Lina ve Uyuyan Yıldız Tohumu

1. Bölüm: Ormandaki Küçük Işık

Ay Işığında Bir Keşif

Bir varmış, bir yokmuş. Uzak mı uzak, yemyeşil ağaçlarla çevrili küçük bir köyde Lina adında meraklı bir çocuk yaşarmış. Lina gündüzleri bahçedeki çiçeklerle ilgilenir, geceleri ise penceresinin önüne oturup yıldızları izlermiş. Ona göre gökyüzündeki her yıldızın anlatacak farklı bir hikâyesi varmış.

Bir gece ay, ormanın üzerine gümüş renkli bir örtü sermiş. Lina tam yatağına girecekken bahçenin ilerisinde küçük bir ışığın yanıp söndüğünü fark etmiş. Işık bir ateş böceği gibi uçmuyor, toprağın üzerinde usulca parlıyormuş. Lina hırkasını giyip el fenerini almış ve ışığın gelen yere doğru yürümüş.

Işık, ormanın kıyısındaki yaşlı çınar ağacının kökleri arasından geliyormuş. Lina eğilip baktığında ceviz büyüklüğünde, altın renkli bir tohum görmüş. Tohumun üzerinde minicik yıldız şekilleri varmış. Lina onu avucuna aldığı anda tohum sıcak ve yumuşak bir ışıkla parlamaya başlamış.

Tam o sırada ağacın dallarından ince bir ses duyulmuş: "Onu dikkatli tut!" Lina başını kaldırınca kırmızı atkılı küçük bir sincap görmüş. Sincap hızla ağaçtan inip kendisini tanıtmış. Adı Fındık'mış ve ormandaki ağaçların tohumlarını korumakla görevliymiş.

Fındık, Lina'nın avucundaki şeyin sıradan bir tohum olmadığını anlatmış. Bu, gökyüzündeki Yıldız Ağacı'ndan düşen son yıldız tohumuymuş. Gün doğmadan önce Yüksek Tepe'deki eski ağacın köklerine dikilmezse ışığını tamamen kaybedecekmiş.

Bazen küçücük bir ışığı korumak, bütün gökyüzünü korumak demektir.

Lina önünde uzanan karanlık ormana bakmış. Yüksek Tepe'ye giden yolun uzun ve zorlu olduğunu biliyormuş. Yine de avucundaki tohumun ışığının giderek azaldığını görünce kararını vermiş. "Onu yalnız bırakmayacağım," demiş. Fındık da kuyruğunu sevinçle sallamış. Böylece ikisi, yıldız tohumunu kurtarmak için gece yolculuğuna başlamış.

2. Bölüm: Fısıldayan Dere

Suyun Söylediği Şarkı

Lina ile Fındık, ay ışığının aydınlattığı dar patikadan ilerlemişler. Geceleri ormandaki her ses daha güçlü duyuluyormuş. Yapraklar birbirleriyle fısıldaşıyor, dalların gölgeleri yerde dans ediyor, uzaktaki baykuşların sesleri ağaçların arasında yankılanıyormuş.

Bir süre sonra önlerine geniş bir dere çıkmış. Derenin üzerindeki eski tahta köprü, önceki gün yağan şiddetli yağmurda yıkılmış. Fındık karşı kıyıya atlamayı denemiş ama aradaki mesafe çok uzakmış. Lina suyun akışına bakarak başka bir geçit aramış fakat derenin iki yanı da yüksek kayalarla çevriliymiş.

O sırada mavi kanatlı küçük bir kuş, yakındaki söğüt ağacının dalına konmuş. Kuşun adı Mavi'ymiş. Fındık ona yıldız tohumunu ve Yüksek Tepe'ye ulaşmaları gerektiğini anlatmış. Mavi, "Derenin karşısına geçmenin bir yolu var ama önce suyun söylediği şarkıyı dinlemelisiniz," demiş.

Lina derenin kenarına oturup gözlerini kapatmış. Önce yalnızca suyun şırıltısını duymuş. Bir süre sonra seslerin belirli bir düzenle tekrarlandığını fark etmiş: üç hızlı şırıltı, bir yavaş şırıltı ve ardından yeniden üç hızlı şırıltı. Lina, suyun ritmine uygun biçimde kıyıdaki taşlara basmaya başlamış.

Lina üç küçük adım atıp bir büyük adım attığında suyun altından düz bir taş yükselmiş. Aynı hareketi tekrar ettiğinde ikinci bir taş daha ortaya çıkmış. Böylece derenin üzerinde gizli bir taş yol oluşmuş. Fındık ve Mavi de Lina'yı takip ederek güvenle karşı kıyıya geçmişler.

Doğa çoğu zaman konuşur; onu duyabilmek için sabırla ve dikkatle dinlemek gerekir.

3. Bölüm: Karanlık Vadi

Cesaretin Gerçek Anlamı

Lina, Fındık ve Mavi Karanlık Vadi'ye girdiklerinde ay büyük bulutların arkasına saklanmış. Patika neredeyse görünmez olmuş. Kayaların arasından geçen rüzgâr derin bir ıslık sesi çıkarıyor, kuru dallar birbirine çarparak ürkütücü sesler oluşturuyormuş.

Fındık, Lina'nın omzuna tırmanıp karanlıktan korktuğunu fısıldamış. Mavi de güçlü rüzgârda uçmakta zorlandığını söylemiş. Lina'nın da dizleri hafifçe titriyormuş. Yine de yıldız tohumunun solgun ışığına bakıp derin bir nefes almış.

Cesur olmak hiç korkmamak değildir. Korktuğumuz hâlde doğru olanı yapmaya devam etmektir.

Üç arkadaş birbirine yaklaşarak yürümeye devam etmiş. Lina tohumu yukarı kaldırmış ve tohumun ışığı önlerindeki birkaç adımı aydınlatmış. Tam vadinin ortasına geldiklerinde rüzgârın yuvarladığı büyük bir kaya patikanın önünü kapatmış.

Lina kayayı itmeye çalışmış ama kaya hiç kıpırdamamış. Fındık küçük pençeleriyle, Mavi de gagasıyla ona yardım etmiş fakat yine de başarılı olamamışlar. Lina çevresine dikkatle bakınca kayanın altında uzun ve sağlam bir dal görmüş. Dalı kayanın altına yerleştirip düz bir taşı destek olarak kullanmışlar.

Üçü aynı anda dala bastığında kaya önce hafifçe sallanmış, ardından yolun kenarına doğru yuvarlanmış. Fakat kayanın arkasında rüzgârdan korunmaya çalışan küçük bir kirpi ailesi varmış. Kirpiler yollarını kaybetmiş ve korkudan birbirlerine sokulmuşlar.

Lina gün doğmadan tepeye ulaşmaları gerektiğini biliyormuş ama kirpileri orada bırakamamış. Hırkasını yavru kirpilerin üzerine örtmüş. Mavi yukarıdan güvenli bir mağara bulmuş, Fındık da kirpi ailesine yolu göstermiş. Kirpiler mağaraya ulaştığında yıldız tohumu birden yeniden güçlenerek parlamış.

Mavi, tohumun neden yeniden parladığını merak etmiş. Lina gülümseyerek yıldız tohumlarının yalnızca gökyüzünün ışığıyla değil, yapılan iyiliklerle de beslendiğini söylemiş. Üç arkadaş o anda yolculuklarının yalnızca bir tohumu taşımaktan ibaret olmadığını anlamışlar.

4. Bölüm: Yıldız Ağacı

Gökyüzüne Uzanan Dallar

Üç arkadaş tepenin zirvesine ulaştığında doğu tarafındaki gökyüzü açık maviye dönmeye başlamış. Güneşin doğmasına çok az kalmış. Tepenin ortasında yaprakları dökülmüş, ince ve kuru bir ağaç duruyormuş. Ağacın dalları gökyüzüne uzanıyor ancak üzerinde tek bir tomurcuk bile bulunmuyormuş.

Fındık bunun Yıldız Ağacı olduğunu söylemiş. Yıldız tohumunun ağacın köklerinin yanına dikilmesi gerekiyormuş. Lina hemen toprağı kazmaya başlamış fakat tepenin toprağı çok sertmiş. Mavi gagasıyla küçük taşları kenara taşımış, Fındık da pençeleriyle toprağı eşelemiş.

Uzun uğraşların ardından küçük bir çukur açmayı başarmışlar. Lina yıldız tohumunu dikkatlice çukura yerleştirip üzerini toprakla kapatmış. Üç arkadaş heyecanla beklemiş fakat hiçbir şey olmamış. Üstelik tohumun ışığı tamamen sönmüş.

Mavi üzgün bir sesle geç kalmış olabileceklerini söylemiş. Lina ise toprağın üzerine ellerini koymuş. "Bu tohumu buraya kadar birlikte getirdik. Dereyi dinledik, karanlık vadiden geçtik ve yardıma ihtiyacı olanları yalnız bırakmadık. Şimdi pes edemeyiz," demiş.

Mavi gagasında taşıdığı birkaç damla dere suyunu toprağın üzerine bırakmış. Fındık, küçük kabında sakladığı yağmur suyunu dökmüş. Lina da matarasındaki son suyu tohuma vermiş. Ardından üçü ağacın çevresinde el ele vererek sessizce beklemişler.

Önce toprağın altında hafif bir kıpırtı olmuş. Ardından ince, altın renkli bir filiz yüzeye çıkmış. Filiz hızla büyümüş, gövdesi Lina'nın boyunu geçmiş ve dalları gökyüzüne doğru uzanmış. Her dalın ucunda bir yıldız gibi parlayan çiçekler açmış.

Çiçeklerden yükselen ışık gökyüzündeki karanlık boşluğa ulaşmış. Bir anda yüzlerce küçük yıldız yeniden parlamaya başlamış. Güneş doğarken ağacın dallarından süzülen küçük bir ışık Lina'nın avucuna konmuş ve altın renkli, yıldız biçiminde bir yaprağa dönüşmüş.

Paylaşılan iyilik, toprağa ekilen bir tohum gibi büyür ve hiç beklemediğimiz yerleri aydınlatır.