Masal hakkında · konular ve bölümler
6-8 yaş
Yaklaşık 13 dakika
10 bölüm
Arkadaşlık
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Masal Hakkında
Arda, yeni taşındığı apartmanda kendisini yalnız hisseden meraklı bir çocuktur. Her gece penceresinden Ay'ı izler ve ona gün içinde yaşadıklarını anlatan mektuplar yazar. Mektupları apartmanın bahçesindeki eski posta kutusuna bırakır. Bir sabah kutuda kendisine yazılmış bir cevap bulur. Cevabın Ay'dan geldiğini düşünür ve mektuplaşmaya devam eder. Gelen cevaplar Arda'nın duygularını anlamasına, arkadaş edinmek için küçük adımlar atmasına ve yalnızlığın utanılacak bir şey olmadığını öğrenmesine yardım eder. Bir süre sonra mektupları yazanın üst katta yalnız yaşayan Kemal Dede olduğunu keşfeder. Kemal Dede, Arda'nın mektuplarını tesadüfen bulduğunu ve kendisinin de konuşacak bir dosta ihtiyaç duyduğunu anlatır. Arda önce şaşırır, sonra gerçek bir dostluğun bazen beklenmedik bir pencereden başlayabileceğini anlar. İkili, apartmandaki çocuklar ve yaşlılar için "Ay Akşamları" adında küçük buluşmalar düzenler.
Yalnızlık yalnızca çocukların ya da yetişkinlerin yaşadığı bir duygu değildir. Duygularımızı paylaşmak, karşımızdakini dinlemek ve küçük bir selam vermek gerçek bir dostluğun başlangıcı olabilir.
Bölümler
- 11. Bölüm: Yeni Evdeki İlk Gece
- 22. Bölüm: Eski Posta Kutusu
- 33. Bölüm: Gelen İlk Cevap
- 44. Bölüm: Mektuplarla Büyüyen Cesaret
- 55. Bölüm: Üst Kattaki Sessiz Pencere
- 66. Bölüm: Kaybolan Cevaplar
- 77. Bölüm: Kapının Ardındaki Gerçek
- 88. Bölüm: Gerçek Bir Dostluk
- 99. Bölüm: Ay Akşamları
- 1010. Bölüm: Ay'a Yazılan Son Mektup
Ay'a Mektup Gönderen Çocuk Masalı
1. Bölüm: Yeni Evdeki İlk Gece
Arda'nın Penceresindeki Ay
Bir varmış, bir yokmuş. Arda adında meraklı ve sakin bir çocuk varmış.
Arda, annesi ve babasıyla birlikte başka bir mahalledeki eski bir apartmana taşınmış.
Yeni evin odaları geniş, pencereleri büyükmüş. Fakat Arda eski mahallesindeki arkadaşlarını çok özlüyormuş.
Apartmanın bahçesinde oynayan birkaç çocuk varmış. Arda onları pencereden izliyor ama yanlarına gitmeye cesaret edemiyormuş.
İlk gece yatağına uzandığında uyuyamamış. Odanın duvarları ona yabancı, dışarıdan gelen sesler ise farklı geliyormuş.
Perdeyi araladığında gökyüzünde büyük ve parlak Ay'ı görmüş.
Arda eski evinin penceresinden de aynı Ay'ı izlediğini hatırlamış. Bu düşünce onu biraz rahatlatmış.
Bazen tanıdığımız küçük bir şey, yabancı bir yerde kendimizi daha güvende hissetmemizi sağlar.
Arda masasından bir kâğıt almış. Ay'a kısa bir mektup yazmaya karar vermiş.
Mektubunda yeni evini sevdiğini ama henüz bir arkadaşının olmadığını anlatmış.
2. Bölüm: Eski Posta Kutusu
Mektubun Gökyüzüne Giden Yolu
Arda mektubu bitirince onu nasıl Ay'a ulaştıracağını düşünmüş.
Pencereden bırakmanın doğru olmayacağını biliyormuş. Kâğıt rüzgârla kaybolabilir veya çevreyi kirletebilirmiş.
Ertesi sabah apartmanın bahçesinde eski, mavi bir posta kutusu görmüş.
Bu kutu artık gerçek mektuplar için kullanılmıyormuş. Apartmanın yöneticisi onu bahçede süs olarak bırakmış.
Arda kutuyu temizlemiş ve üzerine küçük bir kâğıt yapıştırmış.
Kâğıtta "Ay'a Giden Mektuplar" yazıyormuş.
Arda ilk mektubunu kutunun içine bırakmış. Akşam olunca Ay'ın mektubu bir şekilde okuyacağını hayal etmiş.
Hayal kurmak, duygularımızı anlatmanın güzel yollarından biridir.
O gece Arda penceresinden Ay'a bakmış. Mektubunu okuyup okumadığını merak etmiş.
Ay her zamanki gibi sessizce parlıyormuş.
Arda cevap beklemiyormuş. Mektubu yazmak bile içindeki sıkıntıyı biraz azaltmış.
3. Bölüm: Gelen İlk Cevap
Mavi Zarftaki Sözler
Ertesi sabah Arda okula gitmeden önce posta kutusuna bakmış.
Kutunun içinde küçük, mavi bir zarf duruyormuş.
Arda heyecanla zarfı açmış. İçindeki kâğıtta kısa bir cevap varmış.
Mektupta yeni bir yere alışmanın zaman alabileceği yazıyormuş.
Ayrıca bir arkadaşlık başlatmak için büyük bir konuşma gerekmediği anlatılıyormuş. Bazen küçük bir selamın yeterli olabileceği söyleniyormuş.
Mektubun sonunda kendisini "Ay'ı İzleyen Bir Dost" olarak tanıtan bir imza varmış.
Arda cevabın Ay'dan geldiğini düşünmüş. Ay'ın doğrudan yazmak yerine bir dostundan yardım aldığını hayal etmiş.
Cesaret her zaman büyük bir adım değildir. Bazen yalnızca merhaba demektir.
O gün okuldan dönerken bahçede top oynayan çocukları görmüş.
Kalbi hızlı atsa da yanlarından geçerken onlara selam vermiş.
Çocuklardan biri gülümseyerek Arda'ya selam vermiş. Henüz birlikte oynamamışlardı ama küçük bir başlangıç yapılmıştı.
4. Bölüm: Mektuplarla Büyüyen Cesaret
Ay'a Anlatılan Günler
Arda her akşam Ay'a yeni bir mektup yazmaya başlamış.
Bazen okulda yaşadığı güzel bir olayı anlatıyor, bazen de kendisini üzen bir şeyi yazıyormuş.
Bir mektubunda bahçedeki çocukların oyununa katılmak istediğini ama reddedilmekten korktuğunu söylemiş.
Ertesi sabah gelen cevapta, karşıdaki kişilerin de çekingen olabileceği yazıyormuş.
Arda'ya onların ne oynadığını sorması ve oyuna katılıp katılamayacağını nazikçe söylemesi önerilmiş.
Arda o gün bahçeye inmiş. Çocukların kurduğu küçük taş yolunu görünce ne yaptıklarını sormuş.
Çocuklardan Elif, oyuncak arabalar için yol hazırladıklarını anlatmış. Arda da bir köprü yapmayı önermiş.
Arkadaşlık çoğu zaman ortak bir oyun, ortak bir soru veya küçük bir yardım ile başlar.
Arda kısa süre sonra Elif ve Can ile birlikte oynamaya başlamış.
Akşam olduğunda Ay'a bu güzel haberi yazmış.
Cevap mektubunda Arda'nın gösterdiği cesaret için sevindiğini söyleyen sıcak sözler varmış.
5. Bölüm: Üst Kattaki Sessiz Pencere
Arda'nın Merak Ettiği Komşu
Günler geçtikçe Arda yeni evine alışmaya başlamış.
Fakat üst kattaki bir pencere dikkatini çekiyormuş.
Bu pencerede her akşam küçük bir lamba yanıyor ve yaşlı bir adam tek başına oturuyormuş.
Adam bazen kitap okuyor, bazen de uzun süre gökyüzünü izliyormuş.
Arda annesine onu sormuş. Annesi, adamın adının Kemal olduğunu ve uzun yıllardır apartmanda yaşadığını söylemiş.
Kemal Dede'nin çocukları başka bir şehirdeymiş. Bu yüzden çoğu gün evinde yalnız kalıyormuş.
Arda, yalnızlığın yalnızca yeni taşınan çocukların yaşadığı bir duygu olmadığını ilk kez düşünmüş.
Bir insanın sessiz olması, anlatacak hiçbir şeyi olmadığı anlamına gelmez.
O akşam Ay'a yazdığı mektupta üst kattaki komşusundan söz etmiş.
Kemal Dede'nin her gece neden gökyüzüne baktığını merak ettiğini yazmış.
Ertesi sabah posta kutusunda cevap yokmuş.
6. Bölüm: Kaybolan Cevaplar
Sessiz Kalan Posta Kutusu
Arda ilk gün cevap gelmeyince üzülmemiş. Ay'ı İzleyen Dost'un işi olabileceğini düşünmüş.
Fakat ikinci ve üçüncü gün de posta kutusu boş kalmış.
Arda cevapları ne kadar önemsediğini o zaman anlamış.
Mektuplar yalnızca ona öneri vermiyormuş. Aynı zamanda birisinin onu dikkatle dinlediğini hissettiriyormuş.
Bir akşam annesi, Kemal Dede'nin rahatsızlandığını ve birkaç gün evinden çıkamadığını söylemiş.
Arda üst kattaki pencereye bakmış. Küçük lamba yanmıyormuş.
O anda aklına mavi zarflar gelmiş. Zarfların üzerindeki düzenli yazıyı ve Kemal Dede'nin kitaplarının yanında duran mavi kâğıtları hatırlamış.
Bir gerçeği anlamak bazen farklı ayrıntıların yan yana gelmesiyle mümkün olur.
Arda, Ay'ı İzleyen Dost'un Kemal Dede olabileceğini düşünmüş.
Bu düşünce onu hem şaşırtmış hem de biraz üzmüş.
Cevapların gerçekten Ay'dan gelmemiş olması, yaşadığı güzel duyguların da gerçek olmadığı anlamına mı geliyordu?
7. Bölüm: Kapının Ardındaki Gerçek
Kemal Dede'nin Açıklaması
Arda annesiyle birlikte Kemal Dede'yi ziyaret etmeye karar vermiş.
Yanlarına sıcak çorba ve Arda'nın çizdiği küçük bir Ay resmi almışlar.
Kemal Dede kapıyı açtığında yorgun görünüyormuş ama Arda'yı görünce gülümsemiş.
Arda odadaki masanın üzerinde mavi zarfları görünce tahmininin doğru olduğunu anlamış.
Kemal Dede gerçeği saklamamış. İlk mektubu bahçedeki kutuyu düzeltirken bulduğunu anlatmış.
Mektubu okumaması gerektiğini düşündüğünü ama zarfın üzerinde cevap bekleyen açık bir not gördüğünü söylemiş.
Arda'nın kendisini yalnız hissettiğini öğrenince ona iyi gelecek birkaç söz yazmak istemiş.
İyi niyet önemli olsa da güven için gerçeği açıkça söylemek gerekir.
Kemal Dede, kendisini Ay olarak tanıtmadığını ama yazdığı imzanın yanlış anlaşılabileceğini kabul etmiş.
Arda'dan özür dilemiş. Bundan sonra mektuplara kendi adıyla cevap vermek istediğini söylemiş.
Arda bir süre sessiz kalmış. Şaşkın ve kırgın olduğunu dürüstçe anlatmış.
8. Bölüm: Gerçek Bir Dostluk
Aynı Ay'ı İzleyen İki Komşu
Kemal Dede, Arda'nın duygularını dikkatle dinlemiş.
Cevaplarını sevdiğini duymanın kendisini mutlu ettiğini ama Arda'nın güvenini korumanın daha önemli olduğunu söylemiş.
Arda, mektuplardaki önerilerin kendisine gerçekten yardım ettiğini düşünmüş.
Kemal Dede'nin de yalnız olduğunu ve mektupları yazarken kendisini daha iyi hissettiğini anlamış.
Arda mektuplaşmaya devam etmek istediğini söylemiş. Fakat artık zarfların üzerinde Kemal Dede'nin adı yazacakmış.
İkili o akşam pencerenin önüne oturup birlikte Ay'ı izlemiş.
Kemal Dede çocukken yıldızları incelemeyi çok sevdiğini anlatmış. Arda da yeni arkadaşlarıyla yaptığı oyunlardan söz etmiş.
Gerçek dostluk, yalnızca güzel sözlerle değil, dürüstlük ve dikkatli dinlemeyle güçlenir.
Arda, Ay'ın hiçbir zaman mektup yazmadığını biliyormuş.
Fakat aynı Ay'a bakan iki yalnız komşuyu bir araya getirdiğini düşünüyormuş.
Bu düşünce, ona eski hayalinden daha güzel gelmiş.
9. Bölüm: Ay Akşamları
Apartmanda Başlayan Yeni Gelenek
Kemal Dede iyileştikten sonra Arda ile birlikte apartman bahçesine inmiş.
Eski posta kutusunu temizlemiş ve üzerine yeni bir yazı asmışlar.
Bu kez kutunun üzerinde "Komşuların Dostluk Mektupları" yazıyormuş.
Apartmanda yaşayan herkes bir komşusuna teşekkür mektubu, güzel bir dilek veya küçük bir davet bırakabilecekmiş.
Arda'nın arkadaşları Elif ve Can da kutuya mektup koymuş.
Elif alt kattaki yaşlı komşuya bahçede birlikte çay içmeyi önermiş. Can ise yeni taşınan bir çocuğu oyunlarına davet etmiş.
Kemal Dede her ay bir akşam bahçede Ay'ı izleme buluşması düzenlemeyi önermiş.
Bir topluluğu sıcak bir yuvaya dönüştüren şey, insanların birbirini fark etmesidir.
Bu buluşmaların adı "Ay Akşamları" olmuş.
Çocuklar resimler yapıyor, yetişkinler eski anılarını anlatıyor ve herkes gökyüzünü birlikte izliyormuş.
Eskiden birbirine yalnızca kapıda selam veren komşular artık daha sık konuşmaya başlamış.
10. Bölüm: Ay'a Yazılan Son Mektup
Arda'nın Teşekkürü
Bir gece Arda yeniden masasının başına oturmuş.
Önüne beyaz bir kâğıt koymuş ve Ay'a son bir mektup yazmış.
Mektubunda artık yalnız olmadığını anlatmış.
Elif ve Can ile arkadaş olduğunu, Kemal Dede ile kitaplar ve yıldızlar hakkında konuştuğunu yazmış.
Ay'ın ona gerçekten cevap vermediğini bildiğini de eklemiş.
Yine de her gece aynı gökyüzüne bakmanın kendisine cesaret verdiğini söylemiş.
Bazen aradığımız cevap gökyüzünden değil, bizi dikkatle dinleyen bir insandan gelir.
Arda mektubu posta kutusuna bırakmamış. Onu anı kutusuna koymuş.
Sonra pencereye gidip üst kata bakmış.
Kemal Dede de kendi penceresindeymiş. İkisi birbirlerine el sallamış.
Ay apartmanın üzerinde sessizce parlamaya devam etmiş.
Arda artık sessizliğin her zaman yalnızlık anlamına gelmediğini biliyormuş. Bazen bir selam, bir mektup ve açık bir kalp sessizliği güzel bir dostluğa dönüştürebilirmiş.
Bir sonraki masalı birlikte seçin
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
Aileler İçin Bilgi
Ebeveyn Soruları
Masalın ardından çocuğunuza "Arda neden Ay'a mektup yazdı?", "Kemal Dede neden cevap vermek istedi?", "Arda gerçeği öğrenince neler hissetti?" ve "Yalnız görünen birine nasıl nazikçe yaklaşabiliriz?" sorularını yöneltebilirsiniz.
Evde Yapılabilecek Etkinlik
Çocuğunuzla birlikte sevdiği bir kişiye kısa bir mektup yazabilir veya apartmandaki komşulara selam vermenin önemi üzerine konuşabilirsiniz.
Benzer Masallara Göz Atın
Bir sonraki masalda yine buluşalım
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfetBenzer Masallar
Peri Masalları
Pembe Peri Lila ile Mor Peri Mina
Çiçek Vadisi'nde yaşayan Pembe Peri Lila hızlı, neşeli ve çok konuşkandır. Mor Peri Mina ise sakin, dikkatli ve güzel fikirler üreten bir peridir. Vadide düzenlenecek Bahar Gösterisi için ikisi de en güzel gösteriyi hazırlamak ister. Önce birbirlerini dinlemeden ayrı ayrı çalışırlar ve hazırlıkları karışır. Daha sonra her birinin farklı bir yeteneği olduğunu fark ederler. Lila'nın enerjisi ile Mina'nın sakin düşünceleri birleşince bütün perilerin katıldığı çok güzel bir gösteri ortaya çıkar.
Okul Masalları
Beslenme Çantasını Açmaya Utanan Küçük İlay
Küçük İlay, okula yeni başlayan tatlı ve dikkatli bir çocuktur. Beslenme saatinde çantasını açmaya çekinir çünkü evden getirdiği yiyeceklerin arkadaşlarına garip görüneceğini düşünür. Herkesin aynı şeyleri yediğini sanır ve kendi yemeğiyle alay edilmesinden korkar. Bir gün sınıfta beslenme saati geldiğinde İlay çantasını açmak istemez. Öğretmeni Yelda, onu zorlamadan yanında oturur ve her evin farklı kokuları, tatları ve alışkanlıkları olabileceğini anlatır. Sınıftaki çocuklar çantalarını açınca kimi peynirli sandviç, kimi zeytin, kimi meyve, kimi poğaça, kimi de annesinin yaptığı küçük börekleri getirir. İlay, herkesin beslenmesinin farklı olduğunu ve bunun utanılacak değil, konuşulacak güzel bir çeşitlilik olduğunu fark eder. Sonunda kendi beslenme çantasını açar. Arkadaşları onun yemeğini merak eder ama nazik davranır. İlay, kendi alışkanlıklarından utanmadan sınıfa uyum sağlayabileceğini ve farklılıkların arkadaşlığı güzelleştirdiğini öğrenir.
Hayvan Masalları
Minik Kaplumbağa Mino ve Ormanın Ses Yarışması
Neşeli Orman'da yaşayan hayvanlar, kimin sesinin daha güçlü olduğunu göstermek için büyük bir ses yarışması düzenler. Aslan, fil, kurbağa, ağaçkakan ve diğer hayvanlar kendi seslerini duyurmak için yarışınca ormanda büyük bir karışıklık çıkar. Kimse kimseyi dinlemez ve hazırlıklar kötü gider. Sessiz ve dikkatli kaplumbağa Mino, yarışmayı kazanmak yerine bütün sesleri bir araya getirerek güzel bir orman müziği hazırlamayı önerir. Başta onun fikrini önemsemeyen hayvanlar, daha sonra birbirlerini dinleyince seslerinin gürültü olmaktan çıkıp güzel bir şarkıya dönüştüğünü görürler.
Arkadaşlık Masalları
Sinirli Sincap ile Akıllı Tavşan
Neşeli Orman'da yaşayan sincap Fıstık, işler istediği gibi gitmediğinde hemen öfkelenir ve kimseyi dinlemeden karar verir. Orman sakinleri büyük bahar sofrasına hazırlanırken Fıstık, kendisine yardım etmeye çalışan arkadaşlarını yanlış anlar ve hazırlıkların karışmasına neden olur. Akıllı ve sakin tavşan Pamuk ise suçlamak yerine herkesi dinler, sorunların gerçek nedenlerini bulur ve birlikte çözüm üretir. Fıstık, öfkelenmenin doğal bir duygu olduğunu fakat bağırmanın, kırıcı davranmanın ve başkalarını anlamadan yargılamanın hem kendisine hem de çevresindekilere zarar verdiğini öğrenir.