Minik Denizatı Lumo ve Sessiz Koy

1. Bölüm: Mercan Yuvasında Akşam

Lumo'nun Uyumayan Düşünceleri

Bir varmış, bir yokmuş. Mavi denizin altında, pembe mercanların arasında küçük bir denizatı yuvası varmış.

Bu yuvada Lumo adında minik bir denizatı annesiyle birlikte yaşarmış.

Lumo gündüzleri deniz çayırlarının arasında dolaşmayı, küçük balıklarla saklambaç oynamayı ve renkli taşları incelemeyi çok severmiş.

O gün de uzun süre oyun oynamış. Sarı balıkların peşinden yüzmüş, yumuşak kumların üzerinde dönmüş ve parlak bir deniz kabuğu bulmuş.

Akşam olduğunda denizin üstündeki ışık azalmış. Mercanların renkleri daha yumuşak görünmeye başlamış.

Lumo'nun annesi yatağını hazırlamış ve ona dinlenme zamanının geldiğini söylemiş.

Lumo yumuşak deniz çayırlarının arasına uzanmış. Fakat gözlerini kapattığında gün boyunca yaptığı oyunlar yeniden aklına gelmiş.

Bedenimiz yorulsa bile düşüncelerimiz bazen biraz daha dolaşmak ister.

Lumo bir sağa, bir sola dönmüş. Kuyruğunu yastığına dolamış ama uyku bir türlü gelmemiş.

Annesi onun hâlâ uyanık olduğunu görünce yanına yaklaşmış. "Uykuya birlikte hazırlanabiliriz," demiş.

2. Bölüm: Geceye Hazırlanan Deniz

Deniz Yavaşlıyor

Lumo ile annesi mercan yuvasından çıkmış. Sessiz Koy'a doğru yavaşça yüzmeye başlamışlar.

Gündüzleri kalabalık olan deniz yolu artık daha sakinmiş.

Küçük balıklar sürüler halinde kayaların arasındaki güvenli yerlere gidiyormuş.

Yengeçler kumun üzerindeki son işlerini tamamlıyor, sonra taşların altındaki yuvalarına çekiliyormuş.

Deniz kabuklarının bazıları yavaşça kapanmış. İçlerindeki küçük canlılar dinlenmeye hazırlanıyormuş.

Lumo, "Deniz neden bu kadar sessiz oldu?" diye sormuş.

Annesi, "Çünkü gece yaklaşınca herkes hareketlerini yavaşlatır. Böylece bedenleri uykuya hazır olur," demiş.

Uykuya hazırlanmak, hızlı bir günden sakin bir geceye yavaşça geçmektir.

Lumo da annesinin yanında daha yavaş yüzmeye başlamış.

Kuyruğunu aceleyle hareket ettirmeyi bırakınca bedeninin biraz rahatladığını fark etmiş.

3. Bölüm: Deniz Çayırlarının Dansı

Yavaş Hareketleri İzlemek

Bir süre sonra uzun deniz çayırlarının bulunduğu alana gelmişler.

Çayırlar akıntıyla birlikte bir yana, sonra diğer yana eğiliyormuş.

Hareketleri çok yavaş ve düzenliymiş. Hiçbiri acele etmiyormuş.

Lumo bir süre deniz çayırlarını izlemiş. Onlarla birlikte hafifçe sağa ve sola sallanmış.

Annesi, "Bedenini sıkmana gerek yok. Kendini suyun yumuşak hareketine bırakabilirsin," demiş.

Lumo omuzlarını gevşetmiş. Küçük yüzgeçlerini serbest bırakmış ve kuyruğunu daha yumuşak tutmuş.

Bedenimiz gevşediğinde zihnimiz de yavaşlamaya başlar.

Lumo'nun aklındaki hızlı düşünceler biraz azalmış.

Artık gün içindeki bütün oyunları aynı anda düşünmüyormuş. Yalnızca önünde yavaşça sallanan çayırları izliyormuş.

Sessiz Koy'a yaklaştıklarında yaşlı kaplumbağa Tami'yi büyük bir taşın yanında görmüşler.

4. Bölüm: Tami'nin Sakin Nefesi

Küçük Kabarcıkları Saymak

Kaplumbağa Tami, gece dinlenmesinden önce sakin nefesler alıyormuş.

Lumo uyuyamadığını anlatınca Tami ona küçük bir nefes oyunu öğretmiş.

"Önce burnundan yavaşça nefes al," demiş Tami. "Sonra nefesini acele etmeden bırak."

Lumo yavaşça nefes almış. Nefesini verirken ağzından küçük kabarcıklar çıkmış.

Birinci kabarcık yukarı doğru yükselmiş. Ardından ikinci ve üçüncü kabarcık gelmiş.

Lumo her nefeste üç küçük kabarcığı izlemiş. Kabarcıklar uzaklaştıkça düşüncelerinin de hafiflediğini hissetmiş.

Yavaş bir nefes, bedenimize artık dinlenebileceğimizi söyler.

Tami, nefes alırken acele etmemesini ve kendisini zorlamamasını söylemiş.

Lumo birkaç kez daha sakin nefes almış. Yüzgeçleri gevşemiş ve göz kapakları biraz ağırlaşmış.

Tami gülümsemiş. "Şimdi zihnindeki hareketli düşüncelere de dinlenecek bir yer bulalım," demiş.

5. Bölüm: Düşüncelerin Küçük Sandığı

Yarına Bırakılan Oyunlar

Sessiz Koy'un ortasında büyük ve yuvarlak bir deniz kabuğu varmış.

Tami bu kabuğa Düşünce Sandığı adını verirmiş.

"Uyumadan önce aklımda kalan işleri ve oyunları burada düşündüğümü hayal ederim," demiş Tami.

"Sonra onların yarına kadar güvenle beklemesine izin veririm."

Lumo gözlerini kısa süre kapatmış. Yarın sarı balıklarla oynamak istediğini düşünmüş.

Parlak deniz kabuğunu arkadaşlarına göstermeyi ve yeni bir oyun kurmayı planlıyormuş.

Lumo bütün bu düşünceleri hayalindeki sandığa yerleştirmiş.

Her düşünceyi şimdi tamamlamak zorunda değiliz. Bazıları güvenle yarını bekleyebilir.

Düşünce Sandığı'nın kapağını yavaşça kapattığını hayal etmiş.

Yarın olduğunda oyunlarının ve fikirlerinin yine orada olacağını bilmek onu rahatlatmış.

Lumo artık yuvasına dönmeye hazırmış. Gözleri eskisinden daha ağır, hareketleri ise daha yavaşmış.

6. Bölüm: Ay Işığının Altındaki Yol

Eve Dönüş

Lumo ile annesi Sessiz Koy'dan ayrılmış. Mercan yuvasına doğru ağır ağır yüzmüşler.

Denizin yüzeyinden gelen ay ışığı suyun içinde ince çizgiler oluşturuyormuş.

Işık kayaların üzerinde yavaşça hareket ediyor, sonra kumların üzerine uzanıyormuş.

Lumo yol boyunca konuşmak istememiş. Sessizliğin içinde kendisini güvende ve huzurlu hissediyormuş.

Balıklar yuvalarında, yengeçler taşların altında ve küçük salyangozlar kabuklarının içinde dinleniyormuş.

Annesi, "Bütün deniz dinlenirken sen de dinlenebilirsin," demiş.

Gece sessizliği bize yalnız olmadığımızı, çevremizdeki dünyanın da dinlendiğini hatırlatır.

Lumo mercan yuvasını uzaktan görünce yumuşak yatağını düşünmüş.

Kuyruğunu deniz çayırlarına dolayıp gözlerini kapatmak artık ona çok güzel bir fikir gibi geliyormuş.

Yuvaya girdiklerinde Lumo doğrudan yatağına gitmiş.

7. Bölüm: Sessiz Koy Gibi Sakin

Lumo Uykuya Dalıyor

Lumo yumuşak deniz çayırlarının arasına uzanmış. Annesi örtüsünü üzerine çekmiş.

Önce bedenini kontrol etmiş. Küçük yüzgeçlerini gevşetmiş ve kuyruğunu rahat bırakmış.

Sonra Tami'nin öğrettiği gibi yavaşça nefes almış.

Nefesini verirken üç küçük kabarcığın yukarı doğru yükseldiğini hayal etmiş.

Aklına yarın oynayacağı oyunlar gelince onları Düşünce Sandığı'na bırakmış.

"Yarın görüşürüz," diye düşünmüş.

Uyku, bütün düşüncelerin kaybolması değil, bir süre dinlenmeye bırakılmasıdır.

Lumo deniz çayırlarının yavaşça sağa ve sola hareket ettiğini hissetmiş.

Göz kapakları kapanmış. Nefesi sakin ve düzenli olmuş.

Annesi ona iyi geceler dilemiş ve yanağına küçük bir öpücük kondurmuş.

Minik Denizatı Lumo, Sessiz Koy kadar sakin bir uykuya dalmış.

Mercanlar ay ışığında yumuşakça parlamış, deniz çayırları onu usulca sallamış ve bütün deniz yeni sabaha hazırlanmak için huzurla dinlenmiş.