Kayıp Rengini Arayan Bukalemun Rima

1. Bölüm: Renkli Yaprak Ormanı

Rima'nın Değişen Renkleri

Renkli Yaprak Ormanı'nda Rima adında küçük bir bukalemun yaşarmış.

Rima'nın çok özel bir yeteneği varmış. Bulunduğu yere göre rengini değiştirebilirmiş.

Yeşil bir yaprağın üstüne çıkınca yeşile döner, kuru bir dalın yanında kahverengi olurmuş.

Pembe çiçeklerin arasında beklediğinde yanakları bile pembe görünürmüş.

Arkadaşları bu yeteneğini çok beğenirmiş.

Kuşlar onu bulmakta zorlanır, kelebekler hangi çiçeğin yanında olduğunu anlamaya çalışırmış.

Rima da başta bu durumdan çok hoşlanırmış.

Fakat zamanla yalnızca çevresine değil, arkadaşlarının beklentilerine göre بھی renk değiştirmeye başlamış.

Bir yetenek güzel olabilir, ama onu ne zaman kullanacağımızı seçmek de önemlidir.

Bir gün Rima, hangi renkte kalmak istediğini düşünmüş ve cevabı hatırlayamadığını fark etmiş.

2. Bölüm: Herkesin Ayrı Bir Renk Önerisi

Rima Kime Benzemeli

Rima kendi rengini bulmak için ormanda yürümeye başlamış.

İlk olarak Kelebek Misa ile karşılaşmış.

Misa kanatlarını açmış. Üzerinde sarı, mavi ve turuncu benekler varmış.

"Bence sen de parlak renkli olmalısın," demiş Misa. "Böylece herkes seni hemen fark eder."

Rima sarıya, maviye ve turuncuya dönmeyi denemiş.

Gerçekten dikkat çekici görünmüş ama kendisini biraz yorgun hissetmiş.

Sonra Kaplumbağa Rofu'nun yanına gitmiş.

Rofu, "En iyisi sakin yeşildir," demiş. "Göze batmaz, huzur verir."

Rima bu kez sakin yeşile dönmüş.

Bu renk güzelmiş ama Rima yine de aradığı cevabı bulamamış.

Başkalarının önerileri değerli olabilir, ama bizim yerimize kim olduğumuzu belirleyemez.

Rima yoluna devam ederken kafası eskisinden daha da karışmış.

3. Bölüm: En Dikkat Çekici Renk

Rima Daha Çok Yoruluyor

Öğleye doğru Rima, yüksek dalların arasında oynayan Maymun Zadi'yi görmüş.

Zadi neşeyle aşağı inmiş ve Rima'nın neden düşünceli olduğunu sormuş.

Rima kendi rengini bulmaya çalıştığını anlatmış.

Zadi hemen, "O zaman en canlı rengi seçmelisin," demiş.

"Kırmızı ol. Herkes seni görür, kimse seni unutmaz."

Rima kırmızıya dönmüş.

Ormandaki bazı hayvanlar ona bakmış. Rima gerçekten görünür olmuş.

Ama bir süre sonra bu kadar dikkat çekmek ona ağır gelmiş.

Sessizce bir yaprağın arkasına geçmiş ve rengini yeniden değiştirmiş.

Kimi zaman parlak, kimi zaman sakin, kimi zaman dikkat çekici olmaya çalışmak onu çok yormuş.

Herkesi memnun etmeye çalıştığımızda kendi isteğimizi duymakta zorlanabiliriz.

Rima sonunda ormanın kenarındaki küçük göle gitmeye karar vermiş.

4. Bölüm: Göldeki Yansıma

Rima Kendine Bakıyor

Gölün suyu durgun ve berrakmış.

Rima kıyıya yaklaşmış ve suyun üstündeki yansımasına bakmış.

Önce hangi renge dönmesi gerektiğini düşünmüş.

Sonra ilk kez hiçbir şeyi taklit etmemeye karar vermiş.

Ne yaprağa, ne çiçeğe, ne de arkadaşlarının önerdiği renklere uyum sağlamış.

Bir süre sessizce beklemiş.

Rengi yavaş yavaş yumuşak bir yeşile, ardından hafif altın parıltılı bir tona dönüşmüş.

Sırtında çok açık mavi çizgiler belirmiş. Kuyruğunun ucunda ise küçük bir turuncu sıcaklık kalmış.

Rima şaşırmış.

Kendi rengi tek bir renk değilmiş. İçinde sakinlik, neşe ve merak birlikte duruyormuş.

Kendimiz olmak, tek bir kalıba sığmak değil, içimizdeki farklı yanları tanımaktır.

Rima göldeki yansımasına bakarken ilk kez başkasına benzemeye çalışmadan güzel göründüğünü hissetmiş.

5. Bölüm: Kendi Renginde Kalmak

Uyum ve Seçim

Ertesi gün Renkli Yaprak Ormanı'nda büyük bir yaprak oyunu düzenlenmiş.

Oyunda bazı bölümlerde saklanmak, bazı bölümlerde ise takım arkadaşlarına görünmek gerekiyormuş.

Rima saklanma bölümünde yaprakların rengine uyum sağlamış.

Bu yeteneğini kullanmak ona hâlâ keyif veriyormuş.

Fakat arkadaşlarını çağırması gereken bölüm geldiğinde kendi yumuşak yeşil ve altın parıltılı renginde kalmış.

Misa onun rengini görünce gülümsemiş.

Rofu, "Bu renk sana çok yakışmış," demiş.

Zadi ise Rima'nın artık daha rahat göründüğünü söylemiş.

Rima arkadaşlarına, "Bazen uyum sağlamak istiyorum. Bazen de kendi rengimde kalmak istiyorum," demiş.

"İkisini de seçebilirim."

Kendi rengimizi bilmek, ne zaman değişeceğimize ve ne zaman aynı kalacağımıza karar vermemize yardım eder.

O günden sonra Rima çevresine uyum sağlamaktan vazgeçmemiş.

Ama bunu artık herkes istediği için değil, kendisi seçtiği için yapıyormuş.

Renkli Yaprak Ormanı'nda arkadaşları onu yalnızca değişen renkleriyle değil, kendi rengini bulduğu cesur günüyle de hatırlamış.