Sincap Ceviz ve Ormanın Takas Pazarı

1. Bölüm: Dolu Yuva

Ceviz'in Biriktirdiği Eşyalar

Bir varmış, bir yokmuş. Büyük meşe ağaçlarının bulunduğu sakin bir ormanda Ceviz adında küçük bir sincap yaşarmış.

Ceviz çevresinde gördüğü ilginç eşyaları toplamayı çok severmiş. Parlak taşları, renkli tüyleri, boş kabukları, güzel dalları ve düşen kurdeleleri yuvasına taşırmış.

Başlangıçta yuvasındaki eşyalar çok düzenliymiş. Ceviz her şeyi ayrı bir köşeye koyar ve arkadaşlarına bulduğu güzel parçaları gösterirmiş.

Fakat günler geçtikçe yuva dolmaya başlamış. Ceviz kullanmadığı eşyaları bile saklamış. Bir gün lazım olabileceğini düşünüyormuş.

Bir sabah yatağından kalkmak istemiş ama önünde büyük bir kozalak sepeti varmış. Sepetin üzerinden atlarken renkli taşların olduğu kutuya çarpmış.

Taşlar yuvarlanmış, tüyler havaya dağılmış ve kuru yapraklar yatağının üzerine düşmüş. Ceviz yuvasının içinde yürümekte bile zorlanmış.

Bir eşyayı kullanmıyorsak onu yalnızca saklamak yerine başka birinin işine yarayıp yaramayacağını düşünebiliriz.

Ceviz bütün eşyalarına bakmış. Bazılarını aylar boyunca hiç kullanmadığını fark etmiş. Fakat onları çöpe atmak da istememiş.

Tam o sırada aklına yeni bir fikir gelmiş. Kullanmadığı eşyaları, arkadaşlarının kullanmadığı başka eşyalarla değiştirebilirmiş.

2. Bölüm: Büyük Pazar Fikri

Orman Halkına Yapılan Duyuru

Ceviz büyük meşe ağacının altına küçük bir masa kurmuş. Masanın üzerine renkli taşlarını, boş kabuklarını ve fazla sepetlerini yerleştirmiş.

Sonra ormanda dolaşarak arkadaşlarına takas pazarı kuracağını anlatmış. Her hayvan kullanmadığı ama iyi durumda olan bir eşyayı getirebilecekmiş.

Tavşan Ece kullanmadığı iki küçük sepet getirmiş. Kirpi Can fazla düğmelerini, kunduz Bora ise düzgün tahta parçalarını masaya koymuş.

Karga Kara parlak bir toka getirmiş. Serçe Mina ise yuvasına büyük gelen yumuşak bir kumaşı pazara taşımış.

Pazar kısa sürede renkli eşyalarla dolmuş. Hayvanlar masaların çevresinde dolaşıyor ve ihtiyaçlarına uygun şeyleri inceliyormuş.

Ceviz kendisini pazarın yöneticisi ilan etmiş. Hangi eşyanın neyle değişeceğine yalnızca kendisinin karar vereceğini söylemiş.

Bir topluluğu yönetmek, bütün kararları tek başına vermek anlamına gelmez.

Ceviz büyük bir eşyanın her zaman küçük bir eşyadan daha değerli olduğunu düşünüyormuş. Bu nedenle değişimleri yalnızca eşyaların boyuna bakarak yapmaya başlamış.

Pazarın ilk saatlerinde herkes eğlenmiş. Fakat kısa süre sonra Ceviz'in kararları bazı hayvanların üzülmesine neden olmuş.

3. Bölüm: Adil Olmayan Değişimler

Büyük Olan Her Zaman Daha Değerli Değildir

Serçe Mina, yuvasındaki yırtık bölümü onarmak için küçük ama sağlam bir kumaş parçasına ihtiyaç duyuyormuş.

Kirpi Can'ın getirdiği küçük kumaş parçası onun işi için tam uygunmuş. Mina karşılığında büyük ve yumuşak kumaşını vermek istemiş.

İki hayvan da bu değişimden memnunmuş. Fakat Ceviz buna izin vermemiş.

"Büyük kumaş küçük kumaşla değişmez," demiş. "Büyük olan her zaman daha değerlidir."

Mina, küçük parçanın kendi yuvasına daha uygun olduğunu anlatmış. Can da büyük kumaşı kış yatağı için kullanabileceğini söylemiş.

Ceviz onları dinlememiş. Büyük kumaşı büyük bir tahta parçasıyla değiştirmiş. Ancak ne Mina'nın tahta parçasına ne de Bora'nın kumaşa ihtiyacı varmış.

Bir eşyanın gerçek değeri, onu kullanacak kişinin ihtiyacına göre değişebilir.

Bir süre sonra Tavşan Ece de küçük sepetlerinden birini parlak tokayla değiştirmek istemiş. Tokayı kardeşinin doğum günü için kullanacakmış.

Ceviz yine itiraz etmiş. Sepetin tokadan daha büyük olduğunu ve bu değişimin yapılamayacağını söylemiş.

Hayvanlar pazardan memnun ayrılmamaya başlamış. Masalarda birçok eşya bulunmasına rağmen kimse ihtiyacı olan şeyi alamıyormuş.

4. Bölüm: Kaplumbağa Kaya'nın Soruları

Bir Takas Ne Zaman Adil Olur?

Pazarın yanından geçen kaplumbağa Kaya, masaların dolu ama hayvanların üzgün olduğunu fark etmiş.

Ceviz'e neden kimsenin takas yapmadığını sormuş. Ceviz hayvanların pazarın kurallarını anlamadığını söylemiş.

Kaya önce Mina ile Can'ı dinlemiş. Sonra Ece ve Kara'nın ne istediğini sormuş. Her hayvan ihtiyacını sakin bir şekilde anlatmış.

Kaya, Ceviz'in önüne büyük bir kuru dal ile küçük bir fındık koymuş. Hangisinin daha değerli olduğunu sormuş.

Ceviz hemen büyük dalı göstermiş. Kaya, "Bir yuva yapmak isteyen kunduz için dal değerli olabilir. Fakat aç bir sincap için küçük fındık daha değerlidir," demiş.

Sonra Ceviz'e bir takasın iki tarafı da mutlu etmesi gerekip gerekmediğini sormuş. Ceviz biraz düşünmüş ve başını sallamış.

Adil bir anlaşmada iki taraf da ne verdiğini ve ne aldığını bilerek karar verir.

Kaya, kimsenin istemediği bir değişime zorlanmaması gerektiğini anlatmış. Eşyaların temiz ve sağlam olması da önemliymiş.

Bir eşyanın kusuru varsa bunu saklamak yerine açıkça söylemek gerekiyormuş. Böylece karşıdaki hayvan doğru karar verebilirmiş.

Ceviz kendi kurallarının hayvanların ihtiyaçlarını önemsemediğini anlamış. Pazarı yönetmeye çalışırken paylaşmanın asıl amacını unutmuş.

5. Bölüm: Takas Pazarının Yeni Kuralları

Herkesin Kabul Ettiği Düzen

Hayvanlar yuvarlak bir masanın çevresinde toplanmış. Herkes pazarın nasıl daha iyi olabileceği hakkında fikrini söylemiş.

İlk kuralı Mina önermiş. Takas yapacak iki hayvan da değişimi kendi isteğiyle kabul etmeliymiş.

İkinci kuralı Can söylemiş. Kırık, kirli ya da eksik bir eşya getiren kişi bunu baştan anlatmalıymış.

Ece, karar vermeden önce eşyaların dikkatle incelenmesini önermiş. Kimse acele etmek zorunda kalmamalıymış.

Kara ise değişim yapmak istemeyen hayvanların hayır diyebilmesi gerektiğini söylemiş.

Birlikte hazırlanan kurallara uymak daha kolaydır. Çünkü herkes neden gerekli olduklarını bilir.

Ceviz bütün kuralları büyük yaprakların üzerine yazmış. Yaprakları pazarın girişine asmış.

Sonra Mina ile Can'ın yapmak istediği değişime izin vermiş. Mina küçük kumaşı almış, Can da büyük kumaşı kış yatağı için kullanmış.

Ece sepetini parlak tokayla değiştirmiş. Kara, tokayı verirken üzerindeki küçük çizgiyi göstermiş. Ece bunu bilerek değişimi kabul etmiş.

Pazar yeniden neşeli bir yer olmuş. Hayvanlar yalnızca eşya değiştirmiyor, bu eşyaları nasıl kullanacaklarını da birbirlerine anlatıyormuş.

6. Bölüm: Paylaşma Masası

Karşılık Beklemeden Yardım Etmek

Günün sonunda bazı eşyalar masalarda kalmış. Bu eşyaların sahipleri onları evlerine geri götürmek istemiyormuş.

Ceviz kullanılmayan eşyalar için ayrı bir masa kurmayı önermiş. Bu masanın adı Paylaşma Masası olmuş.

Bu masadaki eşyalar için karşılık vermek gerekmiyormuş. İhtiyacı olan bir hayvan, sahibinden izin alarak eşyayı kullanabilirmiş.

Kunduz Bora fazla tahta parçalarını masaya koymuş. Kuşlar bu parçaları yuvalarını güçlendirmek için almış.

Ceviz fazla kozalak sepetlerinden birini paylaşmış. Tavşan ailesi bu sepeti bahçeden sebze taşımak için kullanmış.

Paylaşmak her zaman karşılığında bir şey almak değildir. Bazen bir başkasının işini kolaylaştırmak yeterlidir.

Bazı eşyalar kısa süreliğine ödünç veriliyormuş. Alan hayvan işi bitince eşyayı temizleyip sahibine geri getiriyormuş.

Ceviz, paylaşmanın eşyaları azaltmadığını fark etmiş. Aynı eşya farklı zamanlarda birçok hayvanın işine yarıyormuş.

Pazar kapandığında masalarda çok az eşya kalmış. Kullanılmayan pek çok parça yeni bir işe kavuşmuş.

7. Bölüm: Daha Ferah Bir Yuva

Ceviz'in Yeni Alışkanlığı

Ceviz akşam yuvasına döndüğünde içerisi eskisinden çok daha ferahmış. Yatağına giden yol açılmış ve eşyaları düzenli biçimde yerlerine koyulmuş.

Pazardan aldığı küçük bir dikiş kutusunu kullanarak eski fındık çantasını onarmış. Yeni bir çanta almak yerine elindeki eşyayı kullanmaya devam etmiş.

Ceviz artık ormanda bulduğu her şeyi yuvasına taşımıyormuş. Önce o eşyaya gerçekten ihtiyacı olup olmadığını düşünüyormuş.

Kullanabileceği bir şeyse onu temizleyip saklıyormuş. İhtiyacı yoksa yerinde bırakıyor ya da ihtiyacı olan bir arkadaşına haber veriyormuş.

Ormanın Takas Pazarı her ayın ilk günü yeniden kuruluyormuş. Bu kez pazarın tek yöneticisi yokmuş.

Hayvanlar sırayla görev alıyor, kuralları birlikte koruyor ve ortaya çıkan sorunları konuşarak çözüyormuş.

Eşyalar kullanıldıkça değer kazanır. Paylaşıldıkça daha çok işe yarar.

Pazar sayesinde ormanda daha az eşya çöpe gidiyormuş. Eski sepetler onarılıyor, kumaşlar farklı işlerde kullanılıyor ve fazla malzemeler ihtiyacı olanlara veriliyormuş.

Sincap Ceviz de her pazar günü masasının başında arkadaşlarını karşılıyormuş. Fakat artık kimseye neyin değerli olduğunu tek başına söylemiyormuş.