu bir kapı duruyormuş. Biraz ötede söğüt dalları yere doğru eğiliyormuş. Nilda ilk koyununu beklemiş.

Kıvırcık yünlü küçük bir koyun çitin önüne gelmiş. İki yumuşak kulağı yana açılıyormuş. Tepesindeki yün buklesi usulca kıpırdamış. “Ben Yumu,” demiş. Nilda, hayalindeki çimenlerin üzerinde onun karşısına çömelmiş. “Ben de Nilda. Hazır mısın?” diye sormuş.

Yumu çite bakmış. Nilda elini küçük bir yay gibi havada gezdirmiş. “Buradan hop diye atlayacaksın,” demiş. Koyun ise dört ayağını yere basıp durmuş. Ne geriye kaçmış ne de atlamak için hızlanmış. Yalnızca Nilda’nın yüzüne bakmış.

“Ben bu akşam atlamak değil, yürümek istiyorum.”

Nilda biraz beklemiş. Beklediği hop sesi gelmemiş. Sayısının ardından sessizlik uzamış. “Daha birde kaldık,” diye fısıldamış. Yumu küçük burnunu çite yaklaştırmış. Sonra başını çevirmiş. “Ben bu akşam atlamak değil, yürümek istiyorum,” demiş.

“Yürümek mi?” Nilda çitin öbür yanındaki çiçeklere bakmış. Onları düşünürken hep üstten geçileceğini hayal etmişti. Yumu ise çimenlerin üstünde ağır ağır adım atmak istiyormuş. Nilda havada tuttuğu elini indirmiş. Yumu çitin üstüne değil, önündeki çimenlere bakıyormuş.

Çitin yanına biraz yaklaşmış. Parmağı ahşabın düz kenarında gezinmiş. O sırada yuvarlak kulpa dokunmuş. Nilda’nın gözleri hayalindeki küçük kapıya dönmüş. Kapı hep oradaymış. Ama Nilda az önce yalnız çitin üstüne bakıyormuş. Şimdi aşağıda açılabilecek bir yer görüyormuş.

2. Bölüm: Hop Yerine Pıt Pıt

Küçük kapı yana açılıyor

Nilda kulpu avucuna almış. Kapıyı usulca kendine doğru çekmiş. Küçük ahşap kanat yana açılmış. Çitin ortasında boş bir geçit görünmüş. Yumu başını hafifçe eğip oraya bakmış. Nilda kapıyı açık tutarak çimenli yolu göstermiş.

“Öyleyse sana yürünecek bir yer açayım,” demiş. Koyunun yüzü yumuşamış. Bir ön ayağını kaldırıp geçide koymuş. Ardından öbür ayağı gelmiş. Hop diye bir ses çıkmamış. Onun yerine çok hafif bir pıt duyulmuş. Nilda dinlemek için susmuş.

Yumu ağır ağır ilerlemiş. Kıvırcık yünü çitin tahtalarına takılmamış. Açıklık, rahatça yürüyebileceği kadar genişmiş. Nilda kapıyı biraz daha yana tutmuş. Koyun atlamak zorunda kalmadan karşıya geçmiş. Dört küçük toynağı da çiçeklerin yanındaki yumuşak yola basmış.

Nilda bulunduğu yerde kalmış. Bir sayısını yeniden söyleyecekmiş. Yumu ise birkaç adım sonra durmuş. Başını çevirip ona bakmış. “Sen kapıda mı bekleyeceksin?” diye sormuş. Nilda önce elindeki kulpa, sonra koyunun durduğu yere bakmış. Oyunu buradan seyredeceğini sanmış.

“Öyleyse sana yürünecek bir yer açayım.”

“İstersen yanımda gelebilirsin,” demiş Yumu. Nilda gülümsemiş. Kapının açık duran kanadını bırakmış. Bir çoraplı ayağını eşikten geçirmiş, sonra ötekini. Kendi hayalindeki yolda şimdi onun da adımları varmış. Yumu yanına gelmesini beklemiş. Birlikte söğüde doğru dönmüşler.

Nilda kısık bir sesle, “Bir koyun kapıdan yürüdü,” demiş. Yumu, “Bir kız da arkasından geldi,” diye eklemiş. İkisi birbirine bakıp gülmüş. Nilda sayıyı ileri götürmemiş. Ama çayırdaki masalları artık yerinde durmuyormuş. Birlikte yürüdükleri küçük bir yol açılmış.

Yumu, söğüdün altında çiçeklerin daha seyrek olduğu yeri göstermiş. “Ben orada dinleneceğim,” demiş. Söğüdün uzun yapraklarının altında toprak yol bitiyor, yumuşak çimenler başlıyormuş. Nilda, Yumu’nun yanına geçmiş. Kapı arkalarında açık kalmış. Çayırın sesleri küçük adımlarına karışmış.

3. Bölüm: Söğüdün Altındaki Yumuşak Yer

Bir koyun dinleniyor

Söğüde vardıklarında ince yapraklar yukarıda usulca sallanıyormuş. Yumu yerdeki yumuşak çimenlere bakmış. Burnuyla küçük bir çiçeği koklamış. Sonra çiçeğin üstüne basmadan yanına geçmiş. Nilda da onun arkasından gelmiş. Bu kez aceleyle göstereceği bir atlayış yokmuş.

Yumu önce ön bacaklarını bükmüş. Sonra arka bacaklarını gövdesinin altına toplamış. Fildişi yünü, küçük bir bulut gibi yuvarlanmış. Başını yana çevirip rahat bir yer bulmuş. Nilda ayakta durup onu izlemiş. Koyun biraz önce yürüdüğü yoldan memnun görünüyormuş.

Nilda onun yanına oturmuş. Dizlerini hafifçe kendine çekmiş. Çoraplarının ucuna bir çimen yaprağı değmiş. “Bir koyun dinlendi,” diye fısıldamış. Yumu’nun kulağı küçük sese dönmüş. “Bir kız da,” diye mırıldanmış koyun. Nilda kollarını dizlerinin üstüne bırakmış.

Yumu’nun başındaki yün buklesi yana düşmüş. Nilda kendi yanağına dokunmuş. Saçındaki bukle de yine aynı yere gelmişti. Bu kez onu aceleyle düzeltmemiş. Koyunun gözleri yavaşça kapanıyormuş. Nilda’nın hayalindeki gümüş gökyüzü de biraz daha yumuşak görünmüş.

“Bu gece bir koyun, bir küçük kapı.”

Uzaktaki küçük kapı hâlâ aralıkmış. Önünde kimse sıra beklemiyormuş. Çitin üstünden gelecek bir hop sesi de yokmuş. Yumu’nun sakin soluğu, yaprakların hışırtısına karışmış. Nilda bu sessiz sahneyi biraz seyretmiş. Sonra koyuna kısacık bir iyi geceler söylemiş.

Gözlerini bir an araladığında kendi odasındaki perdeyi görmüş. Hep yatağındaymış. Yastığı yanağının altında yumuşacık duruyormuş. Örtüsünü omzuna doğru çekmiş. Çayırdaki çimenler yerine, ayaklarının ucunda kendi yumuşak örtüsünü hissetmiş. Yatağın içindeki yerini biraz düzeltmiş.

Sonra gözlerini yeniden kapatmış. “Bu gece bir koyun, bir küçük kapı,” diye mırıldanmış. Yumu söğüdün altında dinleniyormuş. Nilda da kendi yastığında. Sayması birde kalmış, ama masalı yarım kalmamış. Yanağındaki saç buklesi bu kez yerinde durmuş. Nilda sakince uykuya dalmış.

Bu masaldan ne öğrendik?

Nilda, Yumu’yu atlamaya zorlamak yerine küçük kapıyı açtı. Arkadaşının isteğine yer verince masalları yürüyerek de devam etti.