Feray, ninesi Necla’da ilk kez yatıya kalır. Yeni odadaki saatin tıkırtısı onu oyalayınca bunu söyler; birlikte küçük bir değişiklik yapıp odayı tanıdık bir uyku köşesine dönüştürürler.
3-5 yaş
Yaklaşık 8 dakika
3 bölüm
Uyku
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Feray, ninesi Necla’da ilk kez yatıya kalır. Yeni odadaki saatin tıkırtısı onu oyalayınca bunu söyler; birlikte küçük bir değişiklik yapıp odayı tanıdık bir uyku köşesine dönüştürürler.
Yeni bir yerde alışmak için zamana ihtiyacımız olabilir. Bizi oyalayan veya rahatsız eden bir şeyi söyleyebiliriz. Güvendiğimiz bir büyüğümüzle küçük bir değişiklik yapabiliriz.
Bir varmış, bir yokmuş. Feray adında küçük bir çocuk varmış. O akşam ninesi Necla’nın evinde yatıya kalacakmış. Birlikte yemek yemişler, sonra Feray pijamalarını giymiş. Kendi evinden getirdiği küçük çanta, oturma odasındaki koltuğun yanında duruyormuş.
Feray çantayı açmış. İçinden bulut desenli mavi battaniyesini çıkarmış. Battaniyenin bir köşesi yumuşacık kıvrılmış. Feray o köşeyi hemen tanımış. Ninesi yanına oturmuş. “Misafir odamız seni bekliyor,” demiş. Feray battaniyesini kucaklayıp ninesinin elini tutmuş.
Odaya girdiklerinde Feray etrafına bakmış. Alçak bir yatak, küçük bir masa ve geniş bir pencere varmış. Pencerenin perdesi kendi odasındakinden farklıymış. Kitaplar da başka bir sepette duruyormuş. Feray biraz meraklanmış, biraz da duraksamış.
“Benim odam gibi değil,” demiş. Necla Nine hemen her şeyi aynı göstermeye çalışmamış. “Evet, burası başka bir oda,” diye cevap vermiş. “İstersen birlikte tanıyalım.” Önce kitabını nereye koyabileceğine bakmışlar. Sonra battaniyeyi yatağın üzerine sermişler.
Yeni bir odayı hemen tanımam gerekmez. Birlikte bakarak bana iyi gelen yeri bulabilirim.
Mavi battaniye açılınca beyaz bulutları görünmüş. Feray eliyle bir bulutu düzeltmiş. Odanın ortasına tanıdığı küçük bir gökyüzü gelmiş gibi olmuş. Yatağın kenarına oturmuş. Ninesi de yanındaki sandalyeye yerleşmiş. Kimse hemen uyumasını istememiş.
Necla Nine, kendi odasının koridorun karşısında olduğunu göstermiş. Feray seslenirse duyacağını söylemiş. Birlikte kapıya kadar yürüyüp geri dönmüşler. Feray artık ninesinin nerede olacağını biliyormuş. Bu küçük gezinti odanın yerini anlamasına yardım etmiş.
Sonra ninesiyle dişlerini fırçalamış, ellerini yıkamış. Misafir odasına döndüklerinde lambanın yumuşak ışığı yanıyormuş. Feray kitap sepetine uzanmış. Tam bir kitap seçecekken başka bir şey duymuş. Tık, tık, tık. Ses, pencerenin yanındaki küçük masadan geliyormuş.
Masanın üstünde küçük, ahşap bir saat varmış. Yuvarlak yüzündeki ince kollar yavaşça ilerliyormuş. Feray kitabı kucağına almış, ama gözü tekrar saate gitmiş. Her tıkırtıda bir sonraki sesi bekliyormuş. Sonunda kitabı kapatıp ninesine dönmüş.
“Ben hep onu dinliyorum,” demiş. Necla Nine de sessizce durmuş. Birlikte saati dinlemişler. Ev sakinleşince tıkırtı daha kolay fark ediliyormuş. Ninesi bu sese alışıkmış. Ama Feray için yeniymiş. Aynı odada ikisi farklı şeyler hissedebiliyormuş.
“Sana fazla mı geliyor?” diye sormuş ninesi. Feray başını sallamış. “Kitabın resmine bakıyorum, sonra yine tıkı bekliyorum.” Necla Nine gülümsemiş. “Bunu bana söylemen iyi oldu,” demiş. “Saat için başka bir yer seçebiliriz.” Feray rahatça konuşabildiğine sevinmiş.
Ninesi saati iki eliyle kaldırmış. Feray onun yanında koridora yürümüş. Oradaki alçak dolabın üstü boşmuş. Saat, geçiş yoluna engel olmayacak biçimde dolabın üzerine yerleşmiş. Feray taşımamış; yalnızca ninesinin yaptığı küçük değişikliği izlemiş.
Beni oyalayan sesi söyleyebilirim. Birlikte bakınca küçük bir çözüm bulabiliriz.
Koridorda tıkırtı hâlâ duyuluyormuş. Saat bozulmamış, susması için zorlanmamış. Yalnızca yeri değişmiş. Feray saatin yuvarlak yüzüne bakmış. “Bu gece burada duracak,” demiş. Ninesi başını sallamış. “Senin odanda nasıl duyulduğunu da birlikte kontrol edelim.”
Misafir odasına geri dönmüşler. Ninesi, Feray’ın istediği gibi kapıyı biraz aralık bırakmış. Sonra yatağın yanında oturup dinlemişler. Tıkırtı artık Feray’ın dikkatini eskisi gibi çekmiyormuş. Feray bunu ninesine söylemiş. Küçük bir değişiklik onun için yeterli gelmiş.
Odada bütün sesler kaybolmamış. Dışarıda yapraklar hafifçe hışırdıyor, uzakta bir kapı kapanıyormuş. Necla Nine hangisini duyduklarını sakince söylemiş. Feray başını pencereye çevirmiş. Sonra kitabını yeniden açmış. Bu kez resimdeki kocaman yelkenliyi biraz daha uzun incelemiş.
Kitabın resminde küçük bir yelkenli varmış. Yelkeni sarı, denizi masmaviymiş. Feray parmağıyla kâğıdın üstündeki kıyıyı göstermiş. Ninesi hikâyeyi yavaşça okumuş. Yelkenli gün boyu gezmiş, akşam olunca sakin bir koya dönmüş. Feray bu dönüşü dikkatle dinlemiş.
“Onun da gece durduğu bir yeri var,” demiş. Necla Nine başını sallamış. Feray battaniyesindeki beyaz buluta bakmış. Kitaptaki denizle battaniyenin mavisi aynı değilmiş. Ama ikisi de ona yelkenlinin yolunu düşündürmüş. Küçük bir gülümseme yüzüne yayılmış.
Hikâye bitince ninesi kitabı kapatmış. Feray biraz daha yanında kalmasını istemiş. “Elbette,” demiş Necla Nine. Sandalyesini yatağın yanına çekmiş. Feray yastığına uzanmış. Battaniyesinin tanıdığı köşesini bulmuş. Ninesinin yeşil hırkası da hemen yanında görünüyormuş.
“Burada sevdiğin bir şey oldu mu?” diye sormuş ninesi. Feray tavana bakmış. “Pencereden ağacın dalları görünüyor,” demiş. Sonra düşünmüş. “Bir de kitap sepeti.” Her şeyi sevmesi gerekmiyormuş. Yeni odada şimdilik bu iki şeyi fark etmiş.
İhtiyacımı söyledim, ninem beni dinledi. Bu yeni odada da kendime bir yer bulabilirim.
Bir süre konuşmadan durmuşlar. Feray artık saate kulak vermiyormuş. Kitaptaki yelkenlinin kıyıda beklediğini hayal etmiş. Sanki mavi battaniyesindeki bulutların altında küçücük bir koy varmış. Bu, kendi aklında kurduğu sessiz bir resimmiş. Onu kimseye anlatmak zorunda değilmiş.
Gözleri yavaşça ağırlaşmış. Feray ninesine iyi geceler demiş. Necla Nine aynı yumuşak sesle karşılık vermiş. Biraz daha yanında oturmuş. Feray uykuya dalınca lambayı kısmış. Kapı, konuştukları gibi aralık kalmış. Koridordaki saat kendi yerinde usulca çalışıyormuş.
O gece misafir odası Feray’ın kendi odasına dönüşmemiş. Perdeler, masa ve pencere yine farklıymış. Ama Feray orayı biraz tanımış. Battaniyesinin yerini, ninesinin odasını ve bir şey istediğinde ne söyleyebileceğini biliyormuş. Küçük yelkenli hayalindeki koyda, Feray da yatağında dinlenmiş.
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
Feray’ın ninesine ne söylediğini konuşabilirsiniz. Çocuğunuz başka bir yerde kalacaksa yanında ne götürmek istediğini sorun.
Aynı yöntem herkes için işe yarar diye düşünmeden, kendi tercihlerini anlatmasına alan açın.
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfet
Eğitici Masallar
Vodi, başka bir kasabada çalışan babasını uyku öncesinde özler. Annesiyle kısa bir sesli selam yollar; yanıt beklemek için uyanık kalması gerekmediğini görerek geceye hazırlanır.
Uyku Masalları
Oya, tahta bloklardan yaptığı şehri uyku vakti yarım bırakmak istemez. Annesi Sezin ile oyunu koruyacak bir yer seçer; sabah aynı şehirden devam eder.
Eğitici Masallar
Meri ve Sümbül Nine, bulut trenine binerek gökyüzünde gezmeye çıkar. Meri bir süre sonra mola ister. Mor bulut vadisindeki küçük durak, yolculuğun güzel bir parçasına dönüşür.
Uyku Masalları
Minik Tilki Defne, en yakın arkadaşıyla oyunlar oynadığı çok güzel bir gün geçirir. Akşam olduğunda uyumak istemez. Gözlerini kapatırsa gün içinde yaşadığı güzel anları unutacağını düşünür. Annesi ona, uyumanın anıları silmediğini anlatır ve birlikte Günün Anı Kutusu'nu hazırlarlar. Defne gün içinde onu mutlu eden üç anı seçer. Her an için küçük bir resim çizer ve kutuya yerleştirir. Daha sonra gözlerini kapatıp bu anları sırayla düşünür. Güzel günlerin bitse bile hatıralarının kalmaya devam ettiğini anlayan Defne, yeni günlerin de yeni anılar getireceğini düşünerek huzurla uykuya dalar.
Yeni bir yerde alışmak için zamana ihtiyacımız olabilir. Bizi oyalayan veya rahatsız eden bir şeyi söyleyebiliriz. Güvendiğimiz bir büyüğümüzle küçük bir değişiklik yapabiliriz.