Kirpi Zeli ve Yastıktan Hayal Bahçesi

1. Bölüm: Yuvarlak Yastığın Küçük Göleti

Yuvarlak bir gölet hayal edelim

Bir varmış, bir yokmuş. Küçük kirpi Zeli, penceresi bahçeye bakan sıcak bir evde yaşarmış. O sabah dışarıda ince bir yağmur varmış. Damlalar cama usulca dokunuyormuş. Zeli yumuşak halının yanına oturmuş. Bugün evde bir bahçe oyunu kurmak istiyormuş.

Kapı hafifçe tıklamış. Gelen, fare arkadaşı Folu'ymuş. Folu içeri girince ıslak paltosunu kapının yanına asmış. Altındaki mercan renkli yeleği kuruymuş. Zeli ona el sallamış. İki arkadaş pencerenin yanında durmuş. Yağmuru biraz dinleyip oyunlarını düşünmüşler.

Zeli odadaki üç yastığı göstermiş. Yastıklar yumuşacıkmış. Biri yuvarlak, biri kare, biri üçgenmiş. Her birini yerde yan yana koymuşlar. Folu mavi yastığın çevresinde yürümüş. Yastığın kenarı dümdüz gitmiyormuş. Yumuşak bir çizgiyle dönüp başladığı yere geliyormuş.

Zeli parmağıyla yastığın kenarını izlemiş. 'Bu yuvarlak,' demiş. Folu pencerenin yanındaki saate bakmış. Saatin yüzü de yuvarlakmış. İkisi önce saate, sonra yastığa bakmış. Saat duvarda duruyormuş. Yastık ise yerdeymiş. Şekilleri yine de birbirine benziyormuş.

'Mavi yastık küçük bir gölet olsun mu?' diye sormuş Folu. Zeli'nin gözleri parlamış. Oyunlarında su kullanmaları gerekmiyormuş. Yastığı halının kenarına koymuşlar. Sonra yanına oturmuşlar. Zeli, hayalindeki göletin üstünde yavaşça süzülen bir ördek anlatmış.

Su olmadan da bir gölet hayal edebiliriz. Yastığımız oyunda küçük bir bahçe göleti olabilir.

Folu da bir kurbağa hayal etmiş. Kurbağa göletin yanında duruyormuş. 'Vırak!' demiş Folu, çok hafif bir sesle. Zeli gülmüş. İkisi elleriyle küçük dalgalar çizmiş. Gerçekte yer kuruymuş. Ama oyun bahçelerinde su, güneşin altında yumuşacık parlıyormuş.

Zeli ayağını yastığın yanına koymuş. 'Buraya bir yol isterim,' demiş. Folu da göletin öbür tarafını göstermiş. Hayallerindeki kurbağanın oraya yürüyebilmesini istiyormuş. İki arkadaş yastığın etrafındaki boş yere bakmış. Bahçeleri henüz küçücükmüş. Yeni bir parça için yer varmış.

Yağmur camda tıp tıp ediyormuş. Zeli ile Folu göletlerine son kez bakmışlar. Mavi yuvarlak yastık, oyunlarının ilk parçası olmuş. Şimdi önlerinde sarı kare yastık duruyormuş. Folu onu iki eliyle tutmuş. 'Acaba yolumuz bununla başlayabilir mi?' diye sormuş.

2. Bölüm: Kare Yol İçin Bir Yer

Yeri değişince yol açıldı

Folu sarı yastığı yere bırakmış. Yastığın dört düz kenarı varmış. Her kenarı aynı uzunluktaymış. Köşeleri yumuşakmış ama şekli belliymiş. Zeli bir kenarı izlemiş, sonra köşede durmuş. Yuvarlak yastıkta böyle köşeler görmemişti. 'Bu da kare,' demiş Folu.

İki arkadaş kare yastığı göletin yanına getirmiş. Zeli onu mavi yastığın üstüne bırakmış. Sarı yastık, mavinin büyük bir bölümünü örtmüş. Folu başını yana eğmiş. 'Göletimiz nerede?' diye sormuş. Zeli de bakmış. Mavi yuvarlağın yalnızca küçük bir kenarı görünüyormuş.

Zeli'nin yüzü biraz düşmüş. Güzel göletlerinin kaybolduğunu sanmış. Folu sarı yastığın kenarını nazikçe kaldırmış. Altındaki mavi hâlâ oradaymış. 'Bak, burada,' demiş. Zeli rahatlamış. Göletleri yok olmamış. Sadece iki yastık aynı yerde durunca biri diğerini kapatmış.

'Yolu biraz yana koyalım mı?' demiş Folu. Zeli sarı yastığı tutmuş. Folu da diğer tarafından desteklemiş. Birlikte yavaşça kaldırıp mavi yastığın yanına bırakmışlar. Şimdi hem gölet hem yol görünüyormuş. Aralarında yerde yürüyebilecekleri geniş bir boşluk da kalmış.

Zeli kare yolun yanından yürümüş. Yastıkların üstüne basmasına gerek yokmuş. Kuru yerde küçük adımlar atmış. Folu onu izlemiş. Oyunlarında kurbağa da aynı yolu kullanabilirmiş. İkisi, hayal ettikleri kurbağanın göletin yanına nasıl geleceğini elleriyle göstermiş.

Göletimiz kaybolmadı; yastığın altında kaldı. Yolu biraz yana koyarsak ikisini de görebiliriz.

Folu, yolun sonunda bir çiçek hayal etmiş. Çiçeğin başı pencereye dönükmüş. Zeli de çiçeğin yanına küçük bir bank eklemiş. Bank gerçekte yokmuş. İki arkadaş onu sözleriyle kurmuşlar. Bahçelerinde oturacak bir yer düşünmek ikisini de gülümsetmiş.

'Önce yuvarlak bir gölet yaptık,' demiş Zeli. 'Sonra kare bir yol,' diye eklemiş Folu. Yastıkların şekilleri değişmemiş. Ama yerleri değişince oyunları güzelleşmiş. Zeli artık göleti kapatmadığı için sevinmiş. Folu'nun önerisini denemek, küçük sorunu çözmelerine yardım etmiş.

O sırada yağmur yavaşlamış. Pencere camında birkaç damla kalmış. Odadaki ışık biraz artmış. İki arkadaş yollarının sonunda durmuş. Bahçelerinde bir ev de olsun istiyorlarmış. Mor üçgen yastık, biraz ötede onları bekliyormuş. Zeli onun sivrilen üst köşesine dikkatle bakmış.

3. Bölüm: Üçgen Çatı ve Bahçenin Konukları

Üç şekille kocaman bir hayal

Zeli mor yastığı arkadaşının yanına getirmiş. Yastığın üç kenarı ve üç köşesi varmış. Üstteki köşe küçük bir tepe gibi görünüyormuş. Folu, kenarları sırayla göstermiş. 'Bu üçgen,' demiş. Sonra pencereden dışarı bakmış. Karşıdaki evin çatısı da üçgene benziyormuş.

Zeli yastığı yerde, kare yolun ilerisinde bırakmış. 'Bu da evimizin çatısı olsun,' demiş. Yastığı yukarı kaldırıp bir ev yapmamışlar. Hepsi yerde kalmış. Ev yalnızca hayallerindeymiş. Folu, üçgenin altındaki boş yere parmağıyla küçük bir kapı çiziyormuş gibi yapmış.

Bahçelerinde artık bir gölet, bir yol ve bir ev varmış. Zeli yuvarlak mavi yastığı göstermiş. Folu kare sarı yastığı göstermiş. Sonra ikisi mor üçgene bakmış. Her şeklin oyunlarında başka bir görevi olmuş. Üçü yan yana durunca küçük bir yerleşim gibi görünüyormuş.

'Evde kim yaşasın?' diye sormuş Zeli. Folu biraz düşünmüş. Kocaman kanatları olmayan küçük bir kuş hayal etmiş. Kuşun sesi de yumuşacıkmış. İkisi ellerini hafifçe kanat gibi açmış. Hayallerindeki kuş, çatının yanına konmuş. Sonra gölete bakıp ince bir şarkı söylemiş.

Zeli, kurbağanın kuşa merhaba dediğini anlatmış. Folu da ördeğin gölette sessizce dolaştığını söylemiş. Bahçelerine gerçek hayvanlar gelmemiş. Ama her yeni cümleyle oyunları büyümüş. Zeli bir olay anlatıyor, Folu ona küçük bir ayrıntı ekliyormuş. İkisi de arkadaşının fikrine yer veriyormuş.

Yastıklarımız yerde kaldı, hayallerimiz büyüdü. Aynı parçalarla yarın başka bir oyun da kurabiliriz.

Bir süre sonra yağmur durmuş. Pencereden yumuşak gün ışığı gelmiş. Folu mavi yastığın kenarına bakmış. Gölet oyunu çok hoşuna gitmiş. Zeli ise kare yolun yerini değiştirdikleri anı hatırlamış. 'Birlikte düşününce göletimiz yeniden göründü,' demiş. Folu gülümseyerek başını sallamış.

Oyunları bitince yastıkları yine yan yana bırakmışlar. Zeli yuvarlağa hafifçe dokunmuş. Folu karenin köşesini göstermiş. Üçgenin üç köşesine de birlikte bakmışlar. Sonra ellerini dizlerine koyup dinlenmişler. Oda sessizmiş. Pencerenin dışında bir yapraktan son yağmur damlası düşmüş.

Folu eve gitmeden önce kapıda durmuş. 'Yarın bir tren hayal edebiliriz,' demiş. Zeli gülümsemiş. Yastıkları aynı kalabilir, oyunları değişebilirmiş. İki arkadaş birbirine el sallamış. Zeli odasına dönüp küçük hayal bahçesine bakmış. Yuvarlak, kare ve üçgen, ona birlikte kurdukları güzel oyunu hatırlatmış.

Bu masaldan ne öğrendik?

Yuvarlak, kare ve üçgen şekillerle farklı oyunlar kurabiliriz. Bir parça istediğimiz yere sığmadığında, arkadaşımızla yerini değiştirip yeniden deneyebiliriz.