6-8 yaş
9 dakika
5 bölüm
Sorumluluk
Masal Hakkında
Küçük Sincap Sumi, Orman Okulu'nun ilk haftasında çok heyecanlıdır. Fakat çantasını hazırlamayı hep sabaha bırakır. Bir gün boya kalemlerini, başka bir gün suluk kabını, başka bir sabah da ödev yaprağını evde unutur. Sumi her defasında üzülür ve okulda zorlanır. Öğretmeni Melda, ona kızmadan çanta hazırlamanın büyük bir iş gibi görünse de küçük adımlara bölününce kolaylaşacağını anlatır. Birlikte basit bir akşam hazırlık listesi yaparlar. Listeye defter, kalem kutusu, suluk, beslenme kabı ve ödev yaprağı eklenir. Sumi akşamları bu listeye bakarak çantasını hazırlar. Sabahları daha sakin çıkar, okulda eşyalarını rahatça bulur ve sorumluluk almanın korkutucu değil, günü kolaylaştıran bir alışkanlık olduğunu öğrenir.
Sorumluluk almak her şeyi tek başına ve bir anda yapmak değildir. Küçük bir liste, sakin bir rutin ve düzenli tekrarlar işleri kolaylaştırır.
Bölümler
Çantasını Hazırlamayı Unutan Küçük Sincap Sumi Masalı
1. Bölüm: Sabah Telaşı
Sumi Okula Hazırlanıyor
Orman Okulu'nda yeni dönem başlamıştı.
Küçük Sincap Sumi okula gitmeyi çok seviyordu.
Sınıftaki kitap köşesini, bahçedeki büyük meşe ağacını ve arkadaşlarıyla yapılan etkinlikleri merakla bekliyordu.
Ama Sumi'nin zorlandığı bir şey vardı.
Okul çantasını hazırlamayı hep son ana bırakıyordu.
Akşam olunca oyun oynamaya devam ediyor, sonra da uykusu geldiği için çantasını sabah hazırlarım diyordu.
Sabah olunca evde küçük bir telaş başlıyordu.
Sumi bir yandan defterini arıyor, bir yandan kalem kutusunu bulmaya çalışıyordu.
Bazen suluk kabı mutfakta kalıyor, bazen ödev yaprağı masanın üstünde unutuluyordu.
Bir işi hep son ana bırakmak, sabahları küçük bir telaşa dönüşebilir.
Sumi okula yetişiyordu ama çoğu zaman içi biraz karışık ve aceleci hissediyordu.
2. Bölüm: Unutulan Boya Kalemleri
Resim Saatinde Eksik Eşya
Haftanın ikinci günü öğretmen Melda sınıfa büyük resim kağıtları dağıttı.
"Bugün sonbahar ormanı çizeceğiz," dedi.
Çocuklar çantalarından boya kalemlerini çıkarmaya başladı.
Sumi de heyecanla çantasını açtı.
Defteri vardı. Beslenme kabı vardı. Ama boya kalemleri yoktu.
Sumi birden hatırladı.
Boya kalemleri evde, çalışma masasının üstünde kalmıştı.
Sumi'nin yüzü düştü.
Arkadaşları resme turuncu yapraklar, kahverengi ağaçlar ve sarı güneşler eklerken Sumi boş kağıdına baktı.
Öğretmen Melda yanına geldi ve ona yedek birkaç kalem verdi.
Bir şeyi unutmak kötü biri olduğumuzu göstermez. Bize yeni bir düzen kurmamız gerektiğini hatırlatır.
Sumi resmi tamamladı ama kendi boya kutusunu getirse daha rahat hissedeceğini düşündü.
3. Bölüm: Suluksuz Gün
Sumi Yine Bir Şey Unutuyor
Ertesi sabah Sumi çantasını yine hızlıca hazırladı.
Bu kez boya kalemlerini koyduğundan emindi.
Okula geldiğinde kendini daha iyi hissetti.
Fakat bahçe oyunundan sonra herkes suluk kabını çıkarınca Sumi çantasına baktı.
Suluk kabı yoktu.
Mutfakta, kapının yanındaki küçük rafta kalmıştı.
Öğretmen Melda ona okul bardağıyla su verdi.
Sumi teşekkür etti ama biraz utanmıştı.
“Ben neden hep bir şey unutuyorum?” diye sordu.
Öğretmen Melda sakin bir sesle cevap verdi.
“Çünkü sabah acele ederken beynimiz her şeyi aynı anda hatırlamakta zorlanabilir.”
Düzenli olmak doğuştan gelen bir şey olmak zorunda değildir. Öğrenilen bir alışkanlık olabilir.
Sumi bu sözü duyunca biraz rahatladı. Belki de unutkanlığını küçük bir yöntemle azaltabilirdi.
4. Bölüm: Akşam Hazırlık Listesi
Çanta Kontrol Oyunu
O gün ders bitmeden önce öğretmen Melda küçük bir kağıt aldı.
Kağıdın üstüne büyük harflerle çanta listesi yazdı.
Sonra Sumi ile birlikte listeyi doldurdular.
Defter, kalem kutusu, boya kalemleri, suluk kabı, beslenme kabı ve ödev yaprağı listeye eklendi.
Öğretmen Melda, “Bu listeyi sabah değil, akşam kullanman daha kolay olabilir,” dedi.
“Çünkü akşam daha az acele ederiz.”
Sumi listeyi çantasının küçük cebine koydu.
Eve gidince annesiyle birlikte listeyi kapının yanındaki panoya astı.
Akşam yemeğinden sonra Sumi çantasını açtı ve listeye tek tek baktı.
Her eşyayı çantasına koyduğunda küçük bir işaret yaptı.
Büyük görünen işler, küçük adımlara ayrılınca daha kolay yapılır.
Sumi çantasını hazırlayınca sabah için daha sakin hissetti.
5. Bölüm: Daha Sakin Bir Sabah
Sumi Sorumluluk Alıyor
Ertesi sabah Sumi uyandığında çantası kapının yanında hazırdı.
Defteri, kalem kutusu, boya kalemleri, suluk kabı ve ödev yaprağı çantanın içindeydi.
Sumi aceleyle odadan odaya koşmadı.
Kahvaltısını daha sakin yaptı.
Okula geldiğinde öğretmen Melda ona gülümsedi.
“Bugün çantan hazır görünüyor,” dedi.
Sumi sevinçle başını salladı.
“Liste bana yardım etti,” dedi. “Her şeyi tek tek kontrol ettim.”
O gün sınıfta ödev yaprakları çıkarılırken Sumi kağıdını hemen buldu.
Bahçe oyunundan sonra suluk kabını çıkardı.
Resim saatinde boya kalemleri de yanındaydı.
Sorumluluk almak korkutucu olmak zorunda değildir. Bazen günümüzü kolaylaştıran küçük bir hazırlıktır.
Sumi artık her akşam çantasını hazırlamayı bir oyun gibi yapıyordu.
Listeye bakıyor, eşyalarını yerleştiriyor ve sabah kendisine küçük bir kolaylık bırakıyordu.
Çünkü düzenli hazırlanmak, okul gününe daha huzurlu başlamasına yardım ediyordu.
Aileler İçin Bilgi
Ebeveyn Soruları
Masalın ardından çocuğunuza “Sumi çantasını neden son anda hazırlıyordu?”, “Eşyalarını unutunca neler yaşadı?” ve “Bizim çanta hazırlık listemizde neler olmalı?” sorularını yöneltebilirsiniz.
Evde Yapılabilecek Etkinlik
Birlikte çocuğunuzun yaşına uygun basit bir akşam çanta kontrol listesi hazırlayabilirsiniz.
Benzer Masallara Göz Atın
Benzer Masallar
Servis Sırasında Yerinde Duramayan Küçük Maymun Runo
Küçük Maymun Runo, Orman Okulu'na servisle gitmeye başlar. Servise binmek ona çok heyecanlı gelir. Camdan dışarı bakmak, arkadaşlarına el sallamak ve koltuğundan kalkıp etrafı görmek ister. Ancak servis hareket halindeyken ayağa kalkmak, kemeri açmak ve camdan dışarı uzanmak güvenli değildir. Öğretmeni Beril ve servis sürücüsü Nadir, kuralların ceza vermek için değil, herkesin güvenli yolculuk yapması için olduğunu anlatır. Runo bunu önce sıkıcı bulur. Bir gün servis yavaşça dönerken Runo'nun açık bıraktığı çantası yere düşer ve içindeki defterler dağılır. Kimseye zarar gelmez, fakat Runo hareket halindeki serviste eşyaların ve yolcuların neden yerinde durması gerektiğini fark eder. O günden sonra kemerini takar, çantasını ayaklarının önüne güvenli biçimde koyar ve camdan dışarı uzanmak yerine pencereden sakince bakar. Runo, güvenlik kurallarının herkes için konmuş yardım çizgileri olduğunu öğrenir.
Öğretmenine Soru Sormaya Çekinen Küçük Baykuş Dali
Küçük Baykuş Dali, Orman Okulu'na dikkatli dinleyen, sessiz ve meraklı bir öğrencidir. Fakat anlamadığı bir şey olduğunda öğretmenine soru sormaya utanır. Herkesin konuyu anladığını, yalnızca kendisinin anlamadığını düşünür. Bir gün sınıfta tohumların nasıl büyüdüğü anlatılır. Dali, tohumların neden hem suya hem de havaya ihtiyaç duyduğunu tam anlayamaz ama elini kaldırmaz. Bahçede ekim çalışması yapılırken bazı arkadaşlarının da aynı konuyu merak ettiğini fark eder. Öğretmeni Arel, soru sormanın bilmemek değil, öğrenmek istemek olduğunu anlatır. Dali derin bir nefes alır ve aklındaki soruyu açıkça sorar. Öğretmenin cevabı yalnızca Dali'ye değil, bütün sınıfa yardımcı olur. Dali, soru sormanın utanılacak bir şey olmadığını, öğrenmenin cesur ve değerli bir adımı olduğunu keşfeder.
Kral Aslan ve Adalet Ormanı
Yeşil Orman'ın yöneticisi Kral Aslan Arda, gücünü korkutmak için değil, adaleti korumak için kullanır. Bir gün tavşanlar ile kunduzlar arasında su yüzünden büyük bir anlaşmazlık çıkar. Ardından sincapların kış için topladığı yiyecekler kaybolur ve suçsuz bir karga hırsızlıkla suçlanır. Kral Arda hiçbir söylentiye hemen inanmaz. Herkesi sırayla dinler, olay yerlerini inceler ve gerçekleri bulur. Orman halkı, adaletin güçlü olanı korumak değil, haklı olanı bulmak olduğunu öğrenir.
Defterini Karalayan Küçük Panda Roli
Küçük Panda Roli, Orman Okulu'na yazı yazmayı öğrenmeye başlar. Harflerin çizgilerini takip etmeye çalışır ama bazı harfleri eğri olur, bazıları çizginin dışına taşar. Roli, defterinin kusursuz görünmesini ister. Bu yüzden beğenmediği sayfaları karalamaya başlar. Yazısı güzel olmadığında üzülür ve artık denemek istemez. Öğretmeni Işıl, Roli'ye ilk denemelerin öğrenmenin bir parçası olduğunu anlatır. Eski bir çalışma defteri göstererek herkesin zamanla geliştiğini, defterlerin yalnızca güzel görünen sayfalar için değil, ilerlemeyi görmek için de var olduğunu söyler. Roli yeni bir sayfada küçük adımlarla tekrar dener. Harfleri hemen kusursuz olmaz, fakat her denemede biraz daha rahat yazdığını fark eder. Günün sonunda defterindeki karalanmış sayfalara kızmak yerine onların öğrenme yolculuğunun başlangıcı olduğunu anlar.