Oyuncak Ayı Boni'nin Son Sarılması

1. Bölüm: Boni'nin En Güzel Günleri

Elif'in İlk Dostu

Elif'in odasında, pencerenin yanındaki küçük yatağın üzerinde yumuşacık bir oyuncak ayı dururmuş.

Bu ayının adı Boni imiş.

Boni'nin kahverengi tüyleri, yuvarlak kulakları ve kırmızı bir kurdelesi varmış.

Elif daha çok küçükken Boni ona hediye edilmiş.

O günden sonra Boni, Elif'in en yakın oyun arkadaşı olmuş.

Elif kahvaltı yaparken Boni sandalyesinde otururmuş. Kitap okunurken Boni de dinlermiş.

Akşam olunca Elif onu kollarının arasına alır ve gözlerini kapatırmış.

Boni konuşamazmış. Ama Elif'in kalp atışını duyduğunda sevildiğini anlarmış.

Bazı dostluklar kelimelerle değil, küçük alışkanlıklarla büyür.

Boni için dünyanın en güzel yeri Elif'in kollarıymış.

2. Bölüm: Odadaki Sessiz Değişim

Elif Büyüyor

Zaman yavaş yavaş geçmiş.

Elif okula başlamış, okumayı öğrenmiş ve kendi çantasını hazırlayacak kadar büyümüş.

Artık odasında daha çok kitaplar, renkli kalemler ve defterler duruyormuş.

Boni eskisi gibi her gün çay partisine çağrılmıyormuş.

Bazı geceler Elif onu yanına almadan uyuyormuş.

Boni yatağın kenarında bekliyor, Elif'in bir anda dönüp onu kollarına alacağını umuyormuş.

Ama Elif çoğu zaman yorgun oluyor, kitabını kapatıp hemen uykuya dalıyormuş.

Boni önce bunun kısa süreceğini düşünmüş.

Fakat günler geçtikçe Elif'in oyunları da değişmiş.

Büyümek bazen sevdiğimiz şeylerden uzaklaşmak gibi görünebilir.

Boni ilk kez kendisine ihtiyaç kalmadığını düşünmüş.

3. Bölüm: Anı Rafı

Boni Yanlış Anlıyor

Bir pazar günü Elif annesiyle birlikte odasını düzenlemeye başlamış.

Küçülen kıyafetler ayrılmış. Eski defterler kutulara konmuş. Oyuncaklar tek tek temizlenmiş.

Elif, Boni'yi eline aldığında uzun süre ona bakmış.

Boni'nin kurdelesi biraz eskimiş, tüyleri bazı yerlerde yumuşaklığını kaybetmiş.

Elif annesine, "Boni benim en eski dostum," demiş.

Sonra odan gökyüzünden süzülen güneş ışığı alan köşesindeki küçük rafa bakmış.

"Onu burada saklamak istiyorum," diye eklemiş.

Boni bunu duyunca çok üzülmüş.

Rafa konmanın, artık sevilmemek anlamına geldiğini sanmış.

Bazen bir değişikliği veda sanırız. Oysa değişiklik yeni bir anlam da taşıyabilir.

Elif, Boni'yi rafa koymadan önce göğsüne bastırmış ve derin bir nefes almış.

4. Bölüm: Son Büyük Sarılma

Sevgi Yer Değiştiriyor

Elif, Boni'yi kollarının arasında tutarken eski günleri hatırlamış.

Hastayken yanında Boni varmış. İlk gece korktuğunda Boni'ye sarılmış.

İlk masallarını dinlerken Boni de onunla birlikte yastığın üzerinde dururmuş.

Elif yavaşça konuşmuş.

"Eskisi kadar oyun oynamıyoruz, biliyorum. Ama bu seni daha az sevdiğim anlamına gelmiyor."

"Sen benim bebeklik günlerimi, ilk uykularımı ve en güzel anılarımı taşıyorsun."

Boni bu sözleri duyunca içindeki ağır üzüntü hafiflemiş gibi hissetmiş.

Elif onu son kez uzun uzun sarılmış.

Bu sarılma bir bırakma gibi değil, teşekkür gibiymiş.

Bazı sarılmalar bitiş değil, güzel bir döneme teşekkürdür.

Elif, Boni'yi dikkatle anı rafına yerleştirmiş. Yanına eski bir fotoğraf ve küçük kırmızı kurdelesinin yedek parçasını koymuş.

5. Bölüm: Hatıra Dostu

Boni'nin Yeni Görevi

Boni artık yatağın içinde değil, odanın en güzel köşesindeki rafta duruyormuş.

Başta bu yeni yer ona çok sessiz gelmiş.

Fakat kısa süre sonra Elif'in onu unutmadığını fark etmiş.

Elif odasına girince bazen rafa bakıp gülümsermiş.

Arkadaşları geldiğinde Boni'yi gösterir ve onunla yaşadığı eski anıları anlatırmış.

Bir gece Elif üzgün olduğunda raftan Boni'yi almış, ona kısa bir süre sarılmış ve yeniden yerine koymuş.

Boni o zaman anlamış.

Görevi bitmemiş, yalnızca değişmiş.

Artık her gün oyun arkadaşı değilmiş. Ama Elif'in çocukluğunu saklayan özel bir hatıra dostuymuş.

Sevgi kaybolmadığında, zaman geçse bile kendine yeni bir yer bulur.

Boni güneşli raftan Elif'in büyüyüşünü izlemeye devam etmiş.

Elif değişmiş, odası değişmiş, oyunları değişmiş. Ama Boni artık biliyormuş ki bazı dostluklar şekil değiştirir, fakat kalpteki yerini kaybetmez.