Sinirli Sincap ile Akıllı Tavşan

1. Bölüm: Her Şeye Kızan Fıstık

Neşeli Orman'daki Huysuz Ses

Bir varmış, bir yokmuş. Rengârenk çiçeklerin açtığı, kuşların sabahları şarkı söylediği Neşeli Orman'da Fıstık adında küçük bir sincap yaşarmış. Fıstık çok hızlı koşar, yüksek dallara kolayca tırmanır ve herkesten çok fındık toplarmış.

Fakat Fıstık'ın önemli bir sorunu varmış. İşler istediği gibi gitmediğinde hemen öfkelenirmiş. Bir dal sallansa ağaca, bir fındık yere düşse rüzgâra, yolu biraz uzasa patikaya kızarmış.

Bir sabah orman sakinleri, baharın gelişini kutlamak için büyük bir sofra hazırlamaya karar vermişler. Her hayvan sofraya bir şey getirecekmiş. Kirpiler meyve, kuşlar çiçek, kunduzlar masa, Fıstık ise fındıklı kurabiye hazırlayacakmış.

Fıstık erkenden mutfağa girmiş. Tam kurabiyelerin hamurunu karıştırırken kapının önünde bir sepet devrilmiş. İçindeki fındıklar her yana yuvarlanmış. Fıstık ne olduğunu anlamaya çalışmadan bağırmaya başlamış.

"Bunu kesin saksağanlar yaptı! Her şeyi karıştırıyorlar!" demiş. Oysa sepeti deviren, açık pencereden giren güçlü bir rüzgârmış. Saksağanlar ise biraz önce Fıstık'a yardım etmek için un getirmişler.

Birini dinlemeden suçlamak, gerçeği öğrenmemize engel olur.

Saksağanlar Fıstık'ın sözlerine çok üzülmüşler. Un çuvalını kapının yanına bırakıp sessizce uzaklaşmışlar. Fıstık ise hâlâ sinirli olduğu için onların neden gittiğini bile fark etmemiş.

Tam o sırada akıllı tavşan Pamuk mutfağa gelmiş. Yerdeki fındıklara, açık pencereye ve üzgün saksağanlara bakmış. Fıstık'a hemen kızmak yerine sakin bir sesle, "Önce ne olduğunu birlikte anlayalım," demiş.

2. Bölüm: Dinlemeden Verilen Kararlar

Karışan Hazırlıklar

Pamuk, Fıstık'a derin bir nefes almasını ve olanları sırayla anlatmasını söylemiş. Fıstık önce bunu gereksiz bulmuş. "Her şey ortada!" diye söylenmiş. Fakat Pamuk pencerenin önündeki rüzgâr izlerini gösterince sepetin nasıl devrildiği anlaşılmış.

Fıstık hatasını kabul etmek yerine daha da sinirlenmiş. "O zaman pencereyi açık bırakan suçlu!" demiş. Pencereyi, mutfaktaki duman çıksın diye kendisinin açtığını tamamen unutmuş.

Biraz sonra kunduzlar hazırladıkları uzun masayı getirmişler. Masa kapıdan geçmeyince Fıstık yine bağırmaya başlamış. "Yanlış masa yapmışsınız! Hiçbir şeyi doğru yapamıyorsunuz!" demiş.

Kunduzlardan biri, masanın ayaklarının çıkarılabildiğini anlatmaya çalışmış. Fakat Fıstık onu dinlemeden masayı çekiştirmiş. Masa kapıya sıkışmış, üzerindeki süsler yere düşmüş ve bir sandalye kırılmış.

Öfke kulağımızı kapattığında, en kolay çözümü bile duyamayız.

Pamuk hemen herkesin durmasını istemiş. Önce kunduzları dinlemiş, sonra masanın vidalarını incelemiş. Ayaklar çıkarılınca masa kolayca kapıdan geçmiş. Kırılan sandalye de kısa sürede tamir edilmiş.

Fıstık, Pamuk'un işleri bu kadar kolay çözmesine şaşırmış. "Sen nasıl hiç kızmıyorsun?" diye sormuş. Pamuk gülümsemiş. "Ben de bazen kızarım. Ama kızgınken hemen konuşmak yerine önce durur, nefes alır ve düşünürüm," demiş.

Pamuk, Fıstık'a üç küçük adım öğretmiş: Dur, nefes al ve dinle. Fıstık bunun çok basit olduğunu düşünmüş. Fakat birkaç dakika sonra bu üç adımın sandığından daha zor olduğunu anlayacakmış.

3. Bölüm: Dökülen Kurabiyeler

Öfkenin Büyüttüğü Küçük Bir Kaza

Öğleden sonra kurabiyeler hazır olmuş. Fıstık onları büyük bir tepsiye dizip orman meydanına götürmeye başlamış. Pamuk da yanında yürüyormuş.

Yolda minik kaplumbağa Misket karşılarına çıkmış. Misket çok yavaş yürüdüğü için patikanın ortasında kalmış. Fıstık sabırsızlanmış ve yüksek sesle, "Çekilsene! Herkes senin yüzünden beklemek zorunda mı?" demiş.

Misket korkuyla kenara çekilmeye çalışırken ayağı küçük bir taşa takılmış. Taş Fıstık'ın önüne yuvarlanmış. Fıstık taşı görmeyince sendelemiş ve kurabiyelerin yarısı yere dökülmüş.

Fıstık'ın yüzü kıpkırmızı olmuş. Tam Misket'e bağıracakken Pamuk önüne geçmiş ve sakin bir sesle, "Dur, nefes al ve dinle," demiş.

Fıstık gözlerini kapatmış. Derin bir nefes almış, sonra bir tane daha almış. Misket'in titrediğini ve gözlerinin dolduğunu görünce öfkesi biraz azalmış.

Misket, "Sana engel olmak istemedim. Sepetindeki kurabiyeler düşmesin diye kenara çekilmeye çalışıyordum," demiş. Fıstık ilk kez yalnızca kendi başına geleni değil, Misket'in ne hissettiğini de düşünmüş.

Anlayışlı olmak, yalnızca kendi duygumuzu değil, karşımızdakinin duygusunu da görebilmektir.

Fıstık, Misket'ten özür dilemiş. Pamuk, yere düşmeyen kurabiyeleri ayırmış. Misket de kabuğunun üzerinde taşıdığı temiz yaprakları çıkararak kalan kurabiyelerin taşınmasına yardım etmiş.

Kurabiyelerin bir kısmı eksilmiş ama üç arkadaş kalanları küçük parçalara bölüp daha çok kişiye paylaştırmışlar. Böylece herkes az da olsa fındıklı kurabiyeden tadabilmiş.

Fıstık, nazik davrandığında kimsenin kendisinden uzaklaşmadığını fark etmiş. Tam tersine, arkadaşları ona yardım etmek için yanında kalmışlar. Öfkesini kontrol etmek, işini zorlaştırmak yerine kolaylaştırmış.

4. Bölüm: Neşeli Orman Sofrası

Dinlemenin Getirdiği Mutluluk

Akşam olduğunda büyük bahar sofrası hazırmış. Uzun masanın üzerinde meyveler, sebzeler, çiçekli ekmekler ve Fıstık'ın kurabiyeleri duruyormuş. Fakat saksağanlar hâlâ gelmemiş.

Fıstık, sabah söylediklerini hatırlamış. İçinde küçük bir utanç hissetmiş. Önceden olsa kendi kendine onların alıngan olduğunu söylerdi. Bu kez Pamuk'un öğrettiği gibi durmuş, nefes almış ve düşünmüş.

"Onları dinlemeden suçladım ve kalplerini kırdım," demiş. "Özür dilemem gerekiyor." Fıstık masadan ayrılıp saksağanların yuvasına gitmiş.

Saksağanlara sabahki davranışının yanlış olduğunu söylemiş. "Sinirliydim ama bu size kötü davranmam için bir neden değildi. Yardım etmeye geldiğinizi anlamadan sizi suçladım. Beni bağışlar mısınız?" diye sormuş.

Saksağanlar Fıstık'ın içten özrünü kabul etmişler. Üstelik yanlarında getirdikleri renkli kurdelelerle sofrayı süslemişler. Hep birlikte meydana döndüklerinde bütün orman sakinleri onları sevinçle karşılamış.

Güçlü olmak yüksek sesle konuşmak değil; hatamızı kabul edip daha iyisini yapabilmektir.

Yemek sırasında herkes hazırlıklarda yaşanan komik olayları anlatmış. Fıstık da masanın kapıya sıkıştığı anı gülerek paylaşmış. Bu kez kimseyi suçlamamış, kendi sabırsızlığıyla şakalaşmış.

Orman Bilgesi Baykuş, Pamuk'a sakinliği ve anlayışı için teşekkür etmiş. Pamuk ise tek başına hiçbir şey yapmadığını söylemiş. "Fıstık değişmeyi seçmeseydi söylediklerimin bir faydası olmazdı," demiş.

O günden sonra Fıstık hiç sinirlenmeyen bir sincaba dönüşmemiş. Bazen fındıkları düşünce, bazen kuyruğu dallara takılınca yine öfkelenmiş. Fakat artık bağırmadan önce duruyor, derin bir nefes alıyor ve karşısındakini dinliyormuş. Akıllı tavşan Pamuk ise nazikliği, sabrı ve anlayışıyla bütün ormana örnek olmaya devam etmiş.

Fıstık zamanla şunu öğrenmiş: Sinir, kontrol edilmediğinde arkadaşları uzaklaştıran bir fırtınaya dönüşürmüş. Sabır ve anlayış ise en karışık günleri bile güzelleştiren sıcak bir güneş gibiymiş.