Nomi, tramvay durağında kırmızı bir eldiven bulur. Onu kendine ayırmak yerine, tanıdığı kütüphaneci Beki ile sahibinin arayabileceği güvenli bir yere bırakır.
3-5 yaş
Yaklaşık 8 dakika
3 bölüm
Sorumluluk
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Nomi, tramvay durağında kırmızı bir eldiven bulur. Onu kendine ayırmak yerine, tanıdığı kütüphaneci Beki ile sahibinin arayabileceği güvenli bir yere bırakır.
Bir şeyi bulmak, onun bizim olduğu anlamına gelmez. Tanıdığımız bir büyüğe nerede bulduğumuzu söyleyebilir, sahibine ulaşabilmesi için özenle koruyabiliriz.
Bir varmış, bir yokmuş. Bulutkent’te Nomi adında küçük bir robot yaşarmış. Evlerin çatıları mantar gibi yuvarlak, tramvayların camları deniz gibi maviymiş. Nomi o sabah kütüphaneye gidiyormuş. Yağmur yeni dinmiş. Sokaktaki taşlar yumuşak bir ışıkla parlıyormuş.
Tramvay durağının cam çatısı altında kısa bir bank varmış. Bankın kuru ucunda kırmızı bir eldiven duruyormuş. Nomi önce onu küçük bir çiçek sanmış. Yaklaşınca beyaz bileğini ve üstündeki yıldızı görmüş. Bu, tek bir örgü eldivenmiş.
Nomi etrafına bakmış. Bankta kimse oturmuyormuş. Biraz önce tramvay ayrılmış. Eldivenin yanında başka bir eşya yokmuş. Nomi kendi yuvarlak elini kaldırmış. Kırmızı rengi çok beğenmiş. Bir an onu evindeki küçük rafın üstünde hayal etmiş.
Sonra durmuş. “Ama bu benim değil,” demiş. Eldiveni bırakan biri onu arıyor olabilirmiş. Nomi bunu düşününce kırmızı şey artık yalnızca güzel bir renk gibi görünmemiş. Sanki bir eli bekleyen küçük, yumuşak bir cepmiş. Eşi de bir yerde olmalıymış.
Bir eşyayı buldum diye benim olmaz. Nerede bulduğumu hatırlayıp yardım isteyebilirim.
Kütüphane tam durağın karşısındaymış. Nomi oradaki görevli Beki’yi tanıyormuş. Beki kitapları bulmasına yardım eder, bazen birlikte resimlere bakarlarmış. Nomi ona haber vermeye karar vermiş. Eldivenin nerede durduğunu unutmamak için bankın kuru ucuna yeniden bakmış.
“Cam çatının altı, bankın sağ ucu,” diye kendi kendine söylemiş. Sonra eldiveni yavaşça almış. Temiz ve kuruymuş. Onu yere sürüklememiş, cebine sıkıştırmamış. İki yuvarlak eliyle taşımış. Küçük yıldız, kırmızı örgünün üstünde açıkça görünüyormuş.
Durak ve kütüphane aynı yaya meydanındaymış. Nomi geniş taş geçitte yürüyüp kütüphanenin yuvarlak kapısına ulaşmış. İçeriden kitap ve tahta kokusu geliyormuş. Beki masanın arkasından ona gülümsemiş. Nomi ellerini hafifçe kaldırmış. “Bugün sana bir şey anlatacağım,” demiş.
Nomi eldiveni masaya bırakmadan önce Beki’ye ne gördüğünü anlatmış. “Tramvay durağında buldum,” demiş. Beki dikkatle dinlemiş. Sonra hangi durak olduğunu sormuş. Nomi kapının karşısını göstermiş. Cam çatıyı ve bankın sağ ucunu da söylemiş.
Beki eldivene bakmış. Beyaz bileği, kırmızı örgüyü ve küçük yıldızı birlikte görmüşler. “Bu ayrıntıları bilmek iyi,” demiş. “Biri aramaya gelirse konuşabiliriz.” Nomi yıldızı işaret etmiş. Eldiveni bulan herkes belki kırmızıyı fark edermiş, ama yıldızını da anlatmak daha açıkmış.
Kütüphanede bulunan eşyalar için korunaklı bir yer varmış. Beki alçak bir dolabın üstündeki sığ tahta tepsiyi göstermiş. Tepsinin içinde temiz, mavi bir bez seriliymiş. Eldiven orada ıslanmayacak, kitapların arasına sıkışmayacakmış. Nomi bu küçük yeri dikkatle incelemiş.
“Buraya gelince nasıl bulunacak?” diye sormuş. Beki, durağın görevlisine haber vereceğini söylemiş. Orada eldivenini soran biri olursa kütüphaneye yönlendirebilirmiş. Nomi bütün sokaklarda tek başına aramak zorunda değilmiş. Tanıdığı görevliyle konuşmak işin devam etmesine yetiyormuş.
Eşyayı korumak kadar, nerede bulduğumu söylemek de sahibine ulaşmasına yardım edebilir.
Birlikte eldiveni mavi bezin üzerine koymuşlar. Nomi onu önce çok kıvrık bırakmış. Sonra beyaz bileğini düzeltmiş. Yıldız yukarı bakıyormuş. Eldiven artık kolayca görülebiliyormuş. Beki tepsiyi geçiş yolundan uzakta tutmuş. Kimsenin ayağına takılacak bir şey kalmamış.
Nomi bir süre orada durmuş. “Sahibi hemen gelir mi?” diye sormuş. “Bilmiyorum,” demiş Beki. “Ama arayabileceği yere haber verdik. Eldiveni de koruyoruz.” Nomi başını sallamış. Her şeyin hemen bitmesi gerekmiyormuş. Şimdi yapabilecekleri küçük işi yapmışlar.
Sonra Beki, Nomi’ye resim kitaplarının olduğu köşeyi göstermiş. Nomi ellerine bakmış. Artık boşlarmış. Yine de bir şey eksilmiş gibi hissetmemiş. Eldiven onun eşyası olmamış, fakat bir süre ona özenle eşlik etmiş. Şimdi kırmızı eldivenin bekleyecek bir yeri varmış.
Nomi kütüphanede resimlere bakarken öğleden sonra olmuş. Penceredeki ışık yavaşça yer değiştirmiş. Robot, bahçeye açılan camlı odada bir ağacın resmini inceliyormuş. Beki elinde boş tahta tepsiyle yanına gelmiş. Nomi önce mavi bezi, sonra tepsinin boş yerini fark etmiş.
“Eldiven nerede?” diye sormuş. Beki sevinçle anlatmış. Biraz önce durağın görevlisinden haber alan biri gelmiş. Yanında aynı kırmızı örgüden bir eldiven daha varmış. Onun da bileği beyaz, üstündeki yıldızı küçükmüş. Aradığı eşini nerede düşürdüğünü de söylemiş.
Beki, iki eldiveni yan yana görünce ayrıntıları karşılaştırmış. Gelen kişi kendi eldivenini bulmuş. Sonra ikisini de alıp evine gitmiş. Nomi anlatılanları dinlemiş. Bankta tek duran küçük yıldızın şimdi bir eşi varmış. Bu düşünce onu gülümsetmiş.
“Demek beklediği yer işe yaradı,” demiş Nomi. Beki başını sallamış. “Nerede bulduğunu söylemen de yardımcı oldu.” Nomi camların arkasındaki ağaçlara bakmış. Bütün olanları kendisi görmemiş. Ama tanıdığı görevli ona eldivenin yolunun nasıl devam ettiğini anlatmış.
Her güzel şeyi yanıma almam gerekmez. Bazen en güzel iş, bir eşyayı sahibine saklamaktır.
Beki mavi bezi düzeltip tepsiyi yanındaki masaya bırakmış. Nomi, boş bir yerin bazen iyi bir haber olabileceğini düşünmüş. Sabah eldiven bankta kalmış. Sonra korunmuş. Şimdi de sahibine dönmüş. Küçük yolculuğu böylece tamamlanmış.
Nomi eve giderken durağın önünden yeniden geçmiş. Bankın kuru ucuna bakmış. Orada artık kırmızı bir şey yokmuş. Cam çatıda tek bir yağmur damlası kalmış. Nomi durup etrafı dinlemiş. Tramvay uzaktan yumuşak bir sesle yaklaşıyormuş. Gün sakin sakin sürüyormuş.
O akşam evindeki raf yine aynıymış. Üstüne yeni bir eldiven koymamış. Ama anlatacak küçük bir öyküsü varmış. Tek bir eşya bulmuş, tanıdığı birine söylemiş ve sahibini beklemesine yardım etmiş. Nomi ellerini kucağında birleştirmiş. Küçük yıldızın artık yalnız olmadığını düşünerek gülümsemiş.
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
Nomi’nin eldiveni nerede bulduğunu ve neden yerini anlattığını konuşabilirsiniz. Bir eşya bulduğunuzda çocuğunuzla birlikte tanıdığınız görevliye haber verin.
Bunu bir sınava veya ödül beklentisine dönüştürmeden öyküyü paylaşın.
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfet
Okul Masalları
Küçük Horoz Rafi, Orman Okulu'nda konuşmayı çok seven neşeli bir öğrencidir. Aklına gelen her şeyi hemen anlatmak ister. Arkadaşları bir şey söylerken araya girer, öğretmeni soru sorduğunda başkasının cevabını beklemeden konuşur. Rafi kötü niyetli değildir; sadece heyecanını tutmakta zorlanır. Fakat bir gün sınıfta herkesin sevdiği oyunu anlatma etkinliği yapılır. Rafi söz sırasını beklemeden konuşunca arkadaşları kendi düşüncelerini tamamlayamaz. Kuzu Pima üzülür, ördek Cino söyleyeceğini unutur. Öğretmen Yonca, konuşmanın güzel olduğunu ama dinlemenin de arkadaşlara saygı göstermek olduğunu anlatır. Sınıfta küçük bir söz sırası taşı kullanılmaya başlanır. Taş kimdeyse o konuşur, diğerleri dinler. Rafi önce beklemekte zorlanır ama arkadaşlarını dinleyince onların da çok güzel fikirleri olduğunu fark eder. Günün sonunda Rafi, söz kesmeden dinlemenin sınıfı daha huzurlu yaptığını ve herkesin kendini değerli hissetmesine yardım ettiğini öğrenir.
Eğitici Masallar
Avra, pikniğe bütün oyuncaklarını götürmek isteyince sepeti ağırlaşır. Kaplumbağa Sodu ile gerçekten ne kullanacaklarını seçer; evde kalan eşyalar olmadan da güzel bir gün geçirirler.
Macera Masalları
Yaren ve dedesi Seyfi, resimli bir haritayla masalsı bir parkı gezer. Harita çevreyle uyuşmayınca onu çevirir, işaretleri karşılaştırır ve yollarını birlikte bulurlar.
Eğitici Masallar
Peri Vela, bulut arkadaşı Nuvin'e sarılmak ister. Nuvin bugün el sallamayı seçer. İki arkadaş, farklı selamlarla ve birbirlerini dinleyerek masalsı bir gün geçirir.
Bir şeyi bulmak, onun bizim olduğu anlamına gelmez. Tanıdığımız bir büyüğe nerede bulduğumuzu söyleyebilir, sahibine ulaşabilmesi için özenle koruyabiliriz.