Peri Vela ve Bulutun Selamı

1. Bölüm: Çiçekli Yoldaki Merhaba

Önce sorulan küçük bir soru

Bir varmış, bir yokmuş. Masallar ülkesinde Vela adında küçük bir peri yaşarmış. Bakır renkli saçları, yaprağa benzeyen iki kanadı varmış. O sabah kanatlarını açıp kapamış. Sonra çiçekli yola çıkmış. Bulut arkadaşı Nuvin ile buluşacakmış.

Yolun yanında büyük sarı çiçekler duruyormuş. Yaprakların üzerinde sabah ışığı parlıyormuş. Vela sarı çizmeleriyle yavaşça yürümüş. Bir köşeyi dönünce Nuvin'i görmüş. Küçük bulut, çiçeklerin üzerinde usulca süzülüyormuş. Alt tarafı açık mor, yüzü yumuşacıkmış.

Vela arkadaşını gördüğüne çok sevinmiş. Kollarını açmak istemiş. Ama yaklaşmadan önce durmuş. ‘Merhaba Nuvin! Sana sarılabilir miyim?’ diye sormuş. Nuvin ona bakmış. Biraz düşünmüş. ‘Bugün sarılmak istemiyorum,’ demiş. Sesi küçük ama açıkmış.

Vela kollarını yanına indirmiş. Arkadaşını özlemiş. Bu yüzden önce şaşırmış. ‘Ben seni gördüğüme sevindim,’ demiş. Nuvin gülümsemiş. ‘Ben de seni gördüğüme sevindim,’ diye cevap vermiş. ‘Bugün sarılmak yerine uzaktan bir selam hoşuma gider.’

Vela bir adım geride durmuş. ‘Peki, nasıl selamlaşalım?’ diye sormuş. Nuvin bir kenarını hafifçe kaldırmış. Sanki pamuktan bir parça el sallıyormuş. Vela da kendi elini sallamış. Bir sağa, bir sola. İkisi dokunmadan sıcak bir merhaba söylemiş.

Sana sarılabilir miyim? İstersen başka bir selam da bulabiliriz.

Çiçeklerin arasından ince bir rüzgâr geçmiş. Vela'nın elbisesinin ucu kıpırdamış. Nuvin de hafifçe dönmüş. Vela gülümseyerek arkadaşının yüzüne bakmış. Nuvin hâlâ yanındaymış. Sarılmamışlar ama buluşmaları güzel başlamış. ‘Birlikte yürümek ister misin?’ diye sormuş Vela.

‘İsterim,’ demiş Nuvin. Rüzgâr Köşkü'ne gitmeye karar vermişler. Orada uzun kumaşlar, esen rüzgârla yavaşça sallanırmış. Vela, kumaşların altında yumuşak bir dans oyunu hayal etmiş. Nuvin de kumaşların dalga gibi kıpırdamasını görmek istemiş.

Vela geniş yolda yürümüş. Nuvin onun yanında süzülmüş. Aralarında rahat bir boşluk varmış. Yoldaki sarı çiçekler arkada kalmış. İleride su yeşili kemerler görünmüş. Vela elini yeniden kaldırmış. ‘Merhabamız yanımızda geliyor,’ demiş neşeyle.

2. Bölüm: Rüzgâr Köşkündeki Yumuşak Oyun

Oyunun hızını birlikte seçelim

Rüzgâr Köşkü, yere yakın geniş bir yapıymış. Su yeşili kemerlerinin arasında uzun kumaşlar asılıymış. Kumaşlar açık mavi ve pembe renkliymiş. Rüzgâr esince uçları kıpırdıyormuş. Vela, geniş girişten içeri yürümüş. Nuvin de onun yanında süzülmüş.

İki arkadaş kumaşları biraz izlemiş. Biri öne doğru eğilmiş. Diğeri usulca geriye dönmüş. Vela kollarını aynı biçimde hareket ettirmiş. Kumaş öne gidince ellerini öne uzatmış. Kumaş durunca o da durmuş. ‘Kumaşın dansını yapıyorum,’ demiş. Nuvin gülümseyerek bakmış.

Nuvin de oyuna katılmak istemiş. Masallardaki küçük bulutlar hafifçe üfleyebilirmiş. Nuvin kumaşlara doğru yumuşak bir nefes göndermiş. Kumaşların uçları biraz daha hızlı sallanmış. Vela birkaç küçük adım atmış. Sonra olduğu yerde durmuş. Elbisesi bacaklarına değip duruyormuş.

‘Biraz daha yavaş olsun istiyorum,’ demiş Vela. Nuvin hemen üflemeyi bırakmış. Kumaşlar sakinleşmiş. Vela başını kaldırmış. Arkadaşı onu duymuş. ‘Bu hız bana daha rahat geliyor,’ demiş. Nuvin de kumaşlara bakmış. ‘O zaman yavaş oynayalım,’ diye cevap vermiş.

Bu kez Nuvin minicik bir nefes üflemiş. Açık mavi kumaş usulca kıpırdamış. Vela yalnızca ellerini hareket ettirmiş. Ayakları yerde kalmış. Pembe kumaş durunca o da durmuş. Oyunları bir koşuya dönüşmemiş. İkisinin de yüzünde sakin bir gülümseme varmış.

Biraz daha yavaş olsun istiyorum. Söylediğini duydum; oyunumuzu değiştirebiliriz.

Bir süre sonra kumaşlar yeniden hareketsiz kalmış. Nuvin, Vela'ya biraz yaklaşmak istemiş. ‘Yanına gelebilir miyim?’ diye sormuş. Vela rahatça bakabileceği bir yeri göstermiş. ‘Buraya gelebilirsin,’ demiş. Nuvin o yerde durmuş. Vela'nın kanatlarına veya elbisesine dokunmamış.

İki arkadaş aynı kumaşın kıpırdamasını izlemiş. Vela sabahki merhabalarını hatırlamış. Nuvin onunla yürümeyi istemişti. Şimdi de yanına gelmeden önce sormuştu. Vela arkadaşına dönmüş. ‘Birlikte ne yapacağımızı söyleyebiliyoruz,’ demiş. Nuvin küçük bir baş selamı gibi aşağı eğilmiş.

Köşkün dışına sıcak bir ışık düşmüş. Vela ile Nuvin oyunlarını bitirmiş. Geniş yoldan ağaçlı açıklığa doğru ilerlemişler. Vela'nın kanatları güneşte bal rengi parlıyormuş. Nuvin biraz yukarı süzülmüş. Bu kez ikisi, günün sonunda söyleyecekleri hoşça kalı düşünüyormuş.

3. Bölüm: Açıklıkta Söylenen Hoşça Kal

Dokunmadan da sıcak bir veda

Ağaçlı açıklıkta alçak, kıvrımlı bir bank varmış. Çevresinde yumuşak otlar, yuvarlak taşlar ve çiçekli dallar görünüyormuş. Akşam ışığı yaprakların arasına yayılmış. Vela bankın yanına oturmuş. Nuvin karşısında süzülmüş. Bir süre sessizce günün renklerine bakmışlar.

Vela ellerini dizlerine koymuş. ‘Bugün en çok hangi oyunu sevdin?’ diye sormuş. Nuvin düşünmüş. Açık mavi kumaşın yavaşça sallanmasını sevmiş. Vela ise durup yeniden başladıkları küçük dansı hatırlamış. Aynı oyunun başka yerlerini sevmişler. Bunu anlatmak da güzelmiş.

Nuvin, sabahki selamını yeniden yapmak istemiş. Bir kenarını hafifçe kaldırmış. Sonra aşağı indirmiş. Vela el sallayarak karşılık vermiş. ‘Bu senin bulut selamın,’ demiş. Nuvin'in küçük gülümsemesi büyümüş. Vela da gülmüş. Selamları birbirinin aynısı olmak zorunda değilmiş.

Vela başka bir selam düşünmüş. Elini göğsünün üzerine koyup başını hafifçe eğmiş. ‘Böyle de merhaba diyebilirim,’ demiş. Nuvin gözleriyle onu izlemiş. Sonra kendisi biraz aşağı eğilmiş. Dokunmadan selamlaşmanın bir yolu daha varmış. İkisi bunu birlikte keşfetmiş.

Az sonra eve dönme zamanı gelmiş. Vela banktan kalkmış. Nuvin'e sarılmak için yeniden yaklaşmamış. Arkadaşının sabah söylediklerini hatırlıyormuş. ‘Hoşça kalırken de el sallamak ister misin?’ diye sormuş. Nuvin biraz aşağı eğilmiş. ‘Bugün böyle hoşuma gidiyor,’ demiş.

Senin selamın sana ait, benim selamım bana ait. İkisi de güzel olabilir.

Vela elini kaldırmış. Nuvin de bulutunun bir kenarını usulca oynatmış. ‘Yarın yine görüşelim,’ demiş Vela. Nuvin gülümsemiş. ‘Görüşelim,’ diye cevap vermiş. O gün hiç sarılmamışlar. Ama birlikte yürümüş, oyun kurmuş ve birbirlerini dinlemişler. Günleri sıcacık geçmiş.

Nuvin, ağaçların arasındaki kendi yoluna süzülmüş. Vela geniş yolda evine doğru yürümüş. Sarı çizmeleri yumuşak otların yanından geçmiş. Bir yaprak usulca sallanmış. Vela ona da el sallamış. Sabah düşündüğü tek selamın yanında artık başka selamlar da biliyormuş.

Evinin kapısında biraz durmuş. Elini göğsüne koyup küçük bir baş selamı vermiş. Sonra gülümsemiş. Bir arkadaşını sevmek için mutlaka sarılmak gerekmiyormuş. Önce sorup cevabı duymak, o günkü oyuna yer açmış. Vela içeri girmiş. Güzel merhabaları yarına saklamış.

Bu masaldan ne öğrendik?

Sarılmadan önce sorabiliriz. Arkadaşımız istemiyorsa onun seçimine özen gösterebiliriz. El sallamak veya başımızla selam vermek de sıcak olabilir; birlikte eğlenmek için sarılmak gerekmez.