Prenses Ada, Prens Aras ve Hapşıran Ejderha

Işıkkale'deki Heyecanlı Hazırlık

Bir varmış, bir yokmuş. Tepeleri akşamları altın gibi parlayan, sokaklarında rengârenk fenerlerin asılı olduğu Işıkkale Krallığı varmış. Bu krallıkta meraklı Prenses Ada ile neşeli kuzeni Prens Aras yaşarmış. Ada yeni şeyler tasarlamayı, Aras ise eline geçen her aleti söküp yeniden birleştirmeyi çok severmiş.

Işıkkale'de yüz yılda bir Büyük Fener Şenliği düzenlenirmiş. Şenlik gecesinde krallığın bütün evleri, kuleleri ve köprüleri binlerce fenerle aydınlatılırmış. Bu yıl fenerleri yakma görevi ilk kez Ada ile Aras'a verilmiş.

Sarayın avlusunda hummalı bir hazırlık başlamış. Terziler ipek şeritler dikiyor, marangozlar fener direkleri hazırlıyor, çocuklar renkli kâğıtlara yıldızlar çiziyormuş. Ada fenerlerin hangi sırayla yakılacağını planlarken Aras da yüzlerce küçük mumu aynı anda ateşleyecek bir düzenek yapmaya çalışıyormuş.

Tam o sırada sarayın arkasındaki dağdan güçlü bir ses duyulmuş: "Koru derin bir nefes almış ve güçlü bir şekilde hapşırmış!" Gökyüzünde turuncu bir alev parlamış. Alev rüzgârla avluya kadar ulaşmış ve süslemelerin bir kısmını tutuşturmuş.

Herkes kovalarla su taşımış ve yangını hemen söndürmüş. Neyse ki kimse zarar görmemiş. Fakat kâğıt yıldızlar islenmiş, birkaç fener yanmış ve Başdanışman Sertkaş'ın uzun şapkasının ucu kıvrılmış.

Dağın arkasından utangaç bir ejderha başını uzatmış. Bu, Işıkkale yakınlarında yaşayan genç ejderha Koru'ymuş. Koru aslında kimseyi korkutmak istemezmiş. Fakat son günlerde burnu sürekli kaşınıyor ve her hapşırdığında ağzından ateş çıkıyormuş.

Bir kazanın nedenini anlamadan yalnızca suçlu aramak, sorunu çözmez.

Başdanışman Sertkaş, Koru'nun şenlik bitene kadar krallıktan uzaklaştırılması gerektiğini söylemiş. Koru başını eğmiş ve yavaşça mağarasına dönmüş. Ada ile Aras birbirlerine bakmışlar. Koru'nun bunu isteyerek yapmadığını ikisi de anlamış. Şenliği hazırlamadan önce arkadaşlarına yardım etmeye karar vermişler.