Neşeli Orman'daki Huysuz Ses
Bir varmış, bir yokmuş. Rengârenk çiçeklerin açtığı, kuşların sabahları şarkı söylediği Neşeli Orman'da Fıstık adında küçük bir sincap yaşarmış. Fıstık çok hızlı koşar, yüksek dallara kolayca tırmanır ve herkesten çok fındık toplarmış. Fakat Fıstık'ın önemli bir sorunu varmış. İşler istediği gibi gitmediğinde hemen öfkelenirmiş. Bir dal sallansa ağaca, bir fındık yere düşse rüzgâra, yolu biraz uzasa patikaya kızarmış. Bir sabah orman sakinleri, baharın gelişini kutlamak için büyük bir sofra hazırlamaya karar vermişler. Her hayvan sofraya bir şey getirecekmiş. Kirpiler meyve, kuşlar çiçek, kunduzlar masa, Fıstık ise fındıklı kurabiye hazırlayacakmış. Fıstık erkenden mutfağa girmiş. Tam kurabiyelerin hamurunu karıştırırken kapının önünde bir sepet devrilmiş. İçindeki fındıklar her yana yuvarlanmış. Fıstık ne olduğunu anlamaya çalışmadan bağırmaya başlamış.
"Bunu kesin saksağanlar yaptı! Her şeyi karıştırıyorlar!" demiş. Oysa sepeti deviren, açık pencereden giren güçlü bir rüzgârmış. Saksağanlar ise biraz önce Fıstık'a yardım etmek için un getirmişler.
Birini dinlemeden suçlamak, gerçeği öğrenmemize engel olur.
Saksağanlar Fıstık'ın sözlerine çok üzülmüşler. Un çuvalını kapının yanına bırakıp sessizce uzaklaşmışlar. Fıstık ise hâlâ sinirli olduğu için onların neden gittiğini bile fark etmemiş.
Tam o sırada akıllı tavşan Pamuk mutfağa gelmiş. Yerdeki fındıklara, açık pencereye ve üzgün saksağanlara bakmış. Fıstık'a hemen kızmak yerine sakin bir sesle, "Önce ne olduğunu birlikte anlayalım," demiş.
