Ördek Nelu, yerde bulduğu büyük yaprakla oyun kurmak ister. Yaprağın altında salyangoz Veni'yi görünce bahçedeki küçük canlıların sığınaklarını keşfeder.
3-5 yaş
10 dakika
3 bölüm
Doğaya özen
Ördek Nelu, yerde bulduğu büyük yaprakla oyun kurmak ister. Yaprağın altında salyangoz Veni'yi görünce bahçedeki küçük canlıların sığınaklarını keşfeder.
Yerdeki bir yaprak, küçük bir canlının sığınağı olabilir. Önce bakıp yaşam alanına dokunmadan izleyebiliriz. Güzel bir keşfi eve taşımak yerine resmimizde hatırlayabiliriz.
Bir varmış, bir yokmuş. Ördek Nelu, küçük bahçesi olan bir evde yaşarmış. Sabahları kapının önündeki alçak basamağa otururmuş. Bahçedeki yaprakları ve çiçekleri izlemeyi severmiş. O gün yolun kenarında kocaman bir yaprak görmüş. Yaprağın ucu hafifçe kıvrılmış.
Nelu, yaprağa doğru birkaç küçük adım atmış. Yaprak bal rengindeymiş. Üzerinde ince çizgiler varmış. Ortası biraz çukur, kenarı biraz yüksekmiş. Nelu başını yana eğmiş. Yaprak ona minicik bir kayığı hatırlatmış. 'Bununla kuru yolda kayık oyunu oynayabilirim,' diye düşünmüş.
Kanadını uzatmış ama yaprağı henüz kaldırmamış. Altından çok hafif bir ses gelmiş. 'Merhaba!' Nelu durmuş. Önce sesin nereden geldiğini anlamamış. Sonra yaprağın kıvrılan kenarına bakmış. Orada küçük bir salyangoz varmış. Şeftali renkli kabuğu, yaprağın yanında yumuşacık parlıyormuş.
Salyangoz iki kısa göz sapını kaldırmış. 'Ben Veni,' demiş. Nelu da kendini tanıtmış. İkisi birbirine gülümsemiş. Nelu, arkadaşını daha iyi görebilmek için olduğu yere çömelmiş. Yaprağa dokunmamış. Veni'nin önünde ilerleyebileceği küçük bir boşluk bırakmış.
'Burada ne yapıyorsun?' diye sormuş Nelu. Veni yaprağın altındaki serin toprağı göstermiş. Biraz önce bahçede dolaşmış. Şimdi burada dinleniyormuş. Yaprağın kıvrılan bölümü başının üzerinde duruyormuş. 'Burası benim küçük sığınağım,' demiş. Nelu yeniden yaprağa bakmış. Bu kez başka bir şey görmüş.
Ben onu bir kayık sandım. Senin için küçük bir çatıymış. Yaprağın burada kalabilir.
Az önce kayık gibi duran yaprak, şimdi bir çatıya benziyormuş. Veni onun altında rahatça durabiliyormuş. Nelu kanadını kendine çekmiş. 'Ben onu bir kayık sandım,' demiş. 'Senin için küçük bir çatıymış.' Veni gülümsemiş. Nelu da yaprağın orada kalmasına karar vermiş.
Nelu, kayık oyunu oynayamayacağı için biraz duraklamış. Sonra yaprağın üstündeki ince çizgileri fark etmiş. Çizgiler ortadan kenarlara uzanıyormuş. Hiçbirini daha önce bu kadar dikkatle görmemiş. Bahçede oyun kurmanın yanında keşif yapmak da varmış. Veni'yle tanışmak ona güzel bir sürpriz olmuş.
İki arkadaş sessizce bahçeye bakmış. Hafif bir rüzgâr esmiş. Yaprağın kenarı biraz kıpırdamış ama yerinde kalmış. Gökyüzündeki küçük bulutlar yaklaşmış. Nelu başını kaldırmış. Burnuna serin bir hava gelmiş. Az sonra yaprağın üstüne incecik bir yağmur damlası düşmüş.
İlk damla yaprağın üstünde yuvarlak bir boncuk gibi durmuş. Nelu gözlerini açmış. Boncuk çok küçükmüş ama ışığı yakalıyormuş. Bir damla daha gelmiş. Sonra bir tane daha. Yağmur ince ince yağıyormuş. Bahçede sert bir rüzgâr ya da gürültü yokmuş.
Nelu, evinin alçak basamağına geri oturmuş. Üstündeki sundurma başını örtüyormuş. Veni ise yaprağın altında kalmış. İkisi birbirini hâlâ görebiliyormuş. Nelu kanadını hafifçe kaldırmış. 'Buradan sana el sallayabilirim,' demiş. Veni de göz saplarını usulca oynatmış. Küçük selamı Nelu'yu gülümsetmiş.
Yaprağın üstündeki iki damla birbirine yaklaşmış. Dokununca daha büyük bir damla olmuşlar. Nelu şaşırmış. Büyük damla yavaşça aşağı kaymış. Yaprağın kıvrımını izlemiş ve ucundan toprağa düşmüş. Pıt! Nelu aynı yere bakmış. Yeni bir damlanın nasıl ilerleyeceğini merak ediyormuş.
Veni, yaprağın altından onu izlemiş. 'Oradaki damlayı gördün mü?' diye sormuş. Nelu başını sallamış. Damla bu kez başka bir çizginin yanında durmuş. Sonra yavaşça kenara doğru gitmiş. Yaprağın üzerindeki çizgiler ve kıvrımlar, Nelu'nun dikkatini daha çok çekmiş.
Nelu önce yaprağın arkasına geçmek istemiş. Oradan daha çok damla görebileceğini düşünmüş. Sonra Veni'nin önündeki dar yeri fark etmiş. Oraya basarsa arkadaşının geçeceği yol kapanabilirmiş. Nelu basamakta kalmış. Boynunu hafifçe uzatmış. Damlaları oradan da rahatça görebiliyormuş.
Yaprağı kaldırmadan da yağmurun yolunu görebiliriz. Küçük dostumuzun dinlenecek yeri olduğu gibi kalır.
'Buradan bakmam sana iyi geliyor mu?' diye sormuş Nelu. 'Evet,' demiş Veni. 'Önüm açık kalıyor.' Nelu sevinmiş. Keşif yaparken arkadaşına da yer bırakabiliyormuş. İkisi yaprağın ucundaki yeni damlayı izlemiş. Biraz beklemişler. Sonunda damla yine toprağa usulca düşmüş.
Nelu içeri girip büyük bir kâğıt almış. Kalın bir boya kalemi de bulmuş. Sonra yine alçak basamağa oturmuş. Veni, yaprağın kenarından ona bakmış. 'Ne yapacaksın?' diye sormuş. Nelu kâğıdı dizlerinin üstüne koymuş. 'Küçük çatının resmini çizeceğim,' demiş.
Önce uzun, eğri bir çizgi çizmiş. Çizgi yaprağın bir yanına benziyormuş. Öbür yanını çizerken kalemi biraz kıvrılmış. Nelu durup resme bakmış. Yaprak tam aynı olmamış. Ama kıvrılan ucu görünüyormuş. Nelu gülümsemiş. Gördüğünü kendi çizgileriyle anlatabiliyormuş.
Sonra yaprağın ortasından kenarlarına küçük çizgiler eklemiş. Yağmurda baktığı çizgileri hatırlamış. Veni'nin kabuğu için yuvarlak bir şekil çizmiş. İçine de dönerek ilerleyen bir çizgi koymuş. 'Bu benim kabuğuma benziyor,' demiş Veni. Nelu arkadaşının sesindeki sevinci duyunca mutlu olmuş.
Nelu resmin kenarına kendini de eklemiş. İki turuncu ayak çizmiş. Mavi yeleğini küçük bir lekeyle göstermiş. Sonra yaprağın üstüne birkaç yağmur damlası koymuş. Resimde gerçek su yokmuş. Ama o küçük boncuklar, birlikte izledikleri yağmuru ona hemen hatırlatmış.
Veni yaprağın altından biraz ileri gelmiş. Nelu kâğıdı ona doğru çevirmiş. Arkadaşını eline almamış, resme yaklaştırmak için taşımamış. Veni olduğu yerden bakabilmiş. 'Çatım da burada,' demiş. Nelu başını sallamış. Gerçek yaprak bahçede, çizilen yaprak kâğıttaymış.
Yaprağın burada kalsın. Ben küçük çatını resmimde hatırlayabilirim; böylece ikimizin de güzel bir hatırası olur.
Güneş toprağa yumuşak bir ışık bırakmış. Veni biraz dolaşmak istediğini söylemiş. Nelu ayaklarını basamağın üstüne çekmiş. Küçük dostunun önü açıkmış. Veni nemli toprağın üzerinde yavaşça ilerlemiş. Nelu onu bir süre izlemiş. Herkesin yolu ve dinlenecek yeri başka olabilirmiş.
Küçük kaptan! Yarın akşamın masalını sen belirle. En çok oy alan masalı yarın 20:30'da yayına alalım!
Resimlerde yaprağın altındaki salyangozu birlikte arayabilirsiniz. Dışarıda bir canlı gördüğünüzde dokunmadan, yanında durup gözlemleyin.
Çocuğunuz isterse gördüğünü bir resimle anlatsın. Soruları sınava çevirmeden merakına eşlik edin; canlıları yuvalarından alıp eve taşımayın.
Kirpi Zeli ile fare Folu, yumuşak yastıklarla yerde küçük bir hayal bahçesi kurar. Yuvarlak, kare ve üçgen şekiller oyunlarının farklı parçalarına dönüşür.
Minik tavşan Lila, bahçeye konan renkli bulutlarla bir keşif oyununa çıkar. Sarıyı, maviyi ve kırmızıyı tanırken arkadaşına da oyununda yer açar.
Küçük Horoz Rafi, Orman Okulu'nda konuşmayı çok seven neşeli bir öğrencidir. Aklına gelen her şeyi hemen anlatmak ister. Arkadaşları bir şey söylerken araya girer, öğretmeni soru sorduğunda başkasının cevabını beklemeden konuşur. Rafi kötü niyetli değildir; sadece heyecanını tutmakta zorlanır. Fakat bir gün sınıfta herkesin sevdiği oyunu anlatma etkinliği yapılır. Rafi söz sırasını beklemeden konuşunca arkadaşları kendi düşüncelerini tamamlayamaz. Kuzu Pima üzülür, ördek Cino söyleyeceğini unutur. Öğretmen Yonca, konuşmanın güzel olduğunu ama dinlemenin de arkadaşlara saygı göstermek olduğunu anlatır. Sınıfta küçük bir söz sırası taşı kullanılmaya başlanır. Taş kimdeyse o konuşur, diğerleri dinler. Rafi önce beklemekte zorlanır ama arkadaşlarını dinleyince onların da çok güzel fikirleri olduğunu fark eder. Günün sonunda Rafi, söz kesmeden dinlemenin sınıfı daha huzurlu yaptığını ve herkesin kendini değerli hissetmesine yardım ettiğini öğrenir.
Minik Tilki Defne, en yakın arkadaşıyla oyunlar oynadığı çok güzel bir gün geçirir. Akşam olduğunda uyumak istemez. Gözlerini kapatırsa gün içinde yaşadığı güzel anları unutacağını düşünür. Annesi ona, uyumanın anıları silmediğini anlatır ve birlikte Günün Anı Kutusu'nu hazırlarlar. Defne gün içinde onu mutlu eden üç anı seçer. Her an için küçük bir resim çizer ve kutuya yerleştirir. Daha sonra gözlerini kapatıp bu anları sırayla düşünür. Güzel günlerin bitse bile hatıralarının kalmaya devam ettiğini anlayan Defne, yeni günlerin de yeni anılar getireceğini düşünerek huzurla uykuya dalar.
Yağmur, sundurmada hafifçe tıp tıp ediyormuş. Yaprakta daha yumuşak bir ses varmış. Nelu iki sesi sırayla dinlemiş. Biri yukarıdan, biri bahçenin kenarından geliyormuş. Veni sessizce duruyormuş. Nelu da bağırmadan küçük bir yağmur şarkısı mırıldanmış. Şarkısı bahçenin seslerine karışmış.
Bir süre sonra damlalar azalmış. Bulutların arasından yumuşak bir ışık görünmüş. Yaprağın üstünde son birkaç boncuk kalmış. Nelu küçük çatıya yeniden bakmış. Onu eve götürmek istemiyormuş artık. Ama gördüğü güzel sahneyi hatırlamak istiyormuş. Aklına yeni bir fikir gelmiş.
'Yine görüşür müyüz?' diye sormuş Nelu. 'Bahçede dolaşırken karşılaşabiliriz,' demiş Veni. Nelu gülümsemiş. Veni'nin her gün aynı yerde olmasını beklemeyecekmiş. Küçük dostu istediği gibi gezebilirmiş. Nelu da bahçede önce bakmayı hatırlayacakmış. Her yaprağın altında bir sürpriz olmayabilirmiş ama bazılarında olabilirmiş.
Akşam yaklaşınca Nelu resmini evindeki alçak rafa koymuş. Bahçedeki yaprak yerinde kalmış. Onun yerine resim, evine güzel bir hatıra getirmiş. Nelu yumuşak minderine oturmuş. Yaprak çatıyı, yağmur boncuklarını ve Veni'nin selamını düşünmüş. O gün bahçeden aldığı şey bir yaprak değil, yeni bir arkadaşlık olmuş.
Yerdeki bir yaprak, küçük bir canlının sığınağı olabilir. Önce bakıp yaşam alanına dokunmadan izleyebiliriz. Güzel bir keşfi eve taşımak yerine resmimizde hatırlayabiliriz.