Prenses Nehir ve Herkese Açık Oyun Bahçesi

1. Bölüm: Boş Bahçedeki Büyük Hayal

Bahçedeki Boş Alan

Güneşli Vadi Sarayı'nın arkasında, uzun süredir kullanılmayan çok geniş bir çimenlik varmış.

Bu sarayda yaşayan meraklı Prenses Nehir, bir gün pencereden bahçeye bakarken harika bir fikir bulmuş.

"Burayı çocuklar için büyük bir oyun bahçesine dönüştürebiliriz!" demiş.

Nehir hemen masasının başına geçmiş ve kendi sevdiği oyunların çizimlerini yapmaya başlamış.

Hızlı kaydıraklar, çok yüksek tırmanma kuleleri ve hareketli oyun alanları planlamış.

Kendisi çok hareketli olduğu için bütün çocukların da bu oyunları çok seveceğini düşünüyormuş.

Kendi isteklerimiz, başkalarının ihtiyaçlarını anlamak için her zaman yeterli olmayabilir.

Nehir, hazırladığı planı sarayın ustalarına vererek bahçenin yapımını başlatmış.

2. Bölüm: İlk Oyun Günündeki Sorunlar

Bahçe Kapılarını Açıyor

Birkaç hafta sonra oyun bahçesi tamamlanmış ve çevredeki bütün çocuklar davet edilmiş.

Nehir neşeyle çocukları izlemeye başlamış.

Ancak bir süre sonra bazı çocukların oyunlara katılamadığını fark etmiş.

Küçük bacaklı yavrular yüksek kulelerin dik basamaklarını tırmanamıyormuş.

Tekerlekli sandalye kullanan Aras, oyun aletlerine giden kumlu yollarda tekerlekleri sıkıştığı için ilerleyemiyormuş.

Sessizliği ve resim yapmayı seven Ela ise kalabalık oyun alanının kenarında tek başına duruyormuş.

Kalabalık sesler onu yoruyormuş, fakat bahçede sessizce resim yapabileceği bir yer bulunmuyormuş.

Görmekte zorlanan Can ise merdivenlerin başlangıcını ve dik kenarları fark etmekte zorlandığı için korkup geri çekilmiş.

Herkes için açık görünen bir kapı, bazıları için görünmez engellerle dolu olabilir.

Nehir, herkesin eğlenmediğini görünce şaşırmış ve üzülmüş.

3. Bölüm: Çocukların Fikir Toplantısı

Birlikte Düşünmek

Nehir ertesi gün çocukları sarayın büyük salonuna davet etmiş.

Salonun ortasına bahçenin büyük çizimini koymuş ve herkesin fikrini sırayla dinleyeceğini söylemiş.

Aras, tekerlekli sandalyenin kolayca ilerleyebileceği düz ve sert zeminli yolların yapılmasını önermiş.

Can, adımların başladığı yerlerin ve tehlikeli kenarların sarı renkli, kabartmalı taşlarla belirlenmesini istemiş.

Küçük çocuklar için merdivenlerin yanına alçak tutamaklar ve eğimli rampalar eklenmesini konuşmuşlar.

Ela da çiçeklerin arasında sakin kalabileceği, gölgelikli bir Sessiz Yaprak Köşesi yapılmasını istemiş.

Gerçek adalet, herkese aynı şeyi sunmak değil; herkesin ihtiyacına göre yer açmaktır.

Nehir çocukların önerilerini tek tek not almış.

4. Bölüm: Bahçe Birlikte Değişiyor

Yeniden İnşa Etmek

Ertesi sabah ustalar ve çocuklar bahçede buluşmuş.

Kumlu yolların bir bölümü kaldırılmış. Yerlerine geniş ve kaymayan yollar yapılmış.

Böylece Aras, hiç kimseden yardım almadan tekerlekli sandalyesiyle salıncaklara kadar gidebilmiş.

Tırmanma kulelerinin yanına rampalar eklenmiş ve basamaklar alçaltılmış.

Görme engeli olan Can için geçiş yollarına kabartmalı dokunma panoları ve sarı renkli uyarı çizgileri yerleştirilmiş.

Salıncaklardan birine sırt desteği ve emniyet kemeri takılarak oturmakta zorlanan çocuklar için güvenli hâle getirilmiş.

İş birliği yapmak, zorlukları hafifletir ve ortak alanı güzelleştirir.

Bahçenin sakin bir köşesine de ahşap masaların olduğu Sessiz Yaprak Köşesi kurulmuş.

5. Bölüm: Herkese Açık Bahçe

Eşitlik ve Eğlence

Çalışmalar bittiğinde bahçenin kapıları yeniden açılmış.

Bahçenin girişine “Herkese Açık Oyun Bahçesi” yazılı yeni bir tabela asılmış.

Artık bahçenin içinde hiçbir çocuk kenarda beklemiyormuş.

Aras, düz yollarda hızla ilerleyip arkadaşlarıyla yarışmış.

Can, sarı çizgileri takip ederek kaydırağa güvenle ulaşmış.

Ela, yaprakların altındaki sakin köşesinde çiçek resimleri çizmiş.

Küçük çocuklar da rampalardan neşeyle kaymış.

Nehir, çocukların neşesini izlerken içi gururla dolmuş.

Çünkü iyi bir oyun bahçesinin onu kullananların fikirleriyle gelişmeye devam ettiğini öğrenmiş.

Paylaştığımız alanlar, herkesi kapsadığında gerçek birer yuvaya dönüşür.

Nehir artık en güzel oyunun, herkesin eşit katılabildiği ve birlikte oynayabildiği oyun olduğunu biliyormuş.