3-5 yaş
7 dakika
6 bölüm
Cesaret
Masal Hakkında
Küçük Tavşan Misu, Orman Okulu'na yeni başlamıştır. Okulun bahçesi, sınıfı and oyuncak köşesi güzel görünse de okul kapısında annesinden ayrılmak ona çok zor gelir. Annesinin gün sonunda geri geleceğini bilse bile içi sıkılır and kapıdan içeri girmek istemez. Öğretmeni Narin, Misu'yu acele ettirmez. Ona kısa bir vedalaşma rutini and sınıfta güvenli bir başlangıç köşesi gösterir. Misu önce annesine sarılır, sonra birlikte seçtikleri kısa vedalaşma cümlesini söyler and öğretmeniyle resim köşesine geçer. İlk gün biraz üzülür, ama gün içinde küçük oyunlara katılır and annesinin gerçekten geri geldiğini görür. Birkaç gün sonra Misu, ayrılmanın sonsuza kadar gitmek olmadığını, okul günü bitince yeniden kavuşmak anlamına geldiğini öğrenir.
Sevdiğimiz birinden ayrılırken üzülmek doğaldır. Kısa bir vedalaşma, güvenli bir başlangıç and gün sonunda yeniden kavuşacağımızı bilmek alışmayı kolaylaştırır.
Bölümler
Annesinden Ayrılmak İstemeyen Küçük Tavşan Misu Masalı
1. Bölüm: Okul Kapısındaki Zor An
Misu Okula Geliyor
Yeşil ağaçların arasında güzel bir okul vardı.
Bu okulun adı Orman Okulu'ydu.
Küçük Tavşan Misu, annesiyle birlikte o sabah okul kapısına geldi.
Sırtında küçük çantası, elinde yumuşak mendili vardı.
Bahçede çocuklar oyun oynuyordu.
Sınıfın penceresinden renkli kağıtlar and oyuncak sepetleri görünüyordu.
Her şey güzel görünüyordu ama Misu'nun içi sıkılıyordu.
Annesinin elini daha sıkı tuttu.
“Ben içeri girmek istemiyorum,” dedi.
Annesi dizlerinin üzerine çöktü and Misu'nun gözlerine baktı.
Yeni bir yere başlarken sevdiğimiz kişiden ayrılmak zor gelebilir.
Misu annesinin gideceğini düşününce gözleri doldu.
2. Bölüm: Narin Öğretmen'in Sakin Sesi
Acele Etmeden Başlamak
Okul kapısında Narin Öğretmen bekliyordu.
Misu'nun üzgün olduğunu görünce yanına yavaşça geldi.
“Günaydın Misu,” dedi. “Bugün biraz zorlanıyor olabilirsin. Bu çok normal.”
Misu öğretmenine baktı ama annesinin elini bırakmadı.
Narin Öğretmen onu acele ettirmedi.
“İstersen önce birlikte kısa bir vedalaşma yapabiliriz,” dedi.
Annesi de başını salladı.
“Ben gün sonunda seni almaya geleceğim,” dedi annesi.
“Sen okulda oyun oynarken ben de işlerimi yapacağım. Sonra yine buluşacağız.”
Misu, gün sonunda annesinin geri geleceğini duymayı sevdi.
Vedalaşmak, sevdiğimiz kişinin kaybolması değildir. Gün sonunda yeniden kavuşacağımızı bilmektir.
Yine de Misu'nun kalbi biraz hızlı atıyordu.
3. Bölüm: Kısa Vedalaşma Rutini
Sarıl, Söyle, El Salla
Narin Öğretmen, Misu and annesine küçük bir vedalaşma oyunu önerdi.
“Önce sarılalım, sonra kısa bir cümle söyleyelim, sonra el sallayalım,” dedi.
Misu annesine sarıldı.
Annesinin yumuşak sesini duydu.
“Okul bitince yine buradayım,” dedi annesi.
Misu da kısık bir sesle, “Okul bitince görüşürüz,” dedi.
Sonra annesine el salladı.
Annesi kapının dışından gülümsedi and yavaşça uzaklaştı.
Misu'nun gözleri yine doldu ama Narin Öğretmen yanında duruyordu.
“Şimdi güvenli başlangıç köşemize gidelim,” dedi öğretmeni.
Her gün aynı sakin vedalaşmayı yapmak, kalbimizin ne olacağını bilmesine yardım eder.
Misu öğretmeninin yanında küçük adımlarla sınıfa girdi.
4. Bölüm: Güvenli Başlangıç Köşesi
Misu Sınıfa Alışıyor
Sınıfın içinde sakin bir köşe vardı.
Bu köşede yumuşak minderler, resimli kitaplar and küçük bir duygu panosu duruyordu.
Narin Öğretmen, “Burası güvenli başlangıç köşemiz,” dedi.
“Sabahları biraz zorlanırsan önce burada oturabiliriz.”
Misu mindere oturdu and derin bir nefes aldı.
Duygu panosunda mutlu, üzgün, heyecanlı and çekingen yüzler vardı.
Misu üzgün yüze dokundu.
“Annem gittiği için üzgünüm,” dedi.
Narin Öğretmen, “Bunu söylemen çok iyi,” dedi.
“Üzgün olmak burada kalmana engel değil. Birazdan kendini daha hazır hissedebilirsin.”
Duygumuzu söylemek, o duyguyla baş etmeyi kolaylaştırır.
Bir süre sonra Misu resim masasında duran sarı kalemleri fark etti.
5. Bölüm: Gün Sonunda Kavuşmak
Misu Beklediği Anı Görüyor
Misu önce resim masasına geçti.
Sarı kalemle küçük bir güneş çizdi.
Sonra oyun halısında yapılan kule oyununu izledi.
Bir süre sonra kuleye küçük bir parça da kendisi ekledi.
Gün içinde annesini birkaç kez özledi.
Özlediğinde Narin Öğretmen ona vedalaşma cümlesini hatırlattı.
“Okul bitince görüşürüz.”
Misu bu cümleyi içinden tekrarladı.
Sonunda okul günü bitti.
Kapı açıldığında annesi gerçekten oradaydı.
Misu annesine koştu and ona sıkıca sarıldı.
Ayrılık, gün boyu ayrı yerlerde olmak demektir. Sevginin bitmesi demek değildir.
Misu o gün önemli bir şey öğrendi.
Annesi sabah gidiyor, ama okul bitince geri geliyordu.
Okulda üzülürse öğretmenine söyleyebilir, güvenli köşede biraz dinlenebilir and sonra küçük oyunlara katılabilirdi.
6. Bölüm: Misu Okula Alışıyor
Her Gün Biraz Daha Kolay
Ertesi sabah Misu okul kapısına geldiğinde yine biraz çekindi.
Ama bu kez ne yapacağını biliyordu.
Önce annesine sarıldı.
Sonra birlikte kısa cümleyi söylediler.
“Okul bitince görüşürüz.”
Misu el salladı and Narin Öğretmen'in yanına geçti.
O gün güvenli başlangıç köşesinde biraz daha kısa oturdu.
Sonraki gün resim masasına daha çabuk geçti.
Birkaç gün sonra okul kapısında annesine sarıldıktan sonra kendi adımlarıyla sınıfa yürüdü.
Misu artık annesini özlemediği için değil, özlediğinde ne yapabileceğini bildiği için daha rahat hissediyordu.
Alışmak bir anda olmak zorunda değildir. Küçük tekrarlarla kalbimiz yeni düzene güvenmeyi öğrenir.
Küçük Tavşan Misu, okulun güvenli bir yer olduğunu, öğretmeninden yardım isteyebileceğini and gün sonunda annesine yeniden kavuşacağını öğrenmişti.
O günden sonra okul kapısındaki vedalaşma Misu için daha sakin, daha kısa and daha güvenli oldu.
Aileler İçin Bilgi
Ebeveyn Soruları
Masalın ardından çocuğunuza “Misu okul kapısında neden zorlandı?”, “Kısa vedalaşma ona nasıl yardım etti?” and “Biz okul kapısında hangi vedalaşma cümlesini kullanabiliriz?” sorularını yöneltebilirsiniz.
Evde Yapılabilecek Etkinlik
Çocuğunuzla kısa, sakin and her gün aynı şekilde tekrarlanacak bir vedalaşma rutini belirleyebilirsiniz.
Benzer Masallara Göz Atın
Benzer Masallar
Öğretmenine Soru Sormaya Çekinen Küçük Baykuş Dali
Küçük Baykuş Dali, Orman Okulu'na dikkatli dinleyen, sessiz ve meraklı bir öğrencidir. Fakat anlamadığı bir şey olduğunda öğretmenine soru sormaya utanır. Herkesin konuyu anladığını, yalnızca kendisinin anlamadığını düşünür. Bir gün sınıfta tohumların nasıl büyüdüğü anlatılır. Dali, tohumların neden hem suya hem de havaya ihtiyaç duyduğunu tam anlayamaz ama elini kaldırmaz. Bahçede ekim çalışması yapılırken bazı arkadaşlarının da aynı konuyu merak ettiğini fark eder. Öğretmeni Arel, soru sormanın bilmemek değil, öğrenmek istemek olduğunu anlatır. Dali derin bir nefes alır ve aklındaki soruyu açıkça sorar. Öğretmenin cevabı yalnızca Dali'ye değil, bütün sınıfa yardımcı olur. Dali, soru sormanın utanılacak bir şey olmadığını, öğrenmenin cesur ve değerli bir adımı olduğunu keşfeder.
Defterini Karalayan Küçük Panda Roli
Küçük Panda Roli, Orman Okulu'na yazı yazmayı öğrenmeye başlar. Harflerin çizgilerini takip etmeye çalışır ama bazı harfleri eğri olur, bazıları çizginin dışına taşar. Roli, defterinin kusursuz görünmesini ister. Bu yüzden beğenmediği sayfaları karalamaya başlar. Yazısı güzel olmadığında üzülür ve artık denemek istemez. Öğretmeni Işıl, Roli'ye ilk denemelerin öğrenmenin bir parçası olduğunu anlatır. Eski bir çalışma defteri göstererek herkesin zamanla geliştiğini, defterlerin yalnızca güzel görünen sayfalar için değil, ilerlemeyi görmek için de var olduğunu söyler. Roli yeni bir sayfada küçük adımlarla tekrar dener. Harfleri hemen kusursuz olmaz, fakat her denemede biraz daha rahat yazdığını fark eder. Günün sonunda defterindeki karalanmış sayfalara kızmak yerine onların öğrenme yolculuğunun başlangıcı olduğunu anlar.
Kalemlerini Paylaşmak İstemeyen Küçük Tilki Vira
Küçük Tilki Vira, okulun ilk haftasında yeni renkli kalemleriyle sınıfa gelir. Kalemleri çok güzel ve pırıl pırıldır. Vira onları kaybetmekten, kırılmasından ya da bitmesinden korktuğu için kimseyle paylaşmak istemez. Öğretmen Ferah sınıfta büyük bir ortak orman resmi yapılacağını söyler. Her çocuk resme kendi fikrini ve rengini ekleyecektir. Vira yalnızca kendi bölümünü boyamak ister ve kalemlerini kutusunda saklar. Ancak resmin bazı bölümleri renksiz kalır. Arkadaşları farklı renkler ekledikçe gökyüzü, çiçekler, ağaçlar ve hayvanlar daha canlı görünmeye başlar. Vira, arkadaşlarının da kalemlere özen gösterebileceğini ve paylaşmanın eşyayı kaybetmek değil, birlikte daha güzel bir şey ortaya çıkarmak olduğunu fark eder. Kalemlerini kurallı ve dikkatli biçimde paylaşır. Günün sonunda resim sınıfın en güzel köşesine asılır ve Vira paylaşmanın hem arkadaşlığı hem de üretmenin sevincini büyüttüğünü öğrenir.
Minik Tavşan Mino ve Uykuyu Hazırlayan Orman
Minik Tavşan Mino, güzel bir günün bitmesini istemediği için yatağına gitmeyi sürekli erteler. Annesi ona ormanın da her gece uykuya hazırlandığını söyler. Mino bunu merak eder ve annesiyle kısa bir gece yürüyüşüne çıkar. Kuşların kanatlarını dinlendirdiğini, kirpinin yapraklardan yatağını hazırladığını, salyangozun günün güzel anlarını düşündüğünü ve ağaçların rüzgârla sakinleştiğini görür. Eve döndüğünde Mino da kendi uyku düzenini hazırlar. Oyuncaklarını toplar, yüzünü yıkar, yatağına uzanır ve günün en güzel anını düşünür. Mino, uyumanın oyunu bitirmek değil, yeni bir güne hazırlanmak olduğunu öğrenir.