6-8 yaş
9 dakika
5 bölüm
Paylaşma
Masal Hakkında
Küçük Tilki Vira, okulun ilk haftasında yeni renkli kalemleriyle sınıfa gelir. Kalemleri çok güzel ve pırıl pırıldır. Vira onları kaybetmekten, kırılmasından ya da bitmesinden korktuğu için kimseyle paylaşmak istemez. Öğretmen Ferah sınıfta büyük bir ortak orman resmi yapılacağını söyler. Her çocuk resme kendi fikrini ve rengini ekleyecektir. Vira yalnızca kendi bölümünü boyamak ister ve kalemlerini kutusunda saklar. Ancak resmin bazı bölümleri renksiz kalır. Arkadaşları farklı renkler ekledikçe gökyüzü, çiçekler, ağaçlar ve hayvanlar daha canlı görünmeye başlar. Vira, arkadaşlarının da kalemlere özen gösterebileceğini ve paylaşmanın eşyayı kaybetmek değil, birlikte daha güzel bir şey ortaya çıkarmak olduğunu fark eder. Kalemlerini kurallı ve dikkatli biçimde paylaşır. Günün sonunda resim sınıfın en güzel köşesine asılır ve Vira paylaşmanın hem arkadaşlığı hem de üretmenin sevincini büyüttüğünü öğrenir.
Paylaşmak, sevdiğimiz eşyaları önemsememek değildir. Onlara özen göstererek paylaşmak, arkadaşlıkleri güçlendirir ve birlikte daha güzel işler yapmamızı sağlar.
Bölümler
Kalemlerini Paylaşmak İstemeyen Küçük Tilki Vira Masalı
1. Bölüm: Vira'nın Yeni Kalemleri
Okulun İlk Haftası
Orman Okulu'nda new dönem başlamıştı.
Sınıfın pencerelerine temiz perdeler asılmış, masalara yeni defterler konmuş ve duvarlara boş resim kağıtları yerleştirilmişti.
Küçük Tilki Vira o sabah okula yeni kalem kutusuyla geldi.
Kutunun içinde kırmızı, mavi, sarı, yeşil, mor ve turuncu kalemler vardı.
Kalemlerin uçları düzgün açılmıştı. Gövdeleri parlak ve tertemizdi.
Vira onları çantasından çıkarınca gözleri sevinçle parladı.
Yan sırada oturan küçük sincap Oya kalemlere bakıp gülümsedi.
"Mor kalemin çok güzelmiş," dedi. "Birazdan resimde kullanabilir miyim?"
Vira kalem kutusunu hemen kendine doğru çekti.
"Bilmiyorum," dedi. "Bunlar daha çok yeni."
Sevdiğimiz bir eşyayı paylaşmak bazen zor gelebilir.
Vira kalemlerinin kırılmasından, kaybolmasından ya da çabuk bitmesinden korkuyordu.
2. Bölüm: Ortak Orman Resmi
Herkesin Bir Rengi Var
Öğretmen Ferah sınıfa büyük bir kağıt getirdi.
Kağıt neredeyse masanın tamamını kaplıyordu.
"Bugün birlikte büyük bir orman resmi yapacağız," dedi.
"Herkes resme kendi fikrini, kendi rengini ve kendi emeğini ekleyecek."
Çocuklar çok sevindi.
Oya gökyüzüne mor bulutlar çizmek istedi.
Küçük tavşan Benu çimenlerin arasına sarı çiçekler eklemeyi düşündü.
Minik ayı Kavi ise kocaman bir ağaç gövdesi çizmek istedi.
Vira kendi bölümüne kırmızı bir tilki yuvası çizmeye başladı.
Arkadaşları ondan ara sıra renk istemek istedi ama Vira kutusunu kapalı tuttu.
Ortak bir çalışma, herkesin katkısıyla büyür.
Bir süre sonra resmin bazı yerleri çok renkli, bazı yerleri ise boş ve soluk görünmeye başladı.
3. Bölüm: Saklanan Renkler
Vira'nın İçindeki Endişe
Oya kendi kalemleriyle bulut çizmeye çalıştı ama mor rengi yoktu.
Benu'nun sarı kalemi bitmek üzereydi. Çiçeklerin yarısı renksiz kaldı.
Kavi ağacın gövdesini çizdi ama yapraklar için yeşil renge ihtiyaç duydu.
Vira'nın kutusunda bütün bu renkler vardı.
Fakat Vira kalemlerini çıkarmadı.
İçinden, "Ya biri kalemimi çok bastırırsa? Ya kapağını açık bırakırsa? Ya geri vermezse?" diye geçirdi.
Öğretmen Ferah Vira'nın sessizleştiğini fark etti.
Yanına yaklaşıp yumuşak bir sesle, "Kalemlerini paylaşmak istememenin bir nedeni var mı?" diye sordu.
Vira başını eğdi ve kalemlerine zarar gelmesinden korktuğunu söyledi.
Paylaşmak istemediğimizde bazen arkasında bir korku ya da endişe olabilir.
Öğretmen Ferah, Vira'nın kalemlerini önemsediğini anladı ve bunun yanlış olmadığını söyledi.
4. Bölüm: Paylaşmanın Kuralı
Özenle Paylaşmak
Öğretmen Ferah sınıfa küçük bir öneri sundu.
"Bir eşyayı paylaşırken ona nasıl özen göstereceğimizi konuşabiliriz," dedi.
Çocuklar hep birlikte kurallar belirledi.
Kalemi isteyen kişi önce izin isteyecekti.
Kalem çok bastırılmadan kullanılacaktı.
İş bitince kapağı kapatılacak ve sahibine geri verilecekti.
Vira bu kuralları duyunca biraz rahatladı.
Önce mor kalemini Oya'ya verdi.
Oya kalemi dikkatle tuttu, bulutlarını boyadı ve kapağını kapatarak geri verdi.
Sonra Vira sarı kalemini Benu'ya, yeşil kalemini Kavi'ye verdi.
Paylaşmak, eşyamıza değer vermeyi bırakmak değildir. Özenle paylaşmayı öğrenmektir.
Vira kalemlerinin geri geldiğini ve arkadaşlarının onlara dikkat ettiğini görünce içindeki endişe azaldı.
5. Bölüm: Birlikte Güzelleşen Resim
Renkler Bir Araya Geliyor
Kısa süre içinde büyük orman resmi değişmeye başladı.
Oya'nın mor bulutları gökyüzünü yumuşak gösterdi.
Benu'nun sarı çiçekleri çimenlerin arasından gülümser gibi parladı.
Kavi'nin yeşil yaprakları ağacı canlı hale getirdi.
Vira da kırmızı yuvasının yanına küçük bir patika çizdi.
Sonra arkadaşlarına dönüp, "Bu patikanın nereye gideceğini birlikte çizebilir miyiz?" diye sordu.
Çocuklar sevinçle kabul etti.
Biri patikanın sonuna göl çizdi, biri küçük taşlar ekledi, biri de kuş yuvası yaptı.
Resim artık yalnızca Vira'nın ya da tek bir çocuğun resmi değildi.
Bütün sınıfın emeğini taşıyan büyük ve canlı bir orman olmuştu.
Birlikte yapılan işler, herkesin rengiyle daha güzel olur.
Günün sonunda Öğretmen Ferah resmi sınıfın en güzel köşesine astı.
Vira kalem kutusunu çantasına koyarken mutlu hissediyordu.
Kalemleri hâlâ onundu. Ama onları özenle paylaşınca arkadaşlarıyla daha güzel bir şey yapabildiğini öğrenmişti.
Aileler İçin Bilgi
Ebeveyn Soruları
Masalın ardından çocuğunuza "Vira kalemlerini neden paylaşmak istemedi?", "Arkadaşları resme hangi katkıları yaptı?" ve "Bir eşyayı paylaşırken hangi kurallar bizi rahatlatır?" sorularını yöneltebilirsiniz.
Evde Yapılabilecek Etkinlik
Birlikte birkaç boya kalemi seçip sırayla kullanma ve kullandıktan sonra yerine koyma oyunu oynayabilirsiniz.
Benzer Masallara Göz Atın
Benzer Masallar
Sincap Ceviz ve Ormanın Takas Pazarı
Sincap Ceviz, yuvasını kullanmadığı eşyalarla doldurmayı çok sever. Bir gün yuvasında yer kalmayınca elindeki fazla eşyaları orman halkıyla değiştirmeye karar verir. Büyük meşe ağacının altında bir takas pazarı kurar. Ancak Ceviz, başlangıçta yalnızca eşyaların büyüklüğüne bakarak karar verir ve bazı hayvanlara adil davranmaz. Kaplumbağa Kaya'nın yardımıyla takasın iki tarafın da isteğine dayanması gerektiğini öğrenir. Orman halkı birlikte kurallar hazırlar, kullanmadıkları eşyaları değerlendirir ve ihtiyacı olanlara yardım etmek için bir paylaşma masası oluşturur.
Konuşmayı Unutan Küçük Papağan Nira
Renkli Orman'da yaşayan Küçük Papağan Nira, eskiden neşeyle konuşan ve duyduğu güzel sözleri tekrar etmeyi seven bir papağandır. Bir gün orman okulunda yanlış bir kelime söyleyince bazı arkadaşlarının güldüğünü görür ve çok utanır. O günden sonra yanlış konuşmamak için hiç konuşmamaya karar verir. Öğretmeni Baykuş Talu, hata yapmanın öğrenmenin doğal bir parçası olduğunu anlatır ama Nira yine de sesini kullanmaktan çekinir. Bir sabah ormanda büyük bir piknik hazırlığı yapılırken, eski köprüdeki tahta levhanın gevşediğini ilk fark eden Nira olur. Köprüden geçecek arkadaşlarını uyarması gerekir. Önce sessiz kalmak ister, fakat konuşmazsa arkadaşlarının zorlanabileceğini anlar. Derin nefes alır, kısa ve açık bir cümleyle durumu anlatır. Yetişkinler köprüyü güvenli biçimde kapatır ve yeni yol hazırlanır. Nira, doğru zamanda söylenen bir sözün çok değerli olabileceğini, hata yapmaktan korksa bile kendini ifade etmeyi öğrenebileceğini keşfeder.
Karanlıktan Korkan Ateş Böceği Sera
Sera adında küçük bir ateş böceği, gündüzleri çiçekler arasında neşeyle dolaşsa da gece olunca korkudan yaprakların altına saklanır. Karanlıkta gölgeler ona büyük ve ürkütücü görünür. Bu yüzden diğer ateş böcekleri gibi rahatça uçamaz ve kendi ışığını da çoğu zaman gizler. Bir akşam ormanda yolu karışan küçük kirpi Yumi'nin ağladığını duyar. Önce çok korkar, ama Yumi'yi yalnız bırakmak istemez. Kendi korkusunu fark edip yavaşça nefes alır ve ışığını biraz biraz açarak Yumi'ye yol göstermeye başlar. Yol boyunca karanlığın içindeki sesleri, ağaçları ve taşları daha dikkatli görmeyi öğrenir. Yumi yuvasına ulaştığında Sera, karanlığın onu yok eden bir şey değil, ışığını görünür kılan bir yer olduğunu anlar. O günden sonra Sera korkusunun hemen kaybolmadığını, ama korkarken de cesur davranabileceğini öğrenir.
Ay Üssündeki Sessiz Alarm
Çocuk astronot Ekin, eğitim görevi için Mavi Krater Ay Üssü'nde yaşamaktadır. Bir sabah araştırma odasına giderken zeminde düzenli aralıklarla oluşan hafif bir titreşim hisseder. Üsteki diğer görevliler bunun havalandırma sisteminden gelen normal bir hareket olabileceğini düşünür. Ekin endişesini büyütmek veya tek başına tehlikeli bir araştırma yapmak yerine gözlem defterine titreşimin zamanını, yerini ve süresini kaydeder. Titreşimin özellikle su geri dönüşüm sistemi çalışırken arttığını fark eder. Mühendis Mira ve ekip, Ekin'in topladığı bilgileri inceleyerek güvenli ölçüm cihazlarıyla sistemi kontrol eder. Su borusunu sabitleyen parçalardan birinin gevşediği anlaşılır. Henüz sızıntı oluşmadan sistem durdurulur ve bakım yapılır. Ekin, küçük ayrıntıların önemli olabileceğini, ancak bir şüpheyi paylaşırken sakin konuşmanın, kanıt toplamanın ve ekip kurallarına uymanın gerekli olduğunu öğrenir.