Prenses Sarya ve Kaybolan Teşekkür

Sarya'nın Hareketli Sabahı

Uzak olmayan bir ülkede, geniş bahçeli ve aydınlık odalı bir saray varmış. Bu sarayda Prenses Sarya yaşarmış. Sarya meraklı, neşeli ve hızlı düşünen bir çocukmuş. Sabah uyanınca hemen penceresinin açılmasını ister, sonra çalışma odasındaki kitabını sorar, ardından bahçeye çıkmak için şapkasını ararmış. Saraydaki herkes o sabah çok meşgul olurmuş. Biri sofrayı hazırlar, biri çiçekleri sular, biri kitapları dizer, biri bahçedeki yolu temizlermiş. Herkes birbirinden bir şey istermiş. “Bana su getirir misin?” “Kapıyı açar mısın?” “Şu defteri uzatır mısın?” İstekler çokmuş ama sarayda bir kelime giderek daha az duyulur olmuş.

Yardım istemek doğaldır, ama yardım edildiğinde emeği fark etmek de önemlidir.

O kelime teşekkürmüş.