Prenses Ada, Prens Aras ve Hapşıran Ejderha

1. Bölüm: Büyük Fener Şenliği

Işıkkale'deki Heyecanlı Hazırlık

Bir varmış, bir yokmuş. Tepeleri akşamları altın gibi parlayan, sokaklarında rengârenk fenerlerin asılı olduğu Işıkkale Krallığı varmış. Bu krallıkta meraklı Prenses Ada ile neşeli kuzeni Prens Aras yaşarmış. Ada yeni şeyler tasarlamayı, Aras ise eline geçen her aleti söküp yeniden birleştirmeyi çok severmiş.

Işıkkale'de yüz yılda bir Büyük Fener Şenliği düzenlenirmiş. Şenlik gecesinde krallığın bütün evleri, kuleleri ve köprüleri binlerce fenerle aydınlatılırmış. Bu yıl fenerleri yakma görevi ilk kez Ada ile Aras'a verilmiş.

Sarayın avlusunda hummalı bir hazırlık başlamış. Terziler ipek şeritler dikiyor, marangozlar fener direkleri hazırlıyor, çocuklar renkli kâğıtlara yıldızlar çiziyormuş. Ada fenerlerin hangi sırayla yakılacağını planlarken Aras da yüzlerce küçük mumu aynı anda ateşleyecek bir düzenek yapmaya çalışıyormuş.

Tam o sırada sarayın arkasındaki dağdan güçlü bir ses duyulmuş: "Koru derin bir nefes almış ve güçlü bir şekilde hapşırmış!" Gökyüzünde turuncu bir alev parlamış. Alev rüzgârla avluya kadar ulaşmış ve süslemelerin bir kısmını tutuşturmuş.

Herkes kovalarla su taşımış ve yangını hemen söndürmüş. Neyse ki kimse zarar görmemiş. Fakat kâğıt yıldızlar islenmiş, birkaç fener yanmış ve Başdanışman Sertkaş'ın uzun şapkasının ucu kıvrılmış.

Dağın arkasından utangaç bir ejderha başını uzatmış. Bu, Işıkkale yakınlarında yaşayan genç ejderha Koru'ymuş. Koru aslında kimseyi korkutmak istemezmiş. Fakat son günlerde burnu sürekli kaşınıyor ve her hapşırdığında ağzından ateş çıkıyormuş.

Bir kazanın nedenini anlamadan yalnızca suçlu aramak, sorunu çözmez.

Başdanışman Sertkaş, Koru'nun şenlik bitene kadar krallıktan uzaklaştırılması gerektiğini söylemiş. Koru başını eğmiş ve yavaşça mağarasına dönmüş. Ada ile Aras birbirlerine bakmışlar. Koru'nun bunu isteyerek yapmadığını ikisi de anlamış. Şenliği hazırlamadan önce arkadaşlarına yardım etmeye karar vermişler.

2. Bölüm: Ejderhanın Garip Nezlesi

Mağaradaki Biber Çiçekleri

Ada ile Aras, dağın yamacındaki Koru'nun mağarasına gitmişler. Mağaranın girişinde yanmış otlar, erimiş bir çaydanlık ve kenarları kararmış büyük bir mendil duruyormuş.

Koru mağaranın en uzak köşesinde oturuyormuş. Burnunun üzerinde soğuk bir taş, boynunda ise dev bir atkı varmış. Ada ile Aras'ı görünce kanatlarıyla yüzünü kapatmış. "Yaklaşmayın," demiş. "Yine hapşırırsam sizi de yakabilirim."

Ada, Koru'ya kızmadıklarını söylemiş. Aras da hapşırıkların ne zaman başladığını sormuş. Koru bir hafta önce mağarasını süslemek için çevrede bulduğu kırmızı çiçekleri içeri taşıdığını anlatmış. O günden beri burnu kaşınıyormuş.

Ada çiçeklere yaklaşınca keskin ve baharatlı bir koku duymuş. Bunlar, sıcak bölgelerde yetişen parlayan biber çiçekleriymiş. Çiçeklerin tozları havaya karıştığında ejderhaların burnunu çok kötü kaşındırırmış.

Aras çiçekleri dışarı taşımak için kalın eldivenler giymiş. Ada mağaranın pencerelerini açmış. Koru ise burnunu büyük bir su kovasının üzerinde tutmuş. Birkaç dakika sonra yeniden hapşırmış ama bu kez çıkan küçük alev doğrudan suyun içine gitmiş.

Yardım istemek güçsüzlük değil, sorumluluk sahibi olmanın bir parçasıdır.

Biber çiçekleri mağaradan çıkarılınca Koru'nun burnu rahatlamış. Fakat hapşırıkları hemen tamamen geçmemiş. Şenlik ertesi akşam yapılacağı için Koru saraya yaklaşmaya hâlâ çekiniyormuş.

Ada, Koru'ya şenlikte kendilerine yardım edip edemeyeceğini sormuş. Koru şaşırmış. Herkes ondan uzak durmasını isterken Ada ile Aras, ateşli hapşırıklarını işe yarar bir şeye dönüştürmeyi düşünüyormuş.

3. Bölüm: Ateş Borusu Deneyi

İlk Deneme, Büyük Karmaşa

Ertesi sabah Ada, Aras ve Koru hazırladıkları düzeneği sarayın boş talim alanına kurmuşlar. Düzenek, Koru'nun alevini güvenli biçimde taşıyacak geniş bir bakır borudan ve ateşi fenerlere dağıtacak küçük aynalardan oluşuyormuş.

Aras, alanın çevresine su fıçıları yerleştirmiş. Ada bütün bağlantıları tek tek kontrol etmiş. Koru ise heyecandan burnunun yeniden kaşındığını hissediyormuş.

İlk denemede Koru boruya doğru küçük bir alev üflemeye çalışmış. Fakat alev çok zayıf kalmış ve yalnızca ilk fener yanmış. İkinci denemede biraz daha güçlü üflemiş, bu kez borunun kapağı havaya fırlayıp Başdanışman Sertkaş'ın önüne düşmüş.

Sertkaş düzenekten hiç hoşlanmamış. Bunun tehlikeli olduğunu ve şenlikte kullanılmaması gerektiğini söylemiş. Koru yeniden başını eğmiş. Ateşini kontrol edemediği için bütün planı bozduğunu düşünmüş.

Ada, başarısız olanın Koru değil, hazırladıkları ilk tasarım olduğunu söylemiş. Aras da iyi bir mucidin ilk denemede çalışan bir araç yapmasının çok ender olduğunu anlatmış. Üçü yeniden ölçüm yapmaya başlamış.

Bir denemenin başarısız olması, bizim başarısız olduğumuz anlamına gelmez.

Ada borunun çok dar olduğunu fark etmiş. Aras kapağı daha sağlam bir kilitle değiştirmiş. Koru ise ateş püskürtmek yerine doğal bir hapşırığın gelmesini beklemeyi önermiş. Böylece alevin gücü daha düzenli olacakmış.

Yeni denemede Koru borunun önüne geçmiş. Aras vanaları açmış, Ada aynaları doğru yöne çevirmiş. Koru burnuna çok yaklaşmadan tek bir biber çiçeği yaprağını koklamış.

4. Bölüm: Ejderha Işığı

Gökyüzünü Aydınlatan Hapşırık

Büyük Fener Şenliği'nin akşamı geldiğinde Işıkkale'nin meydanı insanlarla dolmuş. Binlerce fener evlerin çatılarına, köprülerin kenarlarına ve sarayın kulelerine yerleştirilmiş. Fakat hiçbiri henüz yanmıyormuş.

Koru meydanın arkasındaki özel alanda bekliyormuş. Kalabalığın kendisini görünce korkacağından endişeleniyormuş. Ada ile Aras yanına gelerek bu şenliği tek başına değil, hep birlikte gerçekleştireceklerini söylemişler.

Kral, şenliğin başlama işaretini vermiş. Aras büyük vanayı açmış. Ada kulelerdeki aynalara hazır olmaları için bayrak sallamış. Koru derin bir nefes almış ve borunun önüne geçmiş.

Fakat tam o anda hapşırığı geçmiş. Koru ne kadar beklese de burnu kaşınmamış. Meydandaki herkes sessizce bakarken Aras cebinden biber çiçeği yaprağını çıkarmış. Koru yaprağa bakıp gülmeye başlamış.

Koru yaprağı dikkatlice koklamış. Burnu titremiş, gözleri büyümüş ve kanatları açılmış. "Koru derin bir nefes almış ve güçlü bir şekilde hapşırmış!" diye kükremiş. Dev alev bakır borudan geçmiş ve yüzlerce küçük ışığa ayrılmış.

Önce meydandaki fenerler, ardından köprülerdekiler, sonra evlerin çatıları ve en sonunda sarayın yüksek kulelerindeki fenerler yanmış. Bütün krallık altın, kırmızı ve turuncu ışıklarla parlamaya başlamış.

Bizi farklı yapan özellikler, doğru insanlar yanımızdayken dünyayı aydınlatan bir güce dönüşebilir.

Meydandaki insanlar korkmak yerine alkışlamışlar. Çocuklar Koru'nun adını söyleyerek tezahürat yapmış. Başdanışman Sertkaş şapkasını çıkarıp ejderhayı selamlamış. Koru şaşkınlıktan küçük bir hapşırık daha çıkarmış ama bu kez alev, gökyüzünde kalp biçiminde parlamış.