Oyuncak Ayı Boni, Elif büyüdükçe onunla daha az oynandığını fark eder. Üzülür ama sevginin bazen şekil değiştirdiğini öğrenir.
6-8 yaş
Yaklaşık 6 dakika
5 bölüm
Arkadaşlık
Okuma süresi dakikada 100 kelime üzerinden yaklaşık hesaplanır; sohbet ve resim molalarıyla uzayabilir.
Oyuncak Ayı Boni, Elif'in bebekliğinden beri en yakın uyku ve oyun arkadaşıdır. Elif küçükken Boni'yi her yere götürür, ona çay partileri hazırlar ve gece uyurken sıkıca sarılır. Yıllar geçtikçe Elif büyür. Okula başlar, kitaplar okur, yeni arkadaşlar edinir ve odasındaki oyuncaklarla daha az oynar. Boni önce unutulduğunu düşünür ve çok üzülür. Bir gün Elif odasını düzenlerken Boni'yi anı rafına koymaya karar verir. Boni bunun bir veda olduğunu sanır. Fakat Elif, Boni'nin artık yalnızca oyun arkadaşı değil, çocukluğunun en değerli hatırası olduğunu anlatır. Boni, görevinin değiştiğini fark eder. Artık her gün oyun oynamasa da Elif'in güzel anılarını saklayan özel bir dosttur. Elif son büyük sarılmasını verirken Boni, sevginin kaybolmadığını, yalnızca büyüdükçe yeni bir yere taşındığını anlar.
Sevgi her zaman aynı şekilde görünmeyebilir. Büyüdükçe bazı alışkanlıklar değişse de güzel anılar ve bağlılık kalbimizde yaşamaya devam eder.
Elif'in odasında, pencerenin yanındaki küçük yatağın üzerinde yumuşacık bir oyuncak ayı dururmuş.
Bu ayının adı Boni imiş.
Boni'nin kahverengi tüyleri, yuvarlak kulakları ve kırmızı bir kurdelesi varmış.
Elif daha çok küçükken Boni ona hediye edilmiş.
O günden sonra Boni, Elif'in en yakın oyun arkadaşı olmuş.
Elif kahvaltı yaparken Boni sandalyesinde otururmuş. Kitap okunurken Boni de dinlermiş.
Akşam olunca Elif onu kollarının arasına alır ve gözlerini kapatırmış.
Boni konuşamazmış. Ama Elif'in kalp atışını duyduğunda sevildiğini anlarmış.
Bazı dostluklar kelimelerle değil, küçük alışkanlıklarla büyür.
Boni için dünyanın en güzel yeri Elif'in kollarıymış.
Zaman yavaş yavaş geçmiş.
Elif okula başlamış, okumayı öğrenmiş ve kendi çantasını hazırlayacak kadar büyümüş.
Artık odasında daha çok kitaplar, renkli kalemler ve defterler duruyormuş.
Boni eskisi gibi her gün çay partisine çağrılmıyormuş.
Bazı geceler Elif onu yanına almadan uyuyormuş.
Boni yatağın kenarında bekliyor, Elif'in bir anda dönüp onu kollarına alacağını umuyormuş.
Ama Elif çoğu zaman yorgun oluyor, kitabını kapatıp hemen uykuya dalıyormuş.
Boni önce bunun kısa süreceğini düşünmüş.
Fakat günler geçtikçe Elif'in oyunları da değişmiş.
Büyümek bazen sevdiğimiz şeylerden uzaklaşmak gibi görünebilir.
Boni ilk kez kendisine ihtiyaç kalmadığını düşünmüş.
Bir pazar günü Elif annesiyle birlikte odasını düzenlemeye başlamış.
Küçülen kıyafetler ayrılmış. Eski defterler kutulara konmuş. Oyuncaklar tek tek temizlenmiş.
Elif, Boni'yi eline aldığında uzun süre ona bakmış.
Boni'nin kurdelesi biraz eskimiş, tüyleri bazı yerlerde yumuşaklığını kaybetmiş.
Elif annesine, "Boni benim en eski dostum," demiş.
Sonra odan gökyüzünden süzülen güneş ışığı alan köşesindeki küçük rafa bakmış.
"Onu burada saklamak istiyorum," diye eklemiş.
Boni bunu duyunca çok üzülmüş.
Rafa konmanın, artık sevilmemek anlamına geldiğini sanmış.
Bazen bir değişikliği veda sanırız. Oysa değişiklik yeni bir anlam da taşıyabilir.
Elif, Boni'yi rafa koymadan önce göğsüne bastırmış ve derin bir nefes almış.
Elif, Boni'yi kollarının arasında tutarken eski günleri hatırlamış.
Hastayken yanında Boni varmış. İlk gece korktuğunda Boni'ye sarılmış.
İlk masallarını dinlerken Boni de onunla birlikte yastığın üzerinde dururmuş.
Elif yavaşça konuşmuş.
"Eskisi kadar oyun oynamıyoruz, biliyorum. Ama bu seni daha az sevdiğim anlamına gelmiyor."
"Sen benim bebeklik günlerimi, ilk uykularımı ve en güzel anılarımı taşıyorsun."
Boni bu sözleri duyunca içindeki ağır üzüntü hafiflemiş gibi hissetmiş.
Elif onu son kez uzun uzun sarılmış.
Bu sarılma bir bırakma gibi değil, teşekkür gibiymiş.
Bazı sarılmalar bitiş değil, güzel bir döneme teşekkürdür.
Elif, Boni'yi dikkatle anı rafına yerleştirmiş. Yanına eski bir fotoğraf ve küçük kırmızı kurdelesinin yedek parçasını koymuş.
Boni artık yatağın içinde değil, odanın en güzel köşesindeki rafta duruyormuş.
Başta bu yeni yer ona çok sessiz gelmiş.
Fakat kısa süre sonra Elif'in onu unutmadığını fark etmiş.
Elif odasına girince bazen rafa bakıp gülümsermiş.
Arkadaşları geldiğinde Boni'yi gösterir ve onunla yaşadığı eski anıları anlatırmış.
Bir gece Elif üzgün olduğunda raftan Boni'yi almış, ona kısa bir süre sarılmış ve yeniden yerine koymuş.
Boni o zaman anlamış.
Görevi bitmemiş, yalnızca değişmiş.
Artık her gün oyun arkadaşı değilmiş. Ama Elif'in çocukluğunu saklayan özel bir hatıra dostuymuş.
Sevgi kaybolmadığında, zaman geçse bile kendine yeni bir yer bulur.
Boni güneşli raftan Elif'in büyüyüşünü izlemeye devam etmiş.
Elif değişmiş, odası değişmiş, oyunları değişmiş. Ama Boni artık biliyormuş ki bazı dostluklar şekil değiştirir, fakat kalpteki yerini kaybetmez.
Bugün hangi dünyaya gitmek istersiniz? Seçtiğiniz konudaki yayımlanmış masalları keşfedin.
Masalın ardından çocuğunuza "Boni neden unutulduğunu düşündü?", "Elif büyüyünce neler değişti?" ve "Sevdiğimiz bir eşyayı artık eskisi kadar kullanmasak da ona nasıl değer verebiliriz?" sorularını yöneltebilirsiniz.
Birlikte çocuğunuzun sevdiği eski bir oyuncağı veya eşyayı seçip onunla ilgili güzel bir anıyı anlatabilirsiniz.
Yeni masalları keşfetmek ve sesli dinlemek için Masal Gemisi Android uygulamasına göz atın.
Google Play’de keşfet
Arkadaşlık Masalları
Arda, yeni taşındığı apartmanda kendisini yalnız hisseden meraklı bir çocuktur. Her gece penceresinden Ay'ı izler ve ona gün içinde yaşadıklarını anlatan mektuplar yazar. Mektupları apartmanın bahçesindeki eski posta kutusuna bırakır. Bir sabah kutuda kendisine yazılmış bir cevap bulur. Cevabın Ay'dan geldiğini düşünür ve mektuplaşmaya devam eder. Gelen cevaplar Arda'nın duygularını anlamasına, arkadaş edinmek için küçük adımlar atmasına ve yalnızlığın utanılacak bir şey olmadığını öğrenmesine yardım eder. Bir süre sonra mektupları yazanın üst katta yalnız yaşayan Kemal Dede olduğunu keşfeder. Kemal Dede, Arda'nın mektuplarını tesadüfen bulduğunu ve kendisinin de konuşacak bir dosta ihtiyaç duyduğunu anlatır. Arda önce şaşırır, sonra gerçek bir dostluğun bazen beklenmedik bir pencereden başlayabileceğini anlar. İkili, apartmandaki çocuklar ve yaşlılar için "Ay Akşamları" adında küçük buluşmalar düzenler.
Hayvan Masalları
Neşeli Orman'da yaşayan hayvanlar, kimin sesinin daha güçlü olduğunu göstermek için büyük bir ses yarışması düzenler. Aslan, fil, kurbağa, ağaçkakan ve diğer hayvanlar kendi seslerini duyurmak için yarışınca ormanda büyük bir karışıklık çıkar. Kimse kimseyi dinlemez ve hazırlıklar kötü gider. Sessiz ve dikkatli kaplumbağa Mino, yarışmayı kazanmak yerine bütün sesleri bir araya getirerek güzel bir orman müziği hazırlamayı önerir. Başta onun fikrini önemsemeyen hayvanlar, daha sonra birbirlerini dinleyince seslerinin gürültü olmaktan çıkıp güzel bir şarkıya dönüştüğünü görürler.
Peri Masalları
Çiçek Vadisi'nde yaşayan Pembe Peri Lila hızlı, neşeli ve çok konuşkandır. Mor Peri Mina ise sakin, dikkatli ve güzel fikirler üreten bir peridir. Vadide düzenlenecek Bahar Gösterisi için ikisi de en güzel gösteriyi hazırlamak ister. Önce birbirlerini dinlemeden ayrı ayrı çalışırlar ve hazırlıkları karışır. Daha sonra her birinin farklı bir yeteneği olduğunu fark ederler. Lila'nın enerjisi ile Mina'nın sakin düşünceleri birleşince bütün perilerin katıldığı çok güzel bir gösteri ortaya çıkar.
Arkadaşlık Masalları
Neşeli Orman'da yaşayan sincap Fıstık, işler istediği gibi gitmediğinde hemen öfkelenir ve kimseyi dinlemeden karar verir. Orman sakinleri büyük bahar sofrasına hazırlanırken Fıstık, kendisine yardım etmeye çalışan arkadaşlarını yanlış anlar ve hazırlıkların karışmasına neden olur. Akıllı ve sakin tavşan Pamuk ise suçlamak yerine herkesi dinler, sorunların gerçek nedenlerini bulur ve birlikte çözüm üretir. Fıstık, öfkelenmenin doğal bir duygu olduğunu fakat bağırmanın, kırıcı davranmanın ve başkalarını anlamadan yargılamanın hem kendisine hem de çevresindekilere zarar verdiğini öğrenir.